17/02/2026
Vorige week zat ze bij me op de bank:
‘Hoe kan ik nou boos zijn op hem? Praktisch heeft hij alles gedaan tijdens de zwangerschap en bevalling’.
Ze probeerde te relativeren.
Te vergeven.
Iets wat ik bij veel moeder zie, na het missen van je partner bij de bevalling.
De angst om dat toe te geven.
Die pijn toe te laten.
In plaats daarvan praat je het goed.
Dat hij er wel was. Praktisch.
Maar als je echt eerlijk bent, voelde je je alleen.
Je had hem dichterbij gewild.
Dit is wat ik haar zei:
Je mag dit voor jezelf erkennen.
Vel een oordeel.
Wees boos.
Pas dan kan de liefde weer gaan stromen.