13/02/2026
🌿 Je hoeft niet kapot te zijn om te veranderen.
Er is iets geks wat ik vaak zie.
Mensen wachten tot het écht niet meer gaat.
Tot ze vastlopen.
Tot hun lichaam harder gaat praten.
Tot relaties beginnen te schuren.
Tot werk niet meer vol te houden is.
Alsof verandering pas mag
wanneer het onhoudbaar is geworden.
Maar dat is niet hoe groei werkt.
Je hoeft niet eerst ziek te worden
om gezonder te gaan leven.
Je hoeft niet eerst uitgeput te raken
om rust serieus te nemen.
Je hoeft niet eerst vast te lopen
om eerlijk te worden over wat niet klopt.
Toch doen veel mensen het zo.
Waarom?
Omdat zolang het “nog wel gaat”,
we onszelf overtuigen dat het niet urgent is.
En dat is precies hoe je langzaam
tegen jezelf in blijft leven.
Niet dramatisch.
Niet spectaculair.
Maar subtiel.
En subtiele misafstemming kost op termijn
meer energie dan grote keuzes.
✨ Misschien zit jij niet in een crisis.
✨ Misschien zit je op een kruispunt.
En een kruispunt vraagt geen paniek.
Het vraagt eerlijkheid.
Wat klopt nog?
Wat schuurt al langer?
Wat weet je eigenlijk al…
maar stel je nog uit?
Ik geloof niet in mensen repareren.
Ik geloof in mensen helpen herinneren
wat ze al lang voelen.
En soms begint dat niet bij een probleem.
Maar bij een besluit.
Niet groots.
Niet heroïsch.
Maar helder.
De komende tijd ga ik daar meer over delen.
Over hoe je niet hoeft te wachten
tot het misgaat
om iets te veranderen dat al langer klopt.
Voor nu is dit misschien genoeg:
Je hoeft niet kapot te zijn
om serieus genomen te worden.
Niet door mij.
En al helemaal niet door jezelf.