03/11/2025
Met lef en moed ligt ze op de massagetafel, want dat waar de angst groot is wilt ze aangaan. Innerlijk voelt ze ja en tegelijkertijd bekruipt de angst haar om die beweging te volgen. We maken eerst een anker; een veilige plek in het hier en nu om bij overspoeling naar terug te keren.
En dan, als ze binnen haar Window Of Tolerance is, gaan we op weg, naar een plek waar doodsangst heerst. Waar haar lichaam nu nog reageert alsof het toen is. Mijn handen raken haar aan, ze geven een bedding van veiligheid. We bewegen stap voor stap steeds dichter naar de pijn. Haar lichaam verstijft, het weefsel verstrakt. Het kleine meisje bevroren van angst. Het lichaam weet, zij herinnert zich alles. De adem stokt en ze bevriest. Ik blijf rustig, dichtbij, aanwezig en ondersteun haar in de beweging terug naar veiligheid. Het weefsel zo zuiver in haar antwoord; ze wijst mij de weg. Tussen angst en veiligheid bewegen we een tijdje heen en weer. Het lichaam herkent dan dat ze dit kan dragen, dat ze vanuit het hier en nu bij de pijn aanwezig kan zijn zonder erin te verdwijnen. Ze leert aanwezig zijn. Bij het beeld, bij de angst, bij wat ze in haar lichaam voelt.
We onderzoeken het beeld van een herinnering wat diep in het weefsel ligt opgeslagen.
En dan ineens komt het besef: ik kan weggaan. Het kleine meisje uit het beeld en de volwassenvrouw van het hier nu kunnen weg. “Ik kan nu echt weg gaan” zegt ze verbaast. En die beweging moedig ik aan, niet als trucje maar als een beweging die diep uit haar cellen komt, een oeroude impuls. Ze staat op en gaat, naar de plek in de ruimte van het hier en nu waar het wel veilig is. Ze kan eindelijk vluchten. Een beweging die al jaren is bevroren kan nu ontdooien en in actie komen.
Haar lichaam trilt spanning eruit. Emoties komen en kunnen eindelijk weer stromen. Ze is van de rem, het leven komt terug en in de veiligheid van het nu komt het besef langzaam binnen: ik ben nu echt veilig.
Zoals ik haar vasthoud, houdt ze innerlijk haar kleine zelf vast. Ze is nu veilig en niet meer alleen. Gedragen in mijn aanraking kijkt ze me aan, met ogen die aanwezig zijn, met ogen die haar eigen kleur weer kleuren.
✨
Welkom bij InVerbinding 🌸
Lichaamsgerichte Traumatherapie voor Vrouwen
🌙