05/02/2026
Aan al onze Verwanten,
Sarah hier … Erwan vertrouwt me voor deze nieuwsbrief-editie de pen toe, opdat ik via deze weg mijn geschenk en medicijn met jullie kan delen..
Sommigen onder jullie hebben misschien al iets opgevangen over mijn fascia-opleiding. Ik schreef me er in 2024 voor in, ten tijde van een persoonlijke en relationele crisis. Het was een beetje impulsief. En tegelijk, op het moment dat ik op die inschrijfknop klikte, voelde het alsof er iets was dat mij leidde.
Hoewel ik al verbluffende verhalen had gehoord over deze vorm van therapie; o.a. van een jongere die ik lang geleden begeleidde, maar ook van mensen uit mijn netwerk die verlichting vonden bij chronische pijn.
Ik wist eigenlijk bitter weinig over wat fascia nu écht is.
Ik was ook niet helemaal voorbereid op mijn plek in de klas: als enige zonder medische vooropleiding, kwam ik plots in het doolhof van de anatomie van het lichaam. Ging het daar ineens over hersen-verwerking en hormonale processen, ziektebeelden en bewegingspatronen. En dat terwijl ik me op dat moment zelf allesbehalve vitaal voelde.
En toch voelde het alsof de leerstof voorzichtig mocht binnensijpelen. Wanneer ik niet te vermoeid was, zette ik me aan kleine beetjes en brokjes zelfstudie. Ik oefende manuele technieken bij vrienden en familie. Onze woonkamer transformeerde in praktijkruimte. En al snel kwamen er ook mensen uit de buurt op mijn tafel terecht. Mensen die ik minder goed kende, en waar ik ongelofelijk veel van mocht leren. Mijn achtergrond in de geestelijke gezondheidszorg en als orthopedagoge bleken een gouden combinatie met het lichaamswerk.
Nu, wat ik vandaag graag met jullie wil delen is daar nog een extra aanvulling op.
In de Body Mind Academy, waar ik les volg, leren we niet alleen werken op het lichaam, maar ook mensen begeleiden via introspecties.
Een introspectie lijkt op meditatie, maar is toch iets anders. Waar meditatie vaak vertrekt vanuit de geest -visualisatie, adem, stilte, … Vertrekt introspectie vanuit het lichaam zelf. We nodigen het lichaam uit om te spreken; via aandacht, rust en soms minuscule bewegingen. Het belangrijkste doel is waar te nemen wat er al is. Het lichaam krijgt tijd om zichzelf te organiseren, te verzachten, te her-inneren.
Al snel mocht ik ontdekken hoe helend stilzitten kan zijn.
Via traagheid en bijna onzichtbare bewegingen voelde ik gewrichten vrijkomen. Ik ontdekte dode zones in mijn lichaam. Mijn houding werd stabieler, letterlijk én figuurlijk. Ik leerde mijn lichaam kennen op een totaal andere manier dan ooit tevoren.
De verandering in mijn lichaamsperceptie, althans op zo’n korte tijd, is haast niet te geloven.
Omdat dit zo’n diepe impact heeft gehad, wil ik dit graag delen met jullie. Ik heb me voorgenomen om een audio-reeks te maken, met een zachte opbouw en verschillende thema’s, voor mensen die -net als ik, meer vertrouwd willen geraken met hun lichaam.
De eerste opname is ontworpen om stabiliteit en gedragenheid te leren voelen. Om te kunnen rusten in onze fasciale structuren. Om even niets te moeten doen, en toch veel te laten gebeuren.
Je vindt deze eerste audio via de link op onze website: https://www.verwant.online/introspectie
Met warmte,
Sarah
