20/05/2020
Roots and olive oil story:
Since the early days of launching my blog, so many of you were encouraging me to formulate a brief story about my background and what is behind “yummy-by-Shagh” Story!
So here I Am. 😉
I will start from my roots, just like the photo in the cover. I’m a proud grandchild of an Armenian genocide survivor from Khartpert. My grandfather LEVON, a survivor himself, who started his life in Aleppo with nothing, and with hard work and perseverance became one of the most well-known construction contractors by building many churches, sophisticated residential buildings, factories, etc. Surely, my dad and uncle continued those achievements over the years. My grandfather had always loved the land and he believed that the only way to guarantee a secured life to his successor generations is to be tied with a solid basis. And because of that passion, and as a side hobby, he went into planting legendary olive trees that can survive for hundreds of years; he was the first Armenian to do so in that area. My father took the passion and fulfilled my grandfather’s will and established a Manufactory for olive oil extraction to produce and distribute extra virgin olive across the country (That Factory is now stolen after the 2011 civil war in Syria), but our olive orchards are still there standing the testament of time, and the whole village is benefiting from that trees till the moment. Honestly, this makes me sad that nowadays, I can’t taste our heavenly pleasant, flavorful and earthy olive oils, but more worrying is that nobody knows when we will be able to visit that lands again and if we will be ever walk on that historical territory with our kids…
My exceptional love and connection to olives and olive oil can be seen and felt through my recipes; cooking methods and taste. Now, you clearly understand the reason behind my being a real olive oil fan.
Իմ բլոգի ստեղծման առաջին իսկ օրվանից, ձեզանից շատերը խրախուսում էին ինձ պատմել իմ բլոգի ստեղծման պատմությունը։ Հնարավոր է մի փոքր երկար ստացվի։ 🤗 Գնացինք...
Ես կսկսեմ իմ արմատներից, այնպես, ինչպես լուսանկարում է։
Իմ պապը՝ Լեւոնը, Խարբերդից Հայոց ցեղասպանության ժամանակ մազապուրծ եղած հայերից է: Նա իր կյանքը նոր շնչով վերսկսեց Հալեպում, ու իր քրտնաջան աշխատանքով և համառությամբ դարձավ Հալեպի ամենահայտնի կապալառուներից մեկը ՝ կառուցելով բազմաթիվ եկեղեցիներ, բնակելի շենքեր, գործարաններ և այլն: Հայրս եւ հորեղբայրս, իհարկե, շարունակեցին պապիկիս սկսած գործը տարիների ընթացքում։
Պապս միշտ սիրել է իր երկիրը, և նա հավատում էր, որ հաջորդ սերունդների ապահով կյանքը երաշխավորելու միակ ձևը դրա համար ամուր հիմք ստեղծելն է: Եվ որպես նախասիրություն նա սկսեց ձիթենիներ տնկել, որոնք կարող են հարյուրամյակներ գոյատևել: Նա առաջին հայն էր, որ արեց դա այս ոլորտում: Այդ նախասիրությունը փոխանցվեց հայրիկիս, ով պահպանեց պապիկիս սկսած գործը և ավելի զարգացրեց այն՝ կառուցելով ձիթապտղի յուղի արտադրամաս, որը հետագայում գողացան Սիրիայի 2011 թվ.-ի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ: Այժմ մեր ձիթենու այգիները դեռևս այնտեղ են, և ամբողջ գյուղը մինչև հիմա օգտվում է դրա բարիքներից: Անկեղծ ասած ինձ շատ է նեղացնում այն փաստը, որ ես այժմ չեմ կարող համտեսել մեր համեղագույն, անուշահոտ ձիթայուղերը, սակայն ամենատխուրը այն է ոչ ոք չգիտի, թե երբ մենք կկարողանանք նորից այցելել այդ երկիր։ Ես երջանիկ կլինեմ երեխաներիս հետ միասին կրկին քայլել այդ պատմական տարածքում…
Իմ բացառիկ սերը և կապը ձիթապտղի և ձիթապտղի յուղի հետ կարելի է տեսնել և զգալ իմ բաղադրատոմսերի միջոցով։ Այժմ դուք իմացաք ձիթայուղի իսկական երկրպագու լինելու իմ պատճառը:
Շարունակելի…
