23/02/2026
Afgelopen zaterdag was het thema de vaderlijn tijdens onze systemische opstellingendag.
Vanuit de metafoor van de fontein van Els van Steijn werd één dynamiek pijnlijk zichtbaar.
Deze vrouw ging steeds terug naar het kleine meisje in haar.
Het meisje dat zo verlangde naar haar vader.
Dat zijn goedkeuring zocht.
En die nooit kreeg.
Ze bleef pleasen, aanpassen, hopen en wachten en verloor daardoor contact met haar volwassen kracht.
Wat zich tussen ouders afspeelt, is niet aan het kind.
Toch dragen kinderen onbewust vaak de spanning of loyaliteit, en dat houdt ze gevangen in patronen.
In de opstelling werd voelbaar:
zij schoot niet tekort maar haar vader kon niet geven wat hij zelf niet had ontvangen.
Het keerpunt kwam toen ze innerlijk kon zeggen:
“Papa, ik ben je dochter. Ik laat bij jou wat van jou is. En ik neem van jou het leven.”
Daar stopte het wachten.
Daar ontstond rust.
En precies daar vond ze de innerlijke vrijheid waar ze zo naar zocht.
Vrijdag 20 maart is er weer een systemische opstellingendag.
Voel jij dat er een patroon in je leven speelt waardoor je wordt tegengehouden om écht jouw leven te leven?
Je bent welkom om jouw plek weer in te nemen.
Stuur ons een dm of klik op de link in de bio.
