22/12/2025
“Spiritueel ontwaken is ontdekken dat liefde soms alleen bestond zolang jij jezelf inhield.”
Sommige mensen erkennen je… en ontkennen je tegelijkertijd.
Ze zien dat je verandert.
Ze voelen dat er iets in jou verschuift.
Ze merken dat je niet meer dezelfde bent.
En toch…
blijven ze doen alsof het niet zo is.
Dat is misschien wel één van de meest verwarrende ervaringen in een innerlijk transformatieproces.
Want ze zeggen dingen als:
“Ja, ik zie dat je gegroeid bent.”
“Mooi wat je doet.”
“Fijn dat je je pad volgt.”
Maar hun gedrag vertelt iets anders.
Ze blijven op afstand.
Ze sluiten niet aan.
Ze bewegen niet mee.
Ze kiezen neutraliteit waar aanwezigheid nodig is.
En zo ontstaat die vreemde spagaat:
je wordt erkend in woorden,
maar ontkend in bedding.
Dat doet pijn.
Omdat erkenning zonder aanwezigheid leeg voelt.
Omdat gezien worden zonder gedragen worden eenzaam maakt.
Wat hier vaak gebeurt, is dit:
Jouw groei raakt iets in hen aan.
Niet bewust.
Niet kwaadaardig.
Maar diep.
Je verandering confronteert hen met hun eigen stilstand.
Met stukken die zij (nog) niet aankijken.
Met gevoelens die zij hebben leren parkeren.
Met een waarheid die ze liever op afstand houden.
En dus doen ze iets paradoxaals:
ze erkennen je,
zodat ze zichzelf kunnen geruststellen dat ze “open” zijn, maar ze ontkennen je,
zodat ze niet hoeven te bewegen.
Ze houden je dichtbij genoeg om het niet te verliezen, maar ver genoeg weg om niet geraakt te worden.
Voor jou voelt dat als:
“Zie je mij nu echt… of alleen een veilige versie van mij?”
En dit is waar het schuurt.
Want jij bent niet meer die veilige versie.
Niet meer degene die alles draagt zonder iets te vragen.
Niet meer degene die zichzelf kleiner maakt om de ander comfortabel te houden.
Je bént aan het innemen van je ruimte.
En dat vraagt iets terug van de ander.
Niet iedereen kan dat dragen.
Sommige mensen blijven liever in bewondering op afstand dan in echte verbinding van dichtbij.
En dat is geen oordeel.
Maar het is wel een realiteit.
Het is pijnlijk om te ontdekken dat iemand je groei kan zien, maar je niet kan volgen.
Dat iemand je waarheid kan horen,
maar haar niet kan laten landen.
Dat betekent niet dat jij te veel bent.
Het betekent dat jouw aanwezigheid iets activeert
waar zij (nog) geen ruimte voor hebben.
Je hoeft daar niets mee te doen.
Je hoeft niemand te overtuigen.
Je hoeft niemand wakker te schudden.
Je mag simpelweg blijven staan waar je staat.
Want wie jou werkelijk kan ontmoeten,
zal je niet alleen erkennen,
maar ook naast je komen staan.
En wie dat niet kan,
zal je misschien blijven zien,
maar niet meer kunnen vasthouden.
Dat is geen verlies.
Dat is helderheid.
En helderheid is ook liefde.
🤍
