04/03/2026
Αυτή την εβδομάδα όλοι μιλάμε για bullying.
Κι αυτό είναι σημαντικό.
Εμείς θελήσαμε να το πλησιάσουμε λίγο διαφορετικά — όχι με συνθήματα, αλλά με ερωτήσεις.
Με αφορμή την Εβδομάδα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, πιάνουμε ένα ευαίσθητο θέμα της σχολικής κοινότητας από διαφορετικές οπτικές — για να μην καταλήξει καραμέλα εις βάρος παιδιών και οικογενειών.
Κοιτάμε το θέμα από τη ματιά του γονέα, του εκπαιδευτικού, του παιδιού που πληγώθηκε, του παιδιού που πλήγωσε, και του παιδιού που μένει απλώς μόνο χωρίς κανείς να το στοχεύει:
↳ Πότε μια πράξη είναι bullying και πότε όχι
↳ Πότε η προσωπική επιλογή ενός παιδιού δεν είναι αποκλεισμός
↳ Τι βλέπει ο ενήλικας πριν βγάλει συμπέρασμα
↳ Γιατί ο θύτης χρειάζεται κι αυτός υποστήριξη
↳ Πώς προστατεύουμε πραγματικά το παιδί που πληγώθηκε
Και κάτι που πιστεύουμε βαθιά:
Η καλύτερη απάντηση στο bullying δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση — είναι η πρόληψη. Σχολεία, οικογένειες και παιδιά που έχουν εργαλεία να χτίζουν σχέσεις, να διαχειρίζονται συγκρούσεις και να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους — δημιουργούν κοινότητες όπου το bullying βρίσκει λιγότερο έδαφος.
Αποθήκευσε. Μοιράσου με κάποιον που θα το βρει χρήσιμο.
📚 Βιβλιογραφικές αναφορές:
— Olweus, D. (1993). Bullying at school. Blackwell.
— Gladden et al. (2014). Bullying surveillance among youths. CDC / U.S. Dept. of Education.
— UNESCO (2019). Behind the Numbers: Ending School Violence and Bullying.
— Smith, P.K. (2017). Bullying in schools. Psychology of Education Review.
— Ttofi & Farrington (2011). Journal of Experimental Criminology, 7, 27–56.
— Parker & Asher (1987). Psychological Bulletin, 102(3), 357–389.
— Ladd & Troop-Gordon (2003). Child Development, 74(5), 1344–1367.
#σχολείο #γονείς #εκπαίδευση
