15/04/2026
Eigen tijd, eigen ruimte — me-time, hoe je het ook wilt noemen. Maar lukt dat eigenlijk wel?
Voor veel moeders raakt de energie naast werk en andere verplichtingen volledig op aan het gezin. Alles gaat naar de kinderen. Tussendoor draai je het huishouden en blijft al het andere liggen. We noemen het vaak “tropenjaren”: de periode met jonge kinderen, de peuterpuberteit, later de puberteit…
Maar wat als het anders voelt?
Wat als die tropenjaren niet lijken te stoppen?
Je merkt dat je kind ander gedrag laat zien dan gemiddeld. Je maakt je zorgen, maar vindt het lastig om dit te delen. Want je wilt niet dat je kind “anders” is — je wilt dat het meedoet, past, begrepen wordt. En toch… je voelt dat er iets speelt. Je bereikt je kind niet altijd. Jij begrijpt je kind steeds beter, maar je omgeving juist niet.
Wat voor jou werkt, werkt voor anderen niet.
Je krijgt opmerkingen. Twijfel sluipt naar binnen. Doe ik het wel goed?
Juist dan kan hulp zoveel betekenen.
Iemand die naast je staat. Die luistert zonder oordeel. Die jouw gevoel erkent. Die ziet hoeveel je al doet. Die met je meedenkt: wat past bij jouw kind? Wat werkt voor jullie gezin?
Iemand die helpt om niet alleen je kind beter te begrijpen, maar ook de omgeving mee te nemen.
En misschien nog wel belangrijker: hoe jouw kind de wereld om zich heen beter kan leren begrijpen.
Want uiteindelijk werkt het twee kanten op.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Ik ben er voor je. Ik luister. En vooral: ik denk met je mee.
Voor al je zorgen rondom je gezin:
www.sonjavanboxel.nl