17/04/2026
Er was een tijd waarin ik dacht dat het mijn kracht was: alles zelf dragen.
Niet leunen. Niet te veel voelen. Doorgaan.
Wat ik toen nog niet zag, is dat ‘sterk zijn’ ook een manier kan zijn om jezelf te beschermen.
Tegen teleurstelling. Tegen afhankelijkheid. Tegen oude pijn.
Pas toen ik mezelf toestond om zachter te worden, niet naar anderen, maar naar mezelf, begon er echt iets te verschuiven.
Niet omdat het ineens makkelijk werd.
Maar omdat ik niet langer tegen mezelf hoefde te vechten.
Misschien herken jij dit ook. Dat je alles alleen draagt. Dat je hulp lastig vindt.
Dat je denkt: ik moet dit zelf kunnen.
Maar wat als echte kracht niet zit in volhouden, maar in durven zakken?
Je hoeft het niet alleen te doen.
En je hoeft het niet perfect te doen.
🌞🪬🌞🦚✨