30/09/2022
Συχνά οι άνθρωποι που στοχεύουν να πετύχουν υψηλούς στόχους, πέφτουν στην παγίδα της τελειοθηρίας.
Η τελειοθηρία τους οδηγεί να απαιτούν το τέλειο/αλάνθαστο αποτέλεσμα που, ωστόσο, αποτελεί ταυτόχρονα σχεδόν ανέφικτο στόχο.
Πολλές φορές, το κυνήγι αυτό της τελειότητας φέρνει την αναβλητικότητα, και έτσι το άτομο όχι μόνο δεν πετυχαίνει το τέλειο αλλά δεν κάνει καν τα βήματα που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου του.
Σκοπός, λοιπόν, δεν είναι να εγκαταλείπουμε την επιθυμία μας για την επίτευξη του βέλτιστου αποτελέσματος αλλά να κινητοποιούμαστε από την επιθυμία μας για να πράττουμε ανάλογα, αποδεχόμενοι ότι θα κάνουμε λάθη, θα αποτύχουμε, χωρίς αυτό να μας κάνει όμως ανεπαρκείς ανθρώπους.
Με άλλα λόγια, είναι λειτουργικότερο να εγκαταλείψουμε την απόλυτη απαίτηση για τέλειο, και έτσι ενώ κυνηγάμε την τελειότητα παράλληλα να αποδεχόμαστε ότι άλλες φορές θα πετυχαίνουμε τον στόχο μας σε τέλειο βαθμό, κάποιες άλλες σε μέτριο και κάποιες άλλες ίσως και καθόλου.
Η επίδοση μας δεν θα κρίνει την αξία μας αλλά μόνο το πώς αποδώσαμε στον συγκεκριμένο στόχο μας. Με αυτό το σκεπτικό, θα δρούμε διορθωτικά έτσι ώστε να βελτιώνουμε την επίδοση μας και άρα να αυξάνουμε τις πιθανότητες να πετύχουμε αυτό που θέλουμε στον καλύτερο δυνατό βαθμό.
Ο μόνος τρόπος να έχουμε την ευκαιρία να καταφέρουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα είναι να προσπαθούμε με επιμονή και υπομονή, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα κάνουμε λάθη και δεν θα έχουμε συνεχώς την τέλεια επίδοση.
Ο τρόπος που σκεφτόμαστε συμβάλλει σημαντικά την επίτευξη των στόχων μας. Διάλεξε, λοιπόν, την βοηθητική και λειτουργική πεποίθηση!