06/02/2026
Vanavond weer eens een D-dienst voor mij, we hebben alle hulpmiddelen tenslotte beschikbaar 😉. Als ik binnenkom is het druk aan tafel. Er zitten bewoners die geholpen worden door een van de vrijwilligers. De anderen van de C-dienst ronden af met het schrijven van de mappen en met klaarmaken van pakjes tosti voor in de vriezer. Bij de C- dienst zijn tegenwoordig 3 ( met ook nog een hulp C) vrijwilligers. Daardoor wordt het wat makkelijker om de aandacht te spreiden naar bewoners, wat zij willen eten en wat er gekookt gaat worden.
De overdracht is samen met de zorg. Het is goed om te horen hoe het met de bewoners gaat en wat ze vandaag hebben meegemaakt.
Daarna lezen we de mappen en als de bel gaat is er aandacht voor het bezoek van een van de bewoners.
Bij de koffie is er heerlijke eigengemaakte pruimencake, vandaag gebracht als dank voor de lieve zorg.
Als ik een rondje langs de kamers maak, zijn de verschillen groot. Op de ene kamer is het stil en hoor ik alleen de ademhaling. Ik zit even naast het bed, luister naar de stilte en aai over een hand. Op een volgende kamer staat de TV hard aan en hoor ik dat er alleen maar wat vers water hoeft te komen. Een andere bewoner ligt in bed druk te telefoneren en wuift dat er niks nodig is.
Naast een nieuwe bewoner schuif ik een stoel en hoor ik wat er de afgelopen jaren is gebeurd. Het lucht op om dat te kunnen vertellen zegt hij, ook al ben ik heel moe. En het is fijn dat ik nu hier ben, dat mijn kinderen niet meer hoeven te zorgen. Ik vind het nog wel moeilijk om om hulp te vragen hoor. Ik deed alles zelf en nu zijn jullie er voor mij, daar moet ik aan wennen.
Hij vertelt over zijn grote hobby en dat het toch moeilijk was om daar afscheid van te nemen.
In de kamer ernaast wordt de bewoner naar bed geholpen. Even later ligt ze te genieten van een heerlijke handmassage, ogen dicht, ontspannen.
Als we met de zorg aan tafel zitten is er ook tijd om uit te wisselen, hoe gaat het met ons…
Daarna voor mij weer een ‚leermoment‘, een bewoner helpen met tanden poetsen, het klinkt zo simpel, maar toch. En dan de glimlach na het poetsen en ‚dankjewel, lekker fris weer‘.
Tegen elven is het tijd voor het schrijven van de mappen en wachten we op de overdracht naar de nachtdienst. Zegerien