23/12/2025
We dragen soms lasten die nooit van ons waren. Uit liefde. Uit loyaliteit.
Zonder het te beseffen.
Het lichaam vergeet dat niet.
Het slaat op. Tot het moment komt dat het zegt: het mag zachter.
Mijn lichaam gaf een seintje. Het was genoeg. Ik mocht loslaten.
In de opstelling hoefde ik niets te forceren.
Ik volgde mijn lijf en elke keer dat ik iets teruggaf, ontstond er ruimte.
Een zucht.
Een traan.
Ontspanning.
Zachtheid in mijn buik. Ruimte in mijn maag. (heerlijk) en ontspanning bij mijn psoas spier. Yes!
Mijn lichaam wist precies wat het nodig had.
Ik hoefde alleen te luisteren.
Lasten teruggeven is geen afwijzing.
Het is een beweging terug naar jezelf.
Naar rust.
Naar aanwezigheid.
Wil je hier meer over weten, stuur mij gerust een berichtje of reageer met een hartje en ik neem contact met je op.