A Lot Of Complexity

27/03/2026

Whoopsie, toen had ik ineens inspiratie om weer wat 'prikkelbaarheden' in de mix te gooien voor een dag over begaafdheid, autonomie en intimiteit.

Nieuwsgierig?

"Je bent begaafd, verlangt naar verbinding, onderzoekt verbinding in vertrouwde en minder vertrouwde relaties en merkt een mysterieus spanningsveld op:

De levendigheid die je stiekem of luidkeels in verbinding snakt botst op grenzen van eigen of andermans autonomie en emotioneel geladen thema’s die belichaming en dieper zakken in je sensitiviteit en intelligentie vragen. Gelijkgolvende intensiteit en intrigerende complexiteit schuren met en verfrissen menselijke behoeftes aan veiligheid en vrijheid. Je wenst intensiteit, je wenst voorspelbaarheid en het lijkt elkaar frustrerend tegen te spreken.

Of, je herkent deze knisperende levensuitdagingen bij de personen die je begeleidt en zoekt intellectuele en relationele ‘supergeleiding’ om van stoffige begeleiding naar medemenselijke bevrijding te durven gaan…..

Wat nu?

Welkom, deze dag pakken we ons levendig verlangen naar intimiteit uit aan de hand van vijf frequent voor begaafde personen intrigerende ‘prikkelbaarheden’ (intellectueel, emotioneel, verbeeldend, sensueel, psychomotorisch) en ieders menseigen doch divers vervulde nood aan hechting, existentiële trek in ‘belonging’ en avontuurlust."

Meer lezen?

Check it out: https://www.alotofcomplexity.nl/autonomieenintimiteit

Foto: Karlijn Goossens, https://benphotography.online/

26/03/2026

Oh, wat ben ik gaande de jaren geconditioneerd om alles wat er systemisch leeft toch ook of vooral individueel te duiden. Is er sprake van systemische onrechtvaardigheid? Wacht! Ik herformuleer het als een persoonlijk probleem en kan het zo oplossen vanuit de voortgaande overtuiging dat er iets mis is met mij én dat ik dat wel kan dragen en oplossen.

Tja, een overlevingsstrategie, maar niet zo waar en niet zo compassievol. En, toch even psychologisch geduid, om boosheid en verlating uit de weg te gaan. De systemische risico's.

"Here in modernity, we have exiled ourselves from the world, becoming hostages to the language that makes the human nervous system the center. Knowing that psychological language (trauma, triggers, regulation, safety, boundaries) has real utility and value, and was born, in part, to name real suffering. However, in the current context, it is easily co-opted to neutralize conflict, both liberating and domesticating.

What we see today is not just “more psychology,” but a specific form of psychology compatible with the dominant paradigm: “regulate your nervous system,” “set boundaries,” “heal your trauma,” and “protect your energy.” These may be empowering, but they share a common structure: the problem is within you, so the solution is, too. And this is very seductive because it offers the much-desired sense of agency, the longed-for practical tools, the accessible language, and the valuable emotional validation. At the same time, it avoids confrontation with what cannot be resolved individually."

Scherpe aandachtspunten die eerlijke overweging en doorleving verdienen.

Ik ben blij met alle mogelijkheden die ik heb gehad om emotionele processen te doorleven via psychologische begeleiding. En ik voel de uitnodiging tot relationele en culturele eerlijkheid en opening, tot intellectuele verdieping en nieuwsgierigheid. Om hierin dieper systemisch bewustzijn en actie vrij te maken, allen gerelateerd aan de in mij ook vrijgemaakte en vrijer wordende percepties van onrechtvaardigheid, lijden en compassie die verder en dieper reikt in en dan de relaties die mij vertrouwd zijn.

Herkenbaar? Trilt er iets van herkenning? Voelt dit als zin om hier verder over te spreken, ongeacht al precies te weten waarvoor en waartoe?

Ik lees nog eens verder:

"We move from regulation to relationship. Even if the relationship does not save us. Even if listening to the world means losing something we do not want to lose. Even if part of us prefers to continue regulating. For the ground also trembles, collapses, and rejects. Not all territory welcomes, and not all welcomes come without a cost. May we learn to endure the friction, ambivalence, and loss of relationships without quickly transforming them into healing, belonging, or meaning."

When everything becomes internal, individual, and regulatable.

24/03/2026

Wat een heerlijk vooruitzicht, morgen beleven en vieren we de eerste Intens Mens cirkel van dit jaar.

Ik ben ontroerd, verliefd op wat ik mag creëren en delen en geraakt dat ik dit weer volop voel na jaren intensief zoeken, uit één vallen, doorademen, vertrouwen zonder richting en rusten in wat komt, dat komt.

We hebben nog een plek vrij, wees warm uitgenodigd.

We komen samen aan het Markermeer, aan een kleine haven, een bijzondere plek waar de allereerste huizen van Almere gebouwd werden. Omringd door wortelend oerbos en talloze, vrijzinnige vogels met het strekkende schitterende water om je gedachten te openen tot creatieve weidsheid vanzelfsprekend wordt. En elke deelnemer ontvangt een exemplaar van de bundel Intens Mens. Vrijlievende Lente-lust!

Zie: https://www.alotofcomplexity.nl/intensmenscirkels

23/03/2026

Mini-retaite:
Begaafdheid en existentiële gevoeligheid
immer zijnskundig in ontwikkeling

een halve of hele dag samen optrekken

--> exploratief en gefocust

--> innerlijk en relationeel

--> creatief en bewust

Laagdrempelig en tegelijkertijd volmenselijk, prikkelend tot onconventioneel en vanzelfsprekend jouw unieke zelf zijn.

We komen een aantal uur samen in Almere, aan het Markermeer en naast oerbos en weidse plassen.

Deze mini-retraites zijn een uitnodiging om je menselijkheid voluit te onderzoeken, in verbinding te brengen en ruimte te schenken.

Je trekt je terug in jezelf - op een relationeel open en emotioneel tot vrijheid uitnodigende wijze.

Langer en intiemer dan een gefocuste 1-en-1 sessie, korter en minder intensief dan een meerdaagse workshop of weekretraite.

Vrijer dan hulpgerichte psychologische begeleiding, diep en individueel fijnzinnig afgestemd op wie je bent als mens in verbinding en wording.

Teruggetrokken in een stille en weidse omgeving, niet losgezongen van het dagelijkse leven of volledig uit het ritme van je bestaan.

Geestelijk verdiepend, in relatie en lichaam aardend.

Soms vanuit een concrete onderzoeksvraag, evengoed mogelijk vanuit een gevoelde roep, intuïtie of nieuwsgierigheid.

Begaafdheidsbewust, niet blindstarend op begaafdheid als antwoord op zeer menselijke levensvragen - en ervaring.

Via sensititieve relationaliteit - samen reflecteren, verstillen en emotioneel onderzoeken - speels experiment en co-creatie creëren we een context om jouw unieke menszijn en transformaties intrinsiek hieraan te herkennen, erkennen, stimuleren, verlevendigen en prikkelen of aan te scherpen.

Wandelend tussen de Wilgen of tot de pier, samen mediteren, kunstig bezig zijn, ingezoemd afstemmen op wat er in je leeft en wat er in onze verbinding opleeft, uitzoemend de vele wegen die je bewandelt in je leven overziend, lunchen en dan weer sprekende muziek luisteren, het kan er allemaal deel van zijn.

Doorheen de dag verweven we schijnbaar losse elementen, activiteiten en perspectieven. Via belichaamde beleving en middels frisse duiding. Woorden in een dans met (gevoels)wording.

De retraite biedt een open veld aan onderzoeksmogelijkheden met emotionele afstemming en prettige basisingrediënten (verbinding, voeding, beweging, spel, rustmomenten, natuur) als bedding.

De vormgeving van de mini-retraite stemmen we voorafgaand met elkaar af én je wordt uitgenodigd open te staan voor wat er gedurende de dag ontstaat en leeft voor ons.

Review:

“Praten met een gelijkgestemde voelt niet als 'moeten' of aanpassen; het is puur en authentiek.

Het heeft in mij een ruimte gecreëerd waarin opgeslagen emoties eindelijk mochten stromen en complexe puzzelstukjes op hun plek vielen.

Het is een ervaring die op alle vlakken diep doorwerkt en mij nieuwe inzichten heeft gegeven over hoe ik mijn intellectuele honger kan stillen.

Een aanrader voor wie echt tot de kern wil komen.”

&

"Ik heb al vaker een coachingsessie gehad maar nog nooit zo lang als met Lotte. Hoewel ik aan het begin dacht dat het wat te lang voor me zou zijn, ben ik er achteraf juist erg enthousiast over. Het geeft tijd om dingen door te spreken, leuke zijpaden in te gaan en soms terug te komen op iets wat al een hele tijd geleden aan bod is gekomen.

Lotte kon gedurende goed het overzicht bewaren en verbindingen leggen tussen wat ik zei. Bovendien voelde ik me erg op mijn gemak omdat ze vanuit oprecht interesse en aandacht een echte verbinding met me aanging."

Meer weten?
https://www.alotofcomplexity.nl/mini-retraites

20/03/2026

DANSDENKEN, 20 mei

Ben je bekend met begaafdheid als perspectief op hoe je denkt, zin geeft, relateert, wat je motiveert en hoe je zin beleeft?

Is dansen een primaire uitdrukkingswijze voor je, of was dit voorheen een ‘taal’ die je graag ‘sprak’? Merk je op dat je denken soms als dansen is, of dat je dans ervaart als een sterke metafoor voor hoe je leeft en relateert?

Ben je nieuwsgierig naar zelfkennis en verbindingswijsheid via een existentieel gevoelige verkenning van dansen als uitdrukking van wie je bent en wordt?

In deze workshop komen we samen om aan de hand van dansoefeningen onze denkbewegingen en ons proces van persoonlijke en existentiële ontwikkeling te exploreren. Middels creatieve en afgestemde zelfverkenning en exploratie van relationeel verbinden via bewegen, herontdekken wie we zijn.

In de workshop word je uitgenodigd om via dansen te ontdekken wat er in en door je heen leeft. We onderzoeken complexiteit van denken en betekenisgeven via de dansbewegingen die spontaan én in gekaderde, prikkelende oefeningen in je opleven. Je wordt ook warm uitgenodigd tot de exploratie van intensiteit van beleving: hoe mag en kan je intensiteit stromen via dans en hoe leer je jezelf en verschillende aspecten van je wezen hierin kennen?

De dansoefeningen worden vergezeld door onderzoeksvragen over en reflecties op je proces van menszijn en je ontdekking van wie je bent, hoe je verbindt en wie je wordt.

De dansen die we creëren verbinden we symbolisch met de transformatieve processen waar je door heen beweegt, of doorheen bewogen bent.

Zo leer je stromende lichaamstaal te spiegelen aan de woorden, duidingen en perspectieven die je gebruikt en krijg je ook associaties en perspectieven aangereikt die je dansen, je lichaamsbewustzijn en je existentiële zelfkennis verrijken, verdiepen en verfrissen.

Zo dansen wordt als het exploreren van een belichaamd onderzoeksveld waarin onconventionele zelfkennis opborrelt. Dit biedt een portaal tot vernieuwing, tot verkenning buiten het bekende en een ontmoetingsrijke wijze van bewegen waarin je oefent om jouw veelzijdige levendigheid en levensvragen vrij te doorleven, herkennen en te scheppen.

Misschien is het mooiste wel dat je hiermee je gehele lichaamswijsheid meeneemt in de verkenning van jouw identiteit en levensvragen en je hierbij niet automatisch beperkt of bepaald wordt door aangeleerde of genormeerde (denk)bewegingen.

Meer weten?
https://www.alotofcomplexity.nl/dansdenken

Foto: Karlijn Goossens

19/03/2026

"En waar risico en pijn gezonde en noodzakelijke elementen van de actie zijn, geldt dat niet voor het denken. Zelfs een lichte graad van angst kan het uiterst gevoelige precisie-instrument van het denken van slag brengen. Zelfs vriendschap vormt in dit opzicht een groot gevaar. Het denken heeft verloren zodra de uitdrukking van ideeën expliciet of impliciet voorafgegaan wordt door het woordje "wij". En als het licht van het intellect vertroebelt, raakt al gauw de liefde voor het goede het spoor bijster."

Simone Weil

Waarin leeft intimiteit op in onze sociale relaties?

Intimiteit kent vele vormen - en al deze vormen vormen een integer geheel.

Denken, voelen, relateren, handelen, kiezen....

In alle werkwoorden is er een proces van liefde aanwezig of afwezig.

Een wezen met een intense "mind" verlangt intimiteit met een ander wezen met wellicht of bij voorkeur een dito complexe "mind".

Dit is heerlijk, we vliegen!

Hier treffen we intellectuele intimiteit die als een voorwaarde van fysieke intimiteit voelt. Intellectuele autonomie die evenredig gespannen is aan afgestemde sensuele sensitiviteit. Het is weten dat ideeën ook transformatief zijn en je samensmelt met elkaars binnenwereld, en

wie ben je dan?

In het uiterst gevoelige denken is er gevoelde vrijheid, of niet.

De vrij geest ervaart emotionele intimiteit in deze vrijheid. En daar kan liefde in al haar verschillende vormen eigenzinnig opbloeien.

Een vrije en scherpe geest huist waarschijnlijk in een sensitief, ontvankelijk en open lichaam.
Deze samenhang kenmerkt de precisie gevoeligheid. Waar het denken voorafgaand van een "wij" spreekt, voelt de vrije geest mogelijk een aannames implicerend kader dat "in the end" ook het lichaam beklemt. In het doen kan er een gezamenlijkheid van actie zijn, maar de beleving en betekenisgeving blijft vrij en stromend en nergens vastgelegd als "zodanig" en alleen zó,

uiterst precies en gevoelig. En dus wederkerig levendig, wederkerig verantwoordelijk.

Het is voor menig begaafd persoon een lange zoektocht om zichzelf voorbij limiterende overtuigingen ontmoet te weten in een ander intens en complex wezen. Deels wordt het pijnlijke zoeken verlicht door geen vervulling te zoeken en door autonoom geduld en openheid, deels door moed, door te dóen ook als de precisie van het denken ogenschijnlijk imperfect matcht met de gevoelde risico's. En deels door de geest bewust en gericht te stillen en in de stilte impuls en helderheid van begrip samen te laten vallen, zo schrikbarend sensitief als dit mysterie ook mag voelen. En dan ook: bescheidenheid ontdwangt de geest die "het" meent te weten en zichzelf en een ander zo van vrijheid - en dus liefde - weerhoudt. Een ander intens en complex wezen, verandert 'ons'.

Benieuwd naar jullie beleving en betekenisgeving van de samenhang tussen intellectuele, emotionele en sensuele intimiteit.

En, zin om hierin te ontdekken?

Zie: https://www.alotofcomplexity.nl/intensmenscirkels

17/03/2026

Volgende week woensdag komen we met een kleine groep begaafde sensitievelingen en sensitieve begaafdelingen samen om ons intens mens zijn in verbinding te exploreren, uit te dagen, soms te verstillen, te 'gewonen' én hierin te stralen.

Hoe is het om in verbinding voluit voelend, open denkend, onderzoekend belichaamd en afgestemd intensief jezelf te zijn? Wie ben je in de ogen van een open blik? Wat voel je van moment tot moment in aanwezigheid, in aandacht? Wie word je wanneer je jezelf in open ontmoeting continu veranderd voelt?

We dansen van ernst naar spel, van creatie naar vervulling om niets, van liefde naar schijnbare leegte, van conceptueel jongleren naar onderscheidend duiden, van guitige glimlach naar grommende grimlach, van existentieel dringende vragen naar een ontspannende....lunch ;-).

Spreekt het je ook aan om zó samen te zijn?

We hebben voor volgende week woensdag nog plek voor 3 deelnemers.

Bring your self, nothing else is needed. Welkom!

Zie: https://www.alotofcomplexity.nl/intensmenscirkels

14/03/2026

"Ik, een vereniging"

Een ode aan divers intens menszijn, aan begaafdheid boordevol verenigbare tegenstellingen, aan gewoonweg mens vol wens en grens zijn, aan neurodivergentie in haar koketterende en verhullende facetten, aan schaduwkanten als dito lelijk en schitterend en aan zinderende levensschwung ondanks en dankzij ons lijden.

Een fragment uit de tekst:

"In mij verenigen zich schijnbaar tegenstrijdige krachten.

Sensitief slim en kwetsend impulsief. Zoetjes sociaal en ongrijpbaar op mezelf. Extreem zelfstandig en gedurig onzeker. Karakteristiek lief en verontrustend ongenaakbaar. Driftig verveeld en heimelijk bevlogen. Overvloedig attent en argwanend onbewust. Zinderend creatief en gênant onnadenkend. Vurig verongelijkt en smekend toegeeflijk. Beestachtig fier en kleinmenselijk schaamtevol.

Een vat vol tegenstellingen, een spectraal kleurenpalet, een betekenisloze potpourri. Onnavolgbaar. Voorspelbaar saai. Wijsneuzerig alert, in dagdromen verzonken.

Ik stol tot iemand als jij mij vol waardering beziet. Ik los op tot niemand, in de luwte van de groep. Met overtuiging doe ik mijn zegje, om nadien kniezend in slaap te vallen. Ik ben een opschepper met mijn handen voor mijn ogen. Ik neem veel ruimte in en zeg warempel “sorry!” Een heuse einzelgänger, als zodanig buitengewoon sociaal.

In liefde vertrouw ik; angstig benadruk ik haar grootsheid. Wenend om onmacht, schreeuwend uit hoogmoed. Verloren dromen, overstrekte vergezichten. Oplevend van liefde, ronduit gelukkig in de leegte.

Ik bruis van tegenstellingen en word misselijk van twijfels."

Uhmmm...herkenbaar 🫣 ?

Luister eens naar:
https://www.youtube.com/watch?v=28y02EP66dc

Of lees de gehele reflectie in de bundel Intens Mens (een weemoedige 'woehoe', de bundel is bijna 'volgeboekt', nog 150 exemplaren in huis 🥰 ) --> https://lnkd.in/eXxEJ_E

Deel 2 van de podcast Levenskunst volgens Lotte. De serie brengt lyrische reflecties over zingeving, emotionele ontwikkeling, intensiteit en meer, die muzika...

13/03/2026

Eergisteren nam ik blijmoedig afscheid van de personen die mij het afgelopen jaar therapeutisch hebben begeleid. Ontroerd namen ze mijn bundel Intens Mens in ontvangst als dankwoord.

Iets meer dan 1,5 jaar geleden kwam ik de GGZ binnen met een heftige psychologische desintegratie.* Na acute hulp en een daaropvolgende pittige verhuizing, startte het psychotherapeutisch proces waarin reflectie, belichaming, systemisch werken en traumabehandeling samenkwamen.

Na de desintegratie was ik een lange tijd gedesoriënteerd. Gaandeweg hervond ik mezelf, ontlaadden we "trauma-triggers", werd een verweesd deel hechtingsherstel mogelijk (poeh!) en zag ik in de stiltes, in relaties en opbloeiende creativiteit langzaam weer de contouren van een herkenbare, weliswaar verdiepte of meer heldere identiteit.

Tegelijkertijd was en is er de existentiële context met het soms wakkere en soms slapende besef dat we als mensen - als leven - meer zijn dan ooit te vatten in een narratief, in rollen of in schitterende en/of schaduwrijke persoonskanten.

De community geliefden die bedding (knuffels, luisteren en niets-doend oervertrouwen) biedt voor dit proces maakt ook het gouden verschil.

Wat een kracht voel ik nu ik terugdenk aan hoe ik het zorgsysteem binnenkwam en hoe ik er nu uitvlieg. Zo open als het in mijn hartstreek voelt, zo gegrond is het ook, misschien omdat ik in de tussentijd verbinding voel met de kleine Lot wiens lot niet meer onuitgesproken en ontoegankelijk buiten zichzelf ligt. Kwetsbaarheid is niet geheeld, dat hoeft en kan ook niet, sprak mijn bekkenbodem. Realiteit is wel wat gegroeid in mij, alsof ik er "meer" van inlijf en dooradem.

De ontdekking gaat verder. Durf ik verder te vliegen zonder elke spreekwoordelijke val te rechtvaardigen? Mag het zacht? Én voluit levendig?

"Neem de tijd", was het ongedwongen advies van mijn begeleider.

Er is ruimte,

hoorde ik tussen de woorden.

Op de foto:
De bundel Intens Mens, ook opgenomen in de lokale weggeefkast van de GGZ. Dat ze daar mag uitvliegen en verbinding treft met een nieuwsgierige, andere "levenslezer"!

Intens Mens is een bundel lyrische en andere reflecties over zingeving, begaafdheid, creativiteit en meer.
Benieuwd? zie: https://lnkd.in/eXxEJ_E

*Dit deel ik o.a. op deze link:
https://lnkd.in/eEPATdSK

05/03/2026

Intiem worden met eenzaamheid

Misschien wandel ik op een pad van steeds intensiverende intimiteit.

Telkens als ik iets terugkerend uit de weg ga en ergens anders op af ren als ware het de laatste strohalm existentiële voeding op heel planeet aarde, gaat er iets dood dat meer leven snakt.

Leven theoretiseer ik nu als een steeds intiemer worden met wat er is.

Eén van de uitdagingen - die zogezegd uitnodigingen zijn - is intiem zijn met eenzaamheid.

Zo intiem dat het in zich draagt waar het los van lijkt te staan.

Zo intiem dat het verteert, laat wat het niet is en daarin levenskracht eert.

Dat hierin opleeft wat wel levendig is, nu, in mij. In verbinding.

Ik kijk even ontwikkelingspsychologisch filosoferend terug op mijn emotionele en sociale leven tot nu toe en conceptualiseer dat ik eenzaamheid vaak uit de weg ben gegaan. Het leek mij bedreigend te consumeren, doodsangst op te roepen, de voorwaartse sociale vlucht in te luiden. Het lijkt alsof het buiten bewustzijn geplaatst is. Daar - in het niet bewuste - schreeuwde het een tijd geleden én subtieler terugkerend om aandacht, om bewustzijn.

Steeds intiemer ermee worden is voelen dat het sensitizeert. Een kramp in mijn keelgebied, tranen die wellen, een stilte die te stil lijkt en iets in mij verstijft, een ontroering die nergens bevestigd of geromantiseerd wordt. Subtiele ontspanning. Niet per se grote gebaren, een intieme emotionele reis. Eenzaamheid als opening.

Onder een dikke okergele deken kruip ik op de yogamat in één als een opgerold dier dat de winterslaap ingaat. Een za**je onder de grond. Een baby in een baarmoeder. Tijd verstrijkt tot ze er niet meer is en stilte zwelt aan tot ze onherleidbaar overal is. Waar ik van weg bewoog is wat steeds meer is gaan roepen. De lokroep van intimiteit.

Ook met eenzaamheid. Met mezelf. Niet als persona. Als wezen, als zijn, als open.

Hier wordt een openheid geboren die belichaamd is.

Langzaam begint mijn lichaam te wiegen, zacht te schudden, ontwaakt zichtbaar leven. De deken zakt wat van mij af, lentelicht dringt door. Zon.

Warm welkom.

Emotionele eenzaamheid opent existentiële eenzaamheid: dat verdiept ultiemer intiemer dan ik dacht toen ik een afgrond voorspelde.

Verbinding in onderscheid.

Nieuwsgierigheid bloeit. Op haar tempo.

Leven ontmoet leven.

Foto: Karlijn Goossens

PS: Lonkt het om eens samen in stilte te zijn? Wees welkom te onderzoeken wat klopt: www.alotofcomplexity.nl

04/03/2026

Lieve volgers,

spreekt open en onderzoekend verbinden je aan?

Is sensitiviteit een 'buzz' woord voor je, resoneert het diep in golven van herkenning en is het tegelijkertijd ongrijpbaar als concept, als zeker niet ultieme duiding van wie of wat je bent?

Onderzoek je graag relationele intimiteit op een emotioneel gegronde wijze waarin we afstemmen op wat er van moment tot moment aandient en we binnen heldere, soms ophelderende grenzen vrijheid onderzoeken?

Hoe is het om in en als (fysieke en emotionele, energetische) beweging authenticiteit in onszelf en elkaar op te merken en beleven als eigenzinnige, opborrelende of juist suizend stille levensenergie?

Voel je enthousiasme? Nieuwsgierigheid? Een zachte lokroep?

Zie: https://www.alotofcomplexity.nl/intensmenscirkels
Meer weten? welkom: 06 12 22 42 45

Intens Mens cirkelsBen je een diepvoeler, breeddenker en/of beeldbroeier? Ben je ontwikkellustig en tegelijkertijd Zijnsbehoeftig? Is complexiteit eenvoudig en eenvoud méér dan simpel voor je levendige geest? Praat je in bewegingen en denk je in kleuren? Laaf je je graag stellig aan oeroude wijshe...

03/03/2026

Lente schoonmaak: ruimte maken voor doorgroei

Deze week verzamel ik alle blogs op lottevanlith.nl om ze gaande deze lente te onderzoeken op zin en onzin en ze mogelijk te verweven in een creatief schrijfproject dat al langere tijd ligt te badderen op de grens tussen mijn bewustzijn en het onbewuste.

Wooehooe, creativiteit op drift!

Ik voel een levendig enthousiasme bij deze "schoonmaak" - of verzameling en selectie - alsof ik de belofte van wat gaat komen al voorvoel, zonder te weten wat er precies geboren wordt.

Dit gevoel komt na een lange tijd van rust nemen, van leegte, in de zin van richtingloosheid, noem het onheldere zingeving of 'donkerte'. Een volzwangere en zwaartekracht-krachtige leegte, zo interpreteer het nu, maar zo zag ik het zeker niet altijd in die periode. Weer een levensles om Leven in al haar wendingen, versnellingen en vertragingen, openingen en grondingen, te vertrouwen. Gaandeweg werd de leegte steeds zoemender, steeds zachter, steeds steviger. Een indaling in belichaming, zo kijk ik er ook naar.

Het is de vruchtbare 'ondergrondse' onzekerheid die ik nu conceptualiseer als een 'plek', of een periode, of een zijnswijze, die gevoelig maakt of gevoeligheid aansterkt om te weten wanneer er inderdaad een creatieve geboorte op stond is, of al het spreekwoordelijke en subtiele 'voorwerk' gaande is, het werk dat geen naam of richting kent en kan prikkelen tot afleiding of de neiging volledig los te laten wat gevoelsmatig niet snel genoeg resultaten toont.

Soms dacht ik ineens richting te ervaren - en bleek het toch ook prematuur of eerder een soort oefening in creatieve mogelijkheden, maar niet de essentie. Soms leek het de essentie en mocht ik dat ook weer losser laten, misschien omdat ik gretig greep naar vorm en productiviteit en nuance, speelsheid of ongedefinieerde 'spuit-tijd' uit het geestesoog verloor.

Soms was er vooral besef van een spreekwoordelijk stervensproces. En de sensitiviteit die hierin wakker kan worden, de sensitiviteit voor wat iets niet (meer) is en het zijn met het niet-weten dat het nieuwe, het nieuwe leven stil onthaalt. En soms was en is er een aangrijpend voorzien van wat er voor creaties opkomen en mogelijk worden. En dan is er ook een soort weten dat alles met alles verbonden is en in alles voorwerk, nawerk en het onbewerkte nu opleeft. Alsof het woord 'werk' een nieuwe mate van bewegingsvrijheid in zich borgt, grappig genoeg na veel weerstand omtrent dit woord en de verinnerlijkte druk en normen die ik hieromtrent in mij meedroeg.

En dan ineens bleek dat er zowel veel veranderd is, als helemaal niets. Dat ik terug ben waar ik eerder was, in zekere zin voordat ik door een wirwar van emoties en neigingen, verbindingen en ontbindingen, pieken en dalen, ging. Een nulplek. De 'felt sense' voor dit onveranderlijke lijkt gaandeweg meer en meer fysiek in te dalen, telkens een soort uitnodiging tot hernieuwde, veranderlijke (beweeglijke) creatieve levensenergie.

In diepte-psychologische zin: alsof Zelf in - en om - mij in dialoog met ego is en een nieuwe onderlinge verhouding uitgekristalliseerd wordt, weliswaar met een intens opbranden van sommige rollen en overtuigingen en het vurig bewustworden van schitterende en tja, minder schitterende schaduwkanten. Menszijn. Rauw en veel rouw.

Herken je soortgelijke emotionele en existentiële tendensen?

Vandaag is er verwondering. Viering. Van leven, hoe 'het werkt' en hoe dit zowel mysterie als helderheid in zich draagt.
Met de zingende vogels om mij heen die herinneren aan hoe levensmuziek recentelijk in mij opleefde, als van buitenaf door mij heen stemmend, oproepend tot frisse moed, durven falen, en bovenal: een vrije openheid.

In deze openheid komen weer nieuwe vormen op. Spannend. Nu: opwindend. We gaan het zien.

De foto die ik bij deze blog deel is van een aantal jaar terug, ook rondom de lente. Op mijn gezicht projecteer ik de herinnering aan de stromende levensenergie die toen aanwezig was, de dappere en tegelijkertijd dwaze (en daarin ook wijze) openheid, de op drift zijnde creatieve gretigheid en het onbewuste niet weten wat er op het punt stond om....pijnlijk en piekend losgelaten te worden. Zo bekeken: we 'spiralen' door het leven en al haar existentiële facetten.

Hoe leeft het Leven momenteel in jou?

Mocht je jouw levensbewegingen graag eens inbedden, doorvoelen, bevragen en/of opschudden in een authentieke ontmoeting en verbinding, wees warm welkom. Misschien spreekt de mini-retraite je aan: https://www.alotofcomplexity.nl/mini-retraites

Of, als je vooral de resonantie met lente-schwung voelt....Wees welkom bij de Intens mens cirkels: https://www.alotofcomplexity.nl/intensmenscirkels

En tenslotte, mocht je een schrijfproject/proces verlangen dat je graag aandacht schenkt in een verbinding die kundig en vrij 'mentorend' van aard is, zie: https://www.alotofcomplexity.nl/schrijfbegeleidingexistentieel

Genoeg te proeven ;-).