06/03/2026
De meeste mensen denken dat hun klacht het probleem is.
De nek.
De schouders.
De pijn.
Maar een klacht is zelden het probleem.
Het is het moment waarop je lichaam zegt:
“Zo kan het niet langer.”
Je lichaam is namelijk geen tegenstander.
Het probeert niets te saboteren.
Het probeert iets op te lossen.
Soms door vast te houden.
Soms door te blokkeren.
Soms door alert te blijven.
En dat gebeurt niet willekeurig.
Dat gebeurt logisch.
Als je jarenlang alles op je schouders neemt…
dan is het eigenlijk heel logisch
dat je schouders uiteindelijk protesteren.
Als je je nek blijft uitsteken
zonder je echt veilig te voelen…
dan is het logisch dat die nek verstijft.
Niet omdat je lichaam stuk is.
Maar omdat het lichaam probeert
je staande te houden.
In mijn werk kijk ik daarom nooit alleen naar de klacht.
Ik kijk naar wat het lichaam probeert te doen.
beschermen
volhouden
aanpassen
controle houden
spanning opvangen
En dan zie je iets bijzonders:
De klacht is geen vijand.
Het is een richtingaanwijzer.
Niet: er is iets mis.
Maar: hier wil iets gezien worden.
En precies daar ontstaat ruimte.
Niet door te vechten tegen het lichaam.
Maar door te begrijpen wat het probeert te dragen.
Misschien is dat een mooie vraag voor vandaag:
👉 Wat probeert jouw lichaam eigenlijk voor je op te lossen?
