06/12/2025
Borstvoeding: een “vak apart” waar niemand je écht op voorbereidt 🤯
De zwangerschap is achter de rug, de bevalling mocht ik afvinken, postpartum begon… en toen kwam borstvoeding.
Ik ben een voorstander. Het is prachtig, naturlijk en afgestemd op precies wat je baby nodig heeft. Maar eerlijk? Je weet nooit hoe het gaat lopen. En dat is meteen mindf**k nummer één: wat als het niet lukt?
Ondertussen kelderen je hormonen, ben je emotioneel hypergevoelig en komen prolactine en oxytocine er bovenop om de melkproductie op te starten. Een cocktail die je voelt tot in je tenen.
Voor mij voelde borstvoeding extra waardevol: het stelt mijn menstruatie uit, omdat prolactine de eisprong onderdrukt. En hoe langer mijn cyclus wegblijft, hoe langer mijn endometriose-klachten op afstand blijven. Een enorme motivatie.
Rond dag 4–5 kwam de stuwing: twee gloeiendhete waterballonnen, AU!
Daarna kwam de melkproductie goed op gang en begon de zoektocht naar houdingen. Liggend, zittend, half acrobatisch. Alles om Luan goed aan te leggen.
Ondertussen blijft die ene vraag malen: krijgt hij wel genoeg?
En als hij 30 minuten na een voeding wéér honger heeft… hoppa, voedingsbh open. Alles voor je kleintje.
Maar na dagen van proberen werd het zwaar. Voor mij. Voor Luan.
Hij kon mijn toeschietreflex niet altijd aan en raakte gestresst. We bleven doorzetten omdat ik het zo graag wilde laten slagen. (Dus niet voor hem, maar voor mij.)
Na veel twijfelen stapte ik over op kolven.
‘We proberen het later weer, lieve Luan.’
Ik had nooit gedacht dat deze keuze me zó zou raken. Het voelde als falen… totdat ik merkte hoeveel rust het me gaf. Dankbaar dat mijn productie werkt, dan maar even kolven. En dat is oké.
Borstvoeding is een rollercoaster. En wat niemand je vertelt: het raakt je mentaal diep.
Ik ben niet negatief over borstvoeding. Ik moedig vrouwen juist aan!
Maar het eerlijke verhaal mag óók verteld worden. Beide waarheden bestaan naast elkaar.
Je kunt je er niet volledig op voorbereiden. Ieder lichaam, iedere baby, ieder proces is anders.
Je doet als mama wat je kunt. En dat is precies genoeg. 💛
Waar lag voor jou de grens?
