Ψυχορροπία

17/12/2025

Το άχγος σου δεν χρειάζεται να πάρει μία κοινωνικά αποδεκτή μορφή για να το φροντίσεις... Ας είναι αυτή η υπενθύμισή σου για να ξεκινήσεις τον μήνα σου με κάτι φροντιστικό!

#θεραπεία #αυτοφροντίδα #ψυχολογία #θεραπευτής

17/12/2025

07/11/2025

Όταν έχουμε μάθει να υπάρχουμε μέσα από την αντοχή, το να αποχωρήσουμε από μία κατάσταση που μας πονά, μοιάζει με απειλή αφανισμού. Δεν είναι η απώλεια του άλλου που φοβίζει – όσο κι αν αυτό πιστεύουμε. Είναι η απώλεια την μορφής που κρατούσαμε για να επιβιώνουμε δίπλα του που μας τρομάζει. Εκείνης που αγωνιζόταν, που υπέμενε, που για πρώτη φορά στη ζωή της, δεν δεχόταν να παραλειφθεί... Ο χωρισμός τότε δεν είναι απλώς τέλος μιας σχέσης∙ είναι δοκιμασία ύπαρξης – εάν μπορούμε να σταθούμε, και να συνθέσουμε τον εαυτό μας,, χωρίς τον πόνο που μας κρατούσε όρθιους…

22/09/2025

Δεν είναι η παρεμβατικότητα του άλλου που μας κάνει να υποφέρουμε, αλλά η δική μας έλλειψη ορίων. Ούτε η δική του αδιαφορία, αλλά η δική μας υποχωρητικότητα. Όχι η κριτική του, αλλά η δική μας σιωπή που μας αφήνει αβοήθητους. Δεν είναι η απόστασή του, αλλά ο φόβος μας να σταθούμε μόνοι. Ούτε η άρνησή του να μας δει, αλλά η δική μας δυσκολία να μαρτυρήσουμε την ύπαρξή μας. Όχι η ασταμάτητη ορμή του, ή η ακινησία του, αλλά η δική μας παραίτηση από τον ρυθμό μας. Στο βάθος, δεν είναι ο άλλος που μας απογοητεύει, αλλά ο εαυτός μας που εγκαταλείπουμε∙ κι αυτόν φοβόμαστε περισσότερο από όλους…

08/09/2025

14/07/2025

Η κρίση πανικού δεν είναι πάντα φόβος για θάνατο• είναι φόβος χωρίς αντικείμενο, που συχνά εκπροσωπεί αυτό που δεν ειπώθηκε ποτέ. Είναι συχνά ανάγκη να ακουστεί κάτι που καταπιέστηκε χρόνια. Το σώμα δεν προδίδει, αλλά φωνάζει εκεί που η φωνή δεν επιτράπηκε.

09/07/2025

"Υποφέρουμε απο ένα είδος συναισθηματικής υπανάπτυξης που μας ωθεί σε συμπεριφορές αυτό καταστροφικές, τόσο στη δημόσια ζωή μας όσο και στην προσωπική. Επείγει να βρούμε έναν δρόμο που θα μας επιτρέψει να ανακαλύψουμε τον τρόπο να είμαστε πιο υγιείς. Ο δρόμος αυτός συνδέεται στενά με την αγάπη και την πνευματικότητα. Η αγάπη είναι η καλύτερη ένδειξη υγείας του ανθρώπου, είναι το ακριβώς αντίθετο της επιθετικότητας, του φόβου και της παράνοιας, που με τη σειρά τους αντιπροσωπεύουν την παθολογία που μας χωρίζει" Κ. Ναρανχο

26/05/2025

08/05/2025

«Γιατί έλκομαι από κάποιον που δεν με εκτιμά; ...Γιατί δέχομαι να μην αποτελώ προτεραιότητά του; …Γιατί συμβιβάζομαι με τόσο λίγα; …Γιατί δεν το είδα απ’ την αρχή;»

Γιατί κάποιους ανθρώπους δεν τους γνωρίζουμε, τους αναγνωρίζουμε. Και, όταν ο πόνος που κουβαλάμε είναι μεγάλος, χαρακτηριστικά από τα οποία έχουμε υποφέρει, ερωτοποιούνται ώστε να απομακρύνουμε από το οπτικό μας πεδίο την αλήθεια που ψιθυρίζουν...

«Δεν είναι έλεγχος, είναι φροντίδα… Δεν είναι παθητικότητα, είναι διακριτικότητα… Δεν είναι θράσος, αλλά διεκδικητικότητα… Δεν είναι σκληρός, ειλικρινής είναι… ευθύς… αυθεντικός!»

Έτσι, το άγχος που προκαλούν μέσα μας, καταλήγει να μας έλκει αντί να μας απωθεί, για να αρνηθούμε ότι έχουμε υποφέρει στο παρελθόν.

«Γιατί, όμως; Πήρα πολύ αγάπη απ' την μητέρα μου ως παιδί, αλήθεια… Με εκτιμούσε!»

Δεν αρκεί, όμως, να μας εκτιμήσει κάποιος. Πρέπει αυτός που θα το κάνει, να εκτιμά πρώτα τον εαυτό του. Αλλιώς, η εκτίμηση που λαμβάνουμε είναι ένα άδειο κέλυφος, το οποίο δεχόμαστε να γεμίσουμε με οτιδήποτε στο μέλλον.

Ούτε αρκεί να λάβουμε αγάπη. Ένα παιδί, έχει ανάγκη και να δώσει. Μεγαλύτερη αγωνία του, μάλιστα, αφορά να διαπιστώσει πως η αγάπη του είναι αρκετή ώστε να μεταμορφώσει το πιο σημαντικό του πρόσωπο στην συναισθηματικά διαθέσιμη εκδοχή του. Να το φέρει σε επαφή με όσα το κάνουν πολύτιμο στα μάτια του, ώστε να νιώσει την αγάπη του ικανή να επανορθώσει τα άγχη του άλλου.

Σε αντίθετη περίπτωση, το μην εγκαταλείπεις τον εαυτό σου μάνα, αυτή η παιδική ευχή, γίνεται δική μας ευθύνη, και νιώθουμε πως την εγκαταλείπουμε εμείς αν ζήσουμε μια διαφορετική ζωή...

28/04/2025

Είναι εύκολο να γυρίσουμε την πλάτη στην σιωπή ή την πολυλογία κάποιου που πονά… Στην έλλειψη συναισθήματος ή στην περίσσια ύπαρξή του που μας κουράζει… Στην βαθιά του επίκληση στην λογική ή την ενοχική οπτική του, που τον εμποδίζει να ακουμπήσει πραγματικά επάνω μας και να ανακουφιστεί. Στον αποστασιοποιημένο, περιγραφικό, ή αφαιρετικό τρόπο που αφηγείται τα πράγματα, ή τον πολύπλοκο, χειμαρρώδη, που τον κρατά απ’ το να πλησιαστούμε... Όλα όσα τον κάνουν να νιώθει ανυπόφορος ή ότι δεν έχει τίποτα αξιόλογο να προσφέρει. Δίχως αυτά, όμως, δεν υπάρχει τίποτα να συναισθανθούμε... Ενσυναίσθηση είναι η ευαλωτότητα να αποτελεί μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και η δύναμη να μετατρέψουμε την ένταση που μας δημιουργεί κάποιος που αγαπάμε σε λέξεις, κι όχι σε αντίδραση...