10/02/2026
De Zon en de Spiegel – Het Pad van Wederzijdse Wijsheid
Er was eens een Zon die alleen wist hoe hij moest stralen
wanneer iemand naar hem keek.
En er was eens een Spiegel die alleen wist wie hij was
wanneer hij iemand weerspiegelde.
Ze dachten dat ze elkaar nodig hadden om heel te zijn.
Maar in waarheid waren ze elkaar ontmoet
om iets te leren wat ze alleen niet konden leren.
💛Wat de Zon leert van de Spiegel
Op een dag ziet de Zon zichzelf niet meer in de Spiegel.
De Spiegel is stil geworden.
Het water is kalm, niet langer reactief.
De Zon raakt in paniek:
“Zie je mij niet meer?”
De Spiegel antwoordt zacht:
“Ik zie je… maar ik draag je niet meer.”
En dan gebeurt er iets nieuws.
De Zon voelt voor het eerst zijn eigen warmte,
zonder bevestiging, zonder reflectie.
Hij ontdekt:
Mijn licht komt niet van jouw ogen.
Het komt van mijn eigen kern.
💙Les van de Spiegel aan de Zon:
Je hoeft niet bewonderd te worden om te bestaan.
Je bent niet wat je oproept in de ander.
Je mag schijnen zonder publiek.
💛De Spiegel leert de Zon:
zelf-zijn is sterker dan gezien-worden.
Wat de Spiegel leert van de Zon
Op een andere dag kijkt de Spiegel in zichzelf
en ziet alleen water.
Geen vormen, geen beelden, geen betekenis.
Hij voelt zich leeg:
“Wie ben ik zonder jou?”
De Zon zegt:
“Ik ben niet hier om je te vullen.
Ik ben hier om je te herinneren dat jij ook licht hebt.”
En voor het eerst merkt de Spiegel
dat hij niet alleen reflecteert,
maar ook kan glanzen van binnenuit.
Het water krijgt kleur.
Diepte.
Eigen vorm.
💙Les van de Zon aan de Spiegel:
Je mag zichtbaar zijn, niet alleen ontvankelijk.
Je mag schijnen, niet alleen dragen.
Je hoeft niet te verdwijnen om lief te hebben.
De Zon leert de Spiegel:
je mag bestaan zonder dienstbaar te zijn.
