01/03/2016
ΣΩΜΑΤΙΚΉ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΗΣΗ
Η σωματική δραστηριότητα στην κύηση βελτιώνει την ευεξία της μητέρας, μειώνει τις επιπλοκές, βελτιώνει την έκβαση του εμβρύου.
Παχυσαρκία και εγκυμοσύνη είναι ένας επιβαρυντικός συνδυασμός, καθώς τα ποσοστά της μακροσωμίας, της θνησιγένειας, των καισαρικών τομών, της δυστοκίας ώμου, του μητρικού και παιδικού διαβήτη και ο κίνδυνος καρδιαγγειακών προβλημάτων της μητέρας αυξάνονται σημαντικά. Επίσης, με κάθε εγκυμοσύνη το βάρος της γυναίκας ανεβαίνει κατά μια βαθμίδα, λόγω της τάσης της να μην επανέρχεται στο αρχικό βάρος πριν από την εγκυμοσύνη.
Η μέση αύξηση βάρους κατά την εγκυμοσύνη είναι περίπου 10 κιλά. Το έμβρυο είναι υπεύθυνο για περίπου 3 κιλά, ο πλακούντας για 0,5 έως 1 κιλό, το αμνιακό υγρό για περίπου 1 με 1,5 κιλό, η αύξηση του στήθους για περίπου 1 κιλό, ο αυξανόμενος όγκος αίματος αντιστοιχεί περίπου σε 4,5 κιλά, συν το αυξημένο βάρος του τοιχώματος του σώματος της μήτρας.
Ωστόσο υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις σε αυτές τις επιμέρους αυξήσεις, ακόμη και σε μία μέση υγιή γυναίκα. Είναι δύσκολο να καταλήξουμε στο πόση αύξηση βάρους ταιριάζει καλύτερα σε κάθε γυναίκα, καθώς τα αρχικά βάρη διαφέρουν σημαντικά.
Άσκηση στην εγκυμοσύνη
Σε διάστημα λίγο μεγαλύτερο των 50 ετών, συντελέστηκε μια τεράστια αλλαγή της φιλοσοφίας που αφορά τη σωματική δραστηριότητα στην εγκυμοσύνη. Τη δεκαετία του 1950, υπήρχε η άποψη ότι η σωματική δραστηριότητα μιας εγκύου περιοριζόταν στις δουλειές του σπιτιού και περπάτημα περίπου 1,5 χιλ. την ημέρα, διαιρουμένου σε 15λεπτα διαστήματα. Αυτή η άποψη άλλαξε το 1985, σε μια πιο ελεύθερη προσέγγιση απέναντι στην άσκηση, με την προϋπόθεση ότι η καρδιακή συχνότητα δεν θα ξεπερνούσε το 120-140 για 15 λεπτά. Οι τελευταίες συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Αθλητιατρικής είναι ότι οι γυναίκες πρέπει να ενθαρρύνονται σε μέτρια φυσική δραστηριότητα για 30 λεπτά την ημέρα, για τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας.
Με την εξαίρεση λίγων γυναικών, η άσκηση είναι καλή στην εγκυμοσύνη. Προσωπικά συνιστώ το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης να αποφεύγεται η οποιαδήποτε ενασχόληση με την γυμναστική καθώς επίσης και να περιορίζονται οι οποιεσδήποτε επιβαρυντικές ασχολίες πχ σήκωμα βάρους, σωματική κόπωση κλπ., προς αποφυγή επιπλοκών στη αρχόμενη κύηση.
Μελέτες έχουν δείξει ότι ένα κατάλληλα προσαρμοσμένο πρόγραμμα γυμναστικής μειώνει την ανάγκη για καισαρική τομή, μειώνει την εμβρυϊκή δυσφορία και περιορίζει την αύξηση βάρους της μητέρας.
Τα αποτελέσματα των μελετών είναι αντιφατικά όσον αφορά στην επίδραση της άσκησης στο βάρος της γέννησης, αλλά δεν υπάρχουν μελέτες που να έχουν δείξει ζημιογόνο δράση, αν η έγκυος ακολουθεί λογικές κατευθυντήριες οδηγίες. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει αύξηση στη συνολική ευεξία της μητέρας, με λιγότερες μυοσκελετικές ενοχλήσεις, μεγαλύτερη συναισθηματική σταθερότητα και λιγότερες μυϊκές κράμπες.
Τα είδη άσκησης που συνιστώνται περιλαμβάνουν περπάτημα, κολύμπι, στατικό ποδήλατο, γιόγκα, αεροβική στο νερό.
Συνοπτικά, οι έγκυες θα πρέπει να ενθαρρύνονται να ασκούνται κατά την κύηση καθώς αυτό μπορεί να βελτιώσει την ευεξία της μητέρας, να μειώσει τις επιπλοκές της κύησης και να βελτιώσει την έκβαση του εμβρύου. Ωστόσο, η άσκηση είναι καλύτερα να πραγματοποιείται σύμφωνα με τις συνιστώμενες κατευθυντήριες οδηγίες του ιατρού της, σε συνεργασία με μαία και εξειδικευμένο γυμναστή, οι οποίες προσαρμόζουν τη δραστηριότητα της γυναίκας σύμφωνα με το σωματότυπό της και το επίπεδο της φυσικής της κατάστασης.
Υπογραμμίζεται ότι η επαρκής ενυδάτωση είναι μείζονος σημασίας για την έγκυο που ασκείται, ειδικότερα σε υψόμετρο, καθώς κάθε μείωση του όγκου του αίματος μπορεί να έχει ανεπιθύμητες επιπτώσεις στην αιμάτωση της μήτρας.