Even naar Eva

Even naar Eva Getting you out of your comfortzone using adventure, silence and reflection - surrender to everything that already is.

Geef terug (3/3)Wat heb ik terug te geven aan de Aarde? Wat kan ik toevoegen? In eerste instantie geef ik terug wat ik h...
17/02/2022

Geef terug (3/3)

Wat heb ik terug te geven aan de Aarde? Wat kan ik toevoegen? In eerste instantie geef ik terug wat ik heb genomen zonder dat dat nodig was. Ik heb bijv. voor honderden euro’s aan edelstenen en kristallen. Ik heb die gekocht of gekregen voor het werk dat ik doe. Het leek me fijn en bijzonder om zulke krachtige spaceholders in de ruimte te hebben. Maar ik heb ze bij een giga groothandel gekocht, waarvan ik mijn twijfels heb hoe integer de stenen uit de Aarde worden gehaald. Is dat nodig? Heb ik die stenen echt nodig? Nee. Ze zijn met geweld de Aarde uitgeslagen en het is gewoon commerciële handel waar de spirituele scene lekker hun geld aan kan uitgeven.

Volgens mij kunnen de stenen beter hun werk doen vanuit de Aarde, hun eigen thuis. Dus ik begraaf ze. Ik geef ze terug, dan wel niet precies op de plek waar ze vandaan komen, maar wel terug naar waar ze horen. Zonde van de stenen? Nee, ze horen in de Aarde. Zonde van het geld? Nee. Ik zie het als leergeld en alsof ik ze heb mogen bevrijden. Alsof ik een soort borgsom voor ze heb betaald uit de gevangenis van de menselijke veelvraat.

Hiermee voelt het alsof ik enigszins de schade waar ik aan bijdraag, kan herstellen. Ik zal het niet perfect doen, dat hoeft ook niet. Maar ik ben dankbaar voor de relatie die herstellende voelt. Dat er bewustzijn groeit. Vanuit daar voelt het werk wat ik mag doen als belangrijk, als wat ik nog meer kan teruggeven. In de stilte en het ceremonieel werk komen deelnemers vaak met een gevoel dat ze zich meer onderdeel voelen. Dat ze beter voor zichzelf en voor de Aarde willen zorgen. Want er is geen onderscheid. Ik zie mensen die meer in relatie met zichzelf komen, vaak ook beter zorgen voor de Aarde. Want in essentie is er geen verschil.

Doe je mee? Geef terug. Het lijkt me te gek om een soort movement teweeg te brengen waarbij je stenen of iets anders wat je wilt teruggeven terug naar de Aarde. Dank haar en geef terug.

Neem minder (2/3)Ik liep in het wonderlijke bos waar ik aan woon. Dit bos is vol met verborgen schatten, krakende oude s...
17/02/2022

Neem minder (2/3)
Ik liep in het wonderlijke bos waar ik aan woon. Dit bos is vol met verborgen schatten, krakende oude sparren, berken, eiken, konijnen, herten, eekhoorntjes, oneindig veel zacht mos in alle kleuren groen. Een berk ving mijn oog en wat zag ik daar? Een prachtige groeiende Chaga paddenstoel. Oeh! Wonderlijk. Ik heb het nog nooit eerder in mijn leven in het wild gezien. Na het een paar minuten bewonderen en voelen, kwam de vraag in mij op: neem ik het mee? Het antwoord was nee. Ik leer in mijn kruidenopleiding en in de boeken die ik lees over wildplukken dat je nooit het eerste neemt wat je ziet. En van wat je eventueel neemt, dat je daar toestemming voor vraagt en dat je maximaal 20% neemt van wat je vindt.

Pas later kwam de vraag in me op: heb ik het nodig? Nee. Ik heb het helemaal niet nodig. Ik heb thuis de beste, meest geconcentreerde chaga tinctuur die er is. Ik heb het al. Ik hoef het niet. Zo confronterend dat ik daar in eerste instantie niet eens bij stil stond, maar gewoon omdat het er hing ik al dacht dat ik het zou kunnen meenemen. Het is niet nodig.

Nu kan ik iedere keer dat ik in het bos wandel, de berk met de chaga even begroeten. Ik praat met paddenstoelen en nu kan het gesprek gaande blijven, ik hou ervan. Ondertussen heb ik meer chaga gevonden daar en laat ik het lekker hangen. Zo bijzonder om het in mijn omgeving te hebben, ik geniet ervan. Het voelt eervol.

Foto door de getalenteerde .world.

Neem minder en geef terug (1/3)Midden in de natuur wonen is confronterend. Ik heb het nu niet over de ontgiftende werkin...
17/02/2022

Neem minder en geef terug (1/3)

Midden in de natuur wonen is confronterend. Ik heb het nu niet over de ontgiftende werking (fysieke en emotionele processen in de stilte). In de stad merk je weinig van de ontbossing (70% van de ontbossing gaat naar onze Amazone-dozen), je ziet niet hoe de kalfjes gescheiden worden van hun moeder zodat we hun borstvoeding kunnen drinken (hoe zou jij dat vinden?) en ga zo maar door. Ik vind het best pittig en het is al jaren een onderzoek in mij hoe ik mijn eigen balans kan herstellen en verantwoordelijkheid kan nemen. Dat gaat gepaard met rouw, verdriet, blijdschap, diepte, verwarring en acceptatie.

Verwarring, want ik huil als ik over de kerkhoven hier in Zweden loop van daar waar eerst een bos was. Tegelijkertijd brand ik hout om warm te blijven. Verdriet, als ik de hertjes zie wegrennen zodra er een auto aan komt rijden. Rot auto, met je vervuilende gassen. Blijdschap, als ik mijn auto kan gebruiken om naar de zee te rijden of mijn familie kan bezoeken. Ohh de paradox.

Waar ligt mijn verantwoordelijkheid? Een vraag die me al een tijd lang bezig houdt is in plaats van een zo klein mogelijke footprint achterlaten, hoe kan ik een positieve footprint achterlaten? Wat kan ik doen?

Vorige week op de WC kwam een antwoord. Ik pakte aardig wat velletjes WC-papier en dat was eigenlijk niet nodig. Ik hoorde heel helder: neem minder. Neem wat je nodig hebt in dankbaarheid, vraag toestemming en geef terug. In de komende posts deel ik meer hierover.

​​Danna Faulds - yes ​​In the shared quiet ​​An invitation arises like a white dove ​​Lifting from a limb and taking fli...
20/01/2022

​​Danna Faulds - yes

​​In the shared quiet
​​An invitation arises like a white dove
​​Lifting from a limb and taking flight
​​
​​Come and live in truth
​​Take your place in the flow of grace
​​
​​Draw aside the veil
​​You thought would always separate
​​Your heart from love
​​
​​All you ever longed for is before you
​​In this moment
​​
​​If you dare draw inner breath
​​And whisper ‘yes’

BREATH OF LIFE​​By Danna Faulds​​​​I breathe in All That Is-​​Awareness expanding​​to take everything in,​​as if my hear...
20/01/2022

BREATH OF LIFE
​​By Danna Faulds
​​
​​I breathe in All That Is-
​​Awareness expanding
​​to take everything in,
​​as if my heart beats
​​the world into being.
​​From the unnamed vastness beneath the mind,
​​I breathe my way into wholeness and healing.
​​Inhalation. Exhalation.
​​Each Breath a “yes,”
​​and a letting go, a journey, and a coming home.

CirkelIk cirkelIk vloei, ik bloed, ik stroomIk cirkel, dans en valIk vrij, ik huil, ik droom�De golvenHet rood golft uit...
15/01/2022

Cirkel
Ik cirkel
Ik vloei, ik bloed, ik stroom
Ik cirkel, dans en val
Ik vrij, ik huil, ik droom�De golven
Het rood golft uit mij
Eb en vloed
Donkerrood en fel bloed
Ik verstil, laat los en voel
Laat de boel de boel
Donkerder. Kan ik het nog aan?
De lente verfrist, geeft hoop
Ik cirkel
Het vuur laait, het vuur danst me.
Ik, de vlam
Ik cirkel, sta en straal
En dan.. lutuaal
Met de wind als adem laat ik los
Ik dwarrel neer op het mos
Het cirkeltje weer rond
Het heilige leven uit mijn baarmoedermond.

Foto door .world tijdens een stilteretraite in het bos.

04/01/2021

Eu sou a Água

Dit is één van de vele verrukte lievelingsmomenten van 2020. Letterlijk in het paradijs op Aarde, een prachtig meer in N...
04/01/2021

Dit is één van de vele verrukte lievelingsmomenten van 2020. Letterlijk in het paradijs op Aarde, een prachtig meer in Noorwegen. Ik lag hier te zonnen in m’n naakte Eva suit, met uitzicht op deze twee prachtige mannen (m’n ex - nu goede vriend en m’n lief) die met veel plezier jeneverbessen aan het plukken waren.

Hulde aan transparantie, eerlijkheid, door de modder met elkaar, openheid, leven in vertrouwen en liefde.

Wat een leven.

De natuur laat me zien dat alles gaat zoals het heeft te gaan. Ik hoef niet mijn uiterste best te doen. Ik hoef niet kei...
04/01/2021

De natuur laat me zien dat alles gaat zoals het heeft te gaan. Ik hoef niet mijn uiterste best te doen. Ik hoef niet keihard te proberen.

Wat ben ik al? Wat doe ik al? Wat gaat als vanzelf, zo natuurlijk? Hoe meer ik ontspan, hoe meer ik me verwonder en hoe meer er stroomt. Laagje voor laagje, steeds subtieler thuiskomen.

Drie Daagse Thuis Retraite In deze Corona tijd ben je vooral aangewezen op jezelf. Dat kun je vervelend vinden. Je kunt ...
24/12/2020

Drie Daagse Thuis Retraite

In deze Corona tijd ben je vooral aangewezen op jezelf. Dat kun je vervelend vinden. Je kunt het ook omdenken: tijd voor een retraite met jezelf! Deze retraite is een driedaagse, begeleide retraite die jij op jezelf kunt volgen. Met behulp van begeleide meditaties en prikkelende uitdagingen voel je je gevoed. Je ontspant en komt bij je eigen plezier en creativiteit.

Een diepgaande en inspirerende retraite waar je de deur niet voor uit hoeft (maar je wel naar de lucht kunt staren door je raam, je kunt genieten van je eigen tuin, of een wandelingetje maakt naar het park).

Link in bio!

Mijn automatische reply mail sinds een jaar. Still love it. 💛 Wat doe jij om niet continu bereikbaar te hoeven zijn?
12/12/2020

Mijn automatische reply mail sinds een jaar. Still love it. 💛

Wat doe jij om niet continu bereikbaar te hoeven zijn?

Wat weet je al? Je hebt zoveel wijsheid in je. Boeken, leraren en opleidingen kunnen ons mooi inspireren en aanzetten. F...
02/12/2020

Wat weet je al?
Je hebt zoveel wijsheid in je. Boeken, leraren en opleidingen kunnen ons mooi inspireren en aanzetten. Fantastisch! En je weet al zoveel. Ik kan me daar soms over verbazen.

Onlangs had ik een coachingsessie met iemand. Ze zat erg in haar hoofd en in angsten. Terwijl ik naar haar luisterde, me opende en nieuwsgierig was naar wat ik zou doen, kreeg ik het idee om haar in het zand te laten tekenen. Een beeld te maken van hoe ze zich nu voelt. Dat zien, dat voelen. Vervolgens liet ik haar aanpassingen maken in die tekening, met de vraag hoe ze het zou willen hebben. Toen konden we de brug maken naar wat ze nodig heeft. Het gaf haar behoorlijk veel; het creëerde ruimte van haar situatie en het gaf haar inzicht in wat haar te doen staat.

Een paar dagen later appte ze me een foto uit een sjamanistisch boek met precies deze oefening. Ze zei: ik wist niet dat je echt een oefening met me deed, het voelde zo natuurlijk.

Ik had geen idee. Dit ontstond in het moment. En dit gebeurt me vaker. Als ik leeg ben, stil, dan komen de vragen en de oefeningen als vanzelf in me op.

Volgens mij weten we zoveel meer dan we denken. Het is voor mij stil worden en intappen/intunen op
mn inspiratie. Een afleren van hoe het zogenaamd moet. Een leren kennen van jezelf en je eigen wijsheid.

Herken je dat? Hoe kom jij bij je eigen weten? Ik ben benieuwd!

Adres

Amsterdam

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Even naar Eva nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram