13/02/2026
De ‘goede dochter’.
Degene die aanvoelt.
Die zich inhoudt.
Die zorgt dat het niet escaleert.
Niet omdat ze zo zorgzaam is.
Maar omdat ze ooit voelde: als ik mezelf ben, raak ik liefde kwijt.
Zonder dat de ouder hier bewust voor koos.
Dat maakt je niet slecht of zwak.
Dat maakt je loyaal en minder jou.
Het probleem is niet dat je te veel voelt.
Het probleem is dat je geleerd hebt dat liefde afhankelijk is van wat je doet.
Veel vrouwen twijfelen diep vanbinnen: ben ik wel een goed mens? Doe ik het wel goed?
Die twijfel is geen waarheid.
Het is een oud, bang meisje dat nooit zeker wist of ze mocht bestaan, zónder iets te dragen.
Je hoeft je moeder niet af te wijzen om jezelf terug te nemen.
Je mag stoppen weg te lopen bij jezelf om je geliefd te voelen door een ander.
Dat wat er niet was doet pijn, het steekt, voelt zwaar.
Dat mag ook, want je had het zo hard nodig.
Herkenbaar?
