What are the opening hours?

Monday 17:00 - 21:00 Tuesday 17:00 - 21:00 Wednesday 19:00 - 21:00 Thursday 17:00 - 21:00 Friday 17:00 - 21:00 Saturday 10:00 - 13:00

https://www.facebook.com/224361914100903/

Τσούτσουρα Ειρήνη, ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ 16, Marathón (2026)

13/02/2026

Δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να αλλάξουν.
Κάποιοι δεν είναι έτοιμοι.
Κάποιοι δεν αναγνωρίζουν τη δυσλειτουργία τους.
Και κάποιοι απλώς… δεν επιθυμούν καμία αλλαγή.
Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια μέσα στη γνώριμη δυσλειτουργία τους παρά στο άγνωστο μιας υγιούς πραγματικότητας.
Η προβλεψιμότητα, ακόμη κι όταν είναι επώδυνη, μοιάζει συχνά πιο ασφαλής από την αβεβαιότητα της αλλαγής.
Η συναισθηματική μας ωριμότητα γεννιέται όταν σταματάμε να προσπαθούμε να “σώσουμε” τους άλλους και αρχίζουμε να τους κατανοούμε.
Όταν αποδεχόμαστε ότι η αλλαγή είναι προσωπική επιλογή και όχι κάτι που μπορούμε να επιβάλουμε. Είναι μια ώριμη επιλογή που απαιτεί θάρρος, επιμονή και συνέπεια. Μέχρι τότε, ο καθένας βρίσκεται ακριβώς εκεί που αντέχει.
Και κάποιες φορές, δεν αρκεί να αλλάξουμε εμείς ή να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον άλλον.
Χρειάζεται να έχουμε το θάρρος να φύγουμε από δυσλειτουργικά περιβάλλοντα – όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.
Γιατί η κατανόηση χωρίς όρια δεν είναι αγάπη.
Είναι αυτοθυσία.

04/02/2026

Πολλοί άνθρωποι μεγαλώνουμε με την πεποίθηση ότι πρέπει να είμαστε αρεστοί σε όλους. Προσπαθούμε να προσαρμοστούμε, να μην ενοχλήσουμε, να ταιριάξουμε παντού. Στην πορεία όμως, συχνά χάνουμε κάτι πολύτιμο: τη δική μας φωνή.
Η ανάγκη για αποδοχή είναι ανθρώπινη. Όταν όμως γίνεται οδηγός κάθε μας επιλογής, μας απομακρύνει από αυτό που πραγματικά είμαστε. Δεν μπορούμε – και δεν χρειάζεται – να αρέσουμε σε όλους.
Η αυθεντικότητα δεν είναι εγωισμός. Είναι σεβασμός προς τον εαυτό μας. Και οι πιο ουσιαστικές σχέσεις δημιουργούνται όταν έχουμε το θάρρος να εμφανιζόμαστε όπως αληθινά είμαστε.

«Όποιος φοβάται τη δυσμένεια των άλλων, δίνει στους ξένους την εξουσία της ψυχής τους.» Επίκτητος

27/01/2026

Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι πρέπει να "κερδίσουμε" την αγάπη ή τον σεβασμό των άλλων. Αυτό το μοτίβο συχνά το κουβαλάμε και στις ενήλικες σχέσεις μας, παρόλο που μας πληγώνει ξανά και ξανά.
Η αλήθεια είναι πως η αγάπη, η καλοσύνη και ο σεβασμός δεν χρειάζονται απόδειξη ούτε αγώνα.
Η θεραπεία ξεκινά όταν συνειδητοποιούμε ότι δεν είναι δική μας δουλειά να αλλάξουμε τους άλλους· είναι δική μας ευθύνη να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και να επιλέγουμε εκείνους που μπορούν πραγματικά να σταθούν δίπλα μας με υγεία και φροντίδα.
Δεν χρειάζεται να αποδείξεις την αξία σου σε κανέναν.
Η αγάπη δεν κερδίζεται με πόνο.
Εκεί που δεν υπάρχει σεβασμός, η πιο γενναία επιλογή είναι η απόσταση.

16/01/2026

Η ψυχολογία δεν έρχεται να δώσει έτοιμες απαντήσεις ούτε να υποδείξει πώς «πρέπει» να ζήσει κανείς τη ζωή του. Έρχεται να δημιουργήσει χώρο για κατανόηση, επίγνωση και επιλογή. Να προσφέρει τα εργαλεία που βοηθούν τον άνθρωπο να ανακαλύψει τη δική του πορεία και να υποστηρίξει την προσωπική του αλλαγή, με σεβασμό στον ρυθμό και τη μοναδικότητά του.

07/01/2026

Δεν αρκεί μόνο μια προδιάθεση για να οδηγηθεί ένας άνθρωπος σε δυσλειτουργικές ή παραβατικές συμπεριφορές. Από μόνη της η προδιάθεση δεν γεννά τη βία· αλληλεπιδρά με το περιβάλλον. Κι όταν αυτό το περιβάλλον δεν στηρίζει, όταν δεν προσφέρει χώρο για να εκφραστεί ο εσωτερικός πόνος, τότε η πράξη εμφανίζεται ως εκτόνωση, ως μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διαχειριστεί κανείς ό,τι δεν μπόρεσε ποτέ να ειπωθεί.
Η πράξη δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Χτίζεται αργά, σταδιακά, σιωπηλά — εκεί όπου κανείς δεν είναι παρών. Εκεί όπου απουσιάζει το όριο, η σχέση, η φροντίδα, η συναισθηματική ασφάλεια.
Κάποιοι λένε: «Κι εμείς περάσαμε δύσκολα, αλλά δεν βλάψαμε ποτέ κανέναν…».
Σωστά. Γιατί κάποιοι, κάπου, βρήκαν ένα στήριγμα. Μια παρουσία που στάθηκε δίπλα τους, μια αγκαλιά, μια κουβέντα, μια στιγμή που συγκρατήθηκε μέσα τους — και αυτό, κάποιες φορές, αρκεί.
Άλλοι όμως δεν είχαν κανέναν. Κανέναν να τους ακούσει. Κανέναν να τους οριοθετήσει με αγάπη. Κανέναν να τους μάθει πώς να αγαπούν τους άλλους και, κυρίως, τον ίδιο τους τον εαυτό.
Πριν κρίνουμε έναν άνθρωπο, ας δούμε πίσω από το πρόβλημα. Ας δούμε την ιστορία του, το πλαίσιο, τις πληγές του. Γιατί συχνά, θύματα θυμάτων είμαστε όλοι μας.
Η πρόληψη δεν ξεκινά με το να κουνάμε το δάχτυλο μετά. Ξεκινά με το να βλέπουμε πριν. Με το να ακούμε, να νοιαζόμαστε, να είμαστε εκεί.

24/12/2025

Αυτές τις γιορτές…

Πολλοί άνθρωποι αυτές τις μέρες νιώθουν «εκτός κλίματος».
Πολλοί άνθρωποι πενθούν.
Πενθούν έναν άνθρωπο που λείπει.
Την υγεία τους που άλλαξε.
Μια εκδοχή ζωής που δεν ήρθε ποτέ.
Μια σχέση.
Μια οικογένεια όπως την ήξεραν.

Και οι γιορτές —για όσους πενθούν— είναι δύσκολες.
Γιατί μοιάζουν να απαιτούν να «περάσεις καλά», σαν να είναι υποχρέωση.
Γιατί ζητούν φως, ενώ εσύ περιτριγυρίζεσαι από σκοτάδι.

Η χαρά δεν είναι τοξική.
Η υποχρέωση της χαράς, όμως, είναι.

Τις γιορτές συχνά ενεργοποιείται μια βαθιά ασυμφωνία:
ανάμεσα σε αυτό που νιώθουμε και σε αυτό που «πρέπει» να νιώθουμε.
Και αυτή η πίεση πονάει.
Υπάρχουν γιορτές που δεν χρειάζεσαι περισσότερα στολίδια.
Χρειάζεσαι περισσότερο χώρο.
Λιγότερες απαιτήσεις.
Λιγότερα «πρέπει».

Το κείμενο αυτό έρχεται για να σας καθησυχάσει.
Να σας θυμίσει ότι δεν είστε αρνητικοί, ούτε δύσκολοι άνθρωποι.

Επιτρέψτε στις γιορτές σας να είναι πιο ήσυχες, πιο αληθινές, πιο ανθρώπινες.

17/12/2025

ΔΕ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ…

Δεν έφταιξες ποτέ.
Ένα παιδί δεν φταίει ποτέ.
Δεν ήταν δικό σου λάθος που γεννήθηκες σε μια οικογένεια που δεν ήξερε πώς να αγαπά.
Δεν ήταν δικό σου λάθος που οι γονείς σου κουβαλούσαν τις δικές τους πληγές και άφησαν πάνω σου τα σκοτάδια τους.
Δεν ήταν δικό σου λάθος που δεν σε αποδέχτηκαν και χρειάστηκε να γίνεις το «βολικό» παιδί για να νιώσεις λίγη αγάπη.
Δεν ήταν δικό σου λάθος που μεγάλωσες σε ένα σπίτι χωρίς συναισθηματική ασφάλεια, χωρίς προστασία και φροντίδα.
Δεν ήταν δικό σου λάθος που δεν ήταν εκεί για να σε δουν, να σε ακούσουν, να σε γνωρίσουν πραγματικά.
Δεν φταις εσύ για τα τραύματά σου…

Η θεραπεία ξεκινά όταν αναγνωρίσεις πως δεν ευθύνεσαι για όσα σε πλήγωσαν, αλλά ευθύνεσαι για το πώς θα φροντίσεις σήμερα τον εαυτό σου.

Και αυτή είναι η πιο γενναία αρχή.

08/12/2025

Οι δυσκολίες δεν έρχονται για να μας σταματήσουν· έρχονται για να μας διαμορφώσουν.
Κάθε τραύμα κρύβει μέσα του ένα θαύμα, κάθε εμπόδιο μια ευκαιρία.
Όπως ο ιός δυναμώνει το ανοσοποιητικό, έτσι και οι δοκιμασίες χτίζουν την ψυχή μας.
Μέσα από αυτές μαθαίνουμε να στεκόμαστε πιο σταθερά, να βλέπουμε πιο καθαρά, να αγαπάμε πιο βαθιά.
Και ίσως τελικά… οι πιο δύσβατοι δρόμοι να είναι εκείνοι που οδηγούν στις πιο φωτεινές κορυφές.

28/11/2025

Κάποιες φορές, χωρίς να το επιλέξουμε συνειδητά, παίρνουμε έναν ρόλο που δεν μας ανήκει. Γινόμαστε υπεύθυνοι για την ευημερία, τη σταθερότητα ή ακόμη και την ευτυχία του γονιού μας.
Αυτό συμβαίνει συχνά όταν ο ένας γονιός μένει συναισθηματικά μόνος, χωρίς στήριξη. Τότε, μέσα από αγάπη αλλά και από ανάγκη, προσπαθούμε να καλύψουμε τα κενά του. Γινόμαστε η «πλάτη» του, ο σύμβουλος, ο φροντιστής.
Το παιδί που μεγαλώνει πριν την ώρα του, συνήθως δυσκολεύεται αργότερα να βάλει τον εαυτό του σε προτεραιότητα. Μπορεί να αναβάλει τη δική του οικογένεια ή να δυσκολεύεται να επενδύσει στη σχέση που ήδη έχει. Αναπτύσσει μια εσωτερική πεποίθηση πως η αξία του συνδέεται με το να φροντίζει τους άλλους.
Για χρόνια ίσως να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα του γονιού του, με την ελπίδα ότι εκείνος θα αλλάξει, θα σταθεί στα πόδια του, θα φροντίσει τον εαυτό του. Κι όταν αυτή η αλλαγή δεν έρχεται, το παιδί βιώνει ματαίωση, θυμό και ενοχή — σαν να ευθύνεται το ίδιο για κάτι που ποτέ δεν είχε τη δύναμη να αλλάξει.
Κι όμως, η αλήθεια είναι πως ο γονιός τρέφεται συναισθηματικά από αυτό τον ρόλο. Όχι από κακή πρόθεση, αλλά επειδή κι εκείνος έχει τα δικά του κενά που ζητούν αναπλήρωση. Έτσι ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.
Πώς σταματά;
Με αποδοχή..
Αποδέξου τις επιλογές του γονιού σου και βγες από την προσδοκία πως μπορείς να αλλάξεις τη ζωή του. Μόνο εκείνος μπορεί…
Πες του όσα νιώθεις, με αγάπη. Μίλα για την ανάγκη σου να φροντίσεις και τον δικό σου εαυτό. Θέσε όρια που δεν είναι απόρριψη, αλλά σεβασμός — και προς εκείνον και προς εσένα.
Γιατί χωρίς να το καταλάβεις, όταν τον βάζεις πάντα πάνω από εσένα, επαναλαμβάνεις το δικό του μοτίβο: εγκαταλείπεις τις ανάγκες σου, όπως ίσως εγκατέλειψε κι εκείνος τις δικές του.
Μπορούμε να αγαπάμε βαθιά τους γονείς μας, να τους τιμούμε και να στεκόμαστε δίπλα τους. Όμως δεν μπορούμε — και δεν χρειάζεται — να κουβαλάμε την ευθύνη της ευτυχίας τους.
Αυτό δεν είναι αγάπη.
Είναι φόρτιο, ενοχή, υπερεμπλοκή.
Και η αληθινά υγιής αγάπη δεν γεννιέται μέσα από θυσία, αλλά μέσα από ελευθερία.

19/11/2025

19/11 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Κανένα παιδί δεν πρέπει να φοβάται να γυρίσει σπίτι.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να κλειδώνεται στο δωμάτιό του για να νιώσει ασφαλές.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει αόρατο μέσα στην ίδια του την οικογένεια.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να μαθαίνει πως η “αγάπη” πονάει.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει ανεπιθύμητο.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να επιβιώνει αντί να ζει.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να σωπαίνει για να προστατευτεί.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να ζητά συγγνώμη επειδή υπάρχει.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να γίνεται ασπίδα στους καβγάδες των μεγάλων.

Τα παιδιά χρειάζονται ασφάλεια, αποδοχή, φροντίδα και αγάπη.
Και είναι ευθύνη όλων μας να τα έχουν.

12/11/2025

Η καλοσύνη είναι δώρο -πρώτα απ’ όλα για εμάς ♥️

Η καλοσύνη δεν είναι μόνο μια πράξη προς τους άλλους.
Είναι ένα δώρο που προσφέρουμε στον εαυτό μας.
Κάθε φορά που εκφράζουμε αγάπη, συμπόνια ή κατανόηση, το σώμα μας ανταποκρίνεται με χημεία ευτυχίας:
✔️Εκκρίνεται ωκυτοκίνη, η «ορμόνη της αγάπης»,
✔️αυξάνονται οι ενδορφίνες, οι ορμόνες της ευχαρίστησης,
το σώμα χαλαρώνει,
✔️η πίεση μειώνεται,
✔️και νιώθουμε πιο γαλήνιοι, γεμάτοι και συνδεδεμένοι.

Όταν επιλέγουμε να σταθούμε με καλοσύνη -ακόμη και σε στιγμές έντασης ή εχθρότητας-
δεν αλλάζει μόνο η σχέση μας με τους άλλους, αλλά μεταμορφώνεται ολόκληρη η εσωτερική μας κατάσταση.

Η καλοσύνη είναι δύναμη.
Είναι η πιο απλή μορφή θεραπείας.
Είναι ο τρόπος που το σώμα και η ψυχή μας θυμίζουν ποιοι πραγματικά είμαστε.

03/11/2025

Το σώμα θυμάται τα πάντα. Ακόμα και αυτά που εσύ αναγκάστηκες να ξεχάσεις.
Έτσι έμαθες να καταπίνεις το συναίσθημα… προκειμένου να μην το εκφράσεις.
Έμαθες να εκφράζεις τα συναισθήματά σου με τα υπερφαγικά επεισόδια, τη λιγούρα, τη βουλιμία, τη στέρηση.
Συνήθως, πεινάς περισσότερο το βράδυ, γιατί εκείνη τη στιγμή ηρεμείς και συνειδητοποιείς ότι είσαι μόνος ή μόνη σου. Τότε είναι που αρχίζει το σώμα να μιλά – και αντί να το ακούσεις, το ταΐζεις.
Κάθε φορά που σε πιάνει λιγούρα για γλυκό, ζητάς τρυφερότητα. Κάθε φορά που ανοίγεις το ψυγείο ενώ μόλις έχεις φάει, ζητάς έναν άνθρωπο που να σε νιώσει, μια παρουσία που να σε ησυχάζει. Όταν τρως κρυφά, το σώμα σου θυμάται ότι κάποτε ντράπηκες να πεινάς… όχι για φαγητό, αλλά για φροντίδα.
Αν το φαγητό είχε φωνή, θα σου έλεγε πως κάποτε δεν κάλυψαν τις συναισθηματικές σου ανάγκες. Θα σου έλεγε πως δεν σου έδωσαν τρυφερότητα, δεν σε άκουσαν, δεν σε πρόσεξαν — και εγώ είμαι εδώ για να σε «γεμίζω».
Όμως τώρα έχεις τη δύναμη να ακούσεις το σώμα σου διαφορετικά.
Να το φροντίσεις, όχι για να το κάνεις να σωπάσει, αλλά για να το αφήσεις επιτέλους να μιλήσει.
Γιατί δεν πεινάς μόνο για φαγητό. Πεινάς για σύνδεση, για αγκαλιά, για αποδοχή.
Και όλα αυτά δεν βρίσκονται στο ψυγείο — αλλά μέσα σου, όταν σταματήσεις να τιμωρείς και αρχίσεις να αγαπάς.
ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΣ ♥️

Τσούτσουρα Ειρήνη

13/02/2026

04/02/2026

27/01/2026

16/01/2026

07/01/2026

24/12/2025

17/12/2025

08/12/2025

28/11/2025

19/11/2025

12/11/2025

03/11/2025

Address

Opening Hours

Telephone

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Share

Category

Monday	17:00 - 21:00
Tuesday	17:00 - 21:00
Wednesday	19:00 - 21:00
Thursday	17:00 - 21:00
Friday	17:00 - 21:00
Saturday	10:00 - 13:00