Ruimte van Meer

07/11/2025

✨ Van drukte naar rust en ruimte ✨

Even pauze van de drukte, ruimte maken voor jezelf en je energie herstellen.

Tijdens deze meditatie bij EcoVilla leer je op een eenvoudige en praktische manier:
🌿 je hoofd tot rust te brengen
🌿 spanning en zwaarte los te laten
🌿 je energie weer in balans te voelen

Of je nu veel aan je hoofd hebt, gestrest bent of gewoon even wilt opladen, dit is een moment voor jou. Kom zitten, adem en voel de ruimte ontstaan.

📅 Laatste sessie bij EcoVilla – mis het niet! Reserveer je plek en gun jezelf dit moment van rust.

Dinsdag 18 november
EcoVilla in Essen, België
Van 10 tot 12 uur
🔥 Met thee en wat lekkers

22/09/2025

🚵🏻‍♀️🌿🧡 Mijn reis naar Oostenrijk, Sillian.

Een plek die voelde als thuiskomen. De bergen om me heen waren groots en imposant, zo krachtig dat ze bijna leken te ademen. Ik heb mezelf uitgedaagd, gezweet en bergen opgefietst tot wel 4200 meter hoogte.

Tegelijkertijd waren er de momenten van stilte. Urenlang heb ik gezeten en gestaard, de verte in, gedragen door de rust van de natuur. Op een regenachtige dag keek ik gefascineerd hoe de wolken zich door de bergen en bomen bewogen, langzaam voorbij trokken. Af en toe brak er een stukje blauw door — klein maar veelbetekenend, als een teken dat er altijd licht is achter de wolken.

Alleen op reis gaan was voor mij ook een overwinning. Vertrouwen op mezelf, vrijheid ervaren, ruimte om simpelweg te zijn. Het leven voelde daar eenvoudiger, zonder ruis of afleiding. Alles kwam terug tot de essentie: ademen, bewegen, kijken, voelen.

Deze reis heeft me diep geraakt. Het was groots en ontroerend, vol actie en stilte, kracht en overgave. Een herinnering die me bijblijft, naar een plek die voelt als thuis. En heel veel zin naar de volgende keer, meer.

🌬️🦁🌈🌞🔥

06/09/2025

🌿💫 Volg je dromen

Vandaag vertrek ik voor een week naar Oostenrijk, omgeving Zuid-Tirol, in het plaatsje Sillian. Een plek die voor mij een diepe, persoonlijke betekenis heeft.

🪶💭 Een aantal jaar geleden, tijdens mijn sjamanistische opleiding, maakte ik een geleide reis binnen het medicijnwiel. Het was een intense periode waarin ik veel in mezelf mocht aankijken: pijn, verdriet, woede, overtuigingen en oude belemmeringen. Tijdens een van die eerste reizen verscheen er plots een leeuw – indrukwekkend & krachtig. Kort daarna dook er een naam op: Sillian.

🦁🌬️ Op dat moment zei het me niets, behalve dat ik wist dat ik het moest opschrijven. Pas later, thuis, ben ik op zoek gegaan. Tot mijn verbazing bleek Sillian een plaats in Oostenrijk, vlak bij de grens met Italië. Het eerste dat ik vond was de aanwezigheid van een Lionsclub – symbool voor geven, dienstbaarheid en iets betekenen voor anderen. Dat voelde als een teken, een uitnodiging. Alsof deze plek me riep, zonder dat ik nog begreep waarom.

🏞️🌈 En nu, jaren later, is het zover. Vandaag ga ik er daadwerkelijk heen. Sillian ligt midden in het Gailtal, een dal omringd door de machtige Dolomieten en de Drei Zinnen.

🔥🚵🏻‍♀️ Ik ga een mountainbike huren en de paden verkennen, mijn lijf laten voelen hoe het is om door de bergen te bewegen. Maar ook simpelweg genieten van het daar zijn: de frisse berglucht inademen, mijn voeten in koud bergwater steken en me laten dragen door de stilte van de natuur. Misschien zelfs een sprong in een bergmeer.

🥰🌱 Ik voel aan alles dat dit avontuur me vreugde en levenskracht gaat geven. Herinneren. Een reis voor mezelf, om in verbinding te zijn met deze plek die ooit in mijn droomreis tot me kwam. En de volgende keer… neem ik natuurlijk mijn lieve Lizzy mee, zodat we samen deze magie kunnen ervaren.

🧡

29/06/2025

💬✍🏻🫣 '𝑰𝒌 𝒗𝒆𝒓𝒈𝒂𝒕 𝒎𝒆𝒛𝒆𝒍𝒇 𝒕𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒈𝒆𝒗𝒆𝒏'
𝗢𝘃𝗲𝗿 𝘇𝗲𝗹𝗳𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘃𝗶𝗻𝗴 & 𝘇𝗲𝗹𝗳𝗰𝗼𝗺𝗽𝗮𝘀𝘀𝗶𝗲 🤲🏻🌱🌼

De belangrijkste persoon om te vergeven… ben jijzelf.
Vaak ligt dáár de sleutel naar echte herkenning en erkenning. Niet in het verleden van de ander, maar in hoe jij met jezelf omging.

In mijn helingsproces was ik in het begin vooral gericht op de buitenwereld: op mijn opvoeding, relaties, oude patronen. Maar de diepste pijn zat vanbinnen.
In hoe ik mezelf tekort had gedaan. Hoe ik streng, hard, en liefdeloos met mezelf omging.

In het begin voelde ik vooral woede.
Woede op mezelf — hoe had ik dit zo ver laten komen? Die woede vloeide op een dag over in rauw verdriet.
Verdriet over alles wat ik mezelf had aangedaan.
Niet omdat ik het fout had gedaan, maar omdat ik zo ver van mijn ware zelf was afgeraakt.
En juist dáár, in dat rauwe, open, naakte verdriet… kwam ruimte.

Ruimte voor iets zachts. Iets nieuws.
Compassie. Vergeving. Aan mezelf.

Niet omdat ik 'fout' was geweest, maar omdat ik mens was. En omdat ik het op dat moment niet beter kon.

Soms denk ik: misschien had ik dat zelfkritische gedrag ook nodig. Misschien was het een manier om me veilig te houden. Door me klein te maken, viel ik minder op.
Door mezelf te bekritiseren, kon niemand me meer raken. Het was overleving.

Door jezelf te vergeven voor de momenten waarop je jezelf tekortdeed, jezelf naar beneden haalde, of simpelweg te streng was voor wie je toen was —
maak je ruimte.

Ruimte voor compassie. Voor zachtheid.

Zelfvergeving is geen zwakte.
Het is een daad van liefde.
Misschien wel de krachtigste die er is.

18/06/2025

𝙈𝙖𝙖𝙣𝙙𝙖𝙜 𝙢𝙚𝙙𝙞𝙩𝙖𝙩𝙞𝙚 𝙤𝙘𝙝𝙩𝙚𝙣𝙙 𝟯𝟬 𝙟𝙪𝙣𝙞

🌱🥳 𝐕𝐢𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐢𝐧 𝐣𝐨𝐮 𝐥𝐞𝐞𝐟𝐭

Wat als je tijdens deze ochtend alles mag toelaten wat er in jou leeft? De moeilijke gevoelens zoals verdriet en onzekerheid, maar ook de blije, lichte momenten. Alles mag er zijn, precies zoals het is. We vieren het leven in al zijn kleuren.

Je hoeft niets te doen, ik begeleid je stap voor stap en neem je mee op deze innerlijke reis. Aan het einde ga je opgeladen en ontspannen naar huis.

Omdat ik bijna jarig ben, trakteer ik op iets lekkers aan het einde van de sessie 🎂🎈

🪶 30 juni
👉🏻 Start 10 uur
🔚 Einde 12 uur
💰 €14,-
🌳 EcoVilla Essen, België

Will jij er graag bij zijn? Stuur me een berichtje 📬

11/06/2025

𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝗯𝗹𝗼𝗴 💬✍🏻

🫣👀 𝑩𝒂𝒏𝒈 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒅𝒆 𝒄𝒐𝒏𝒇𝒓𝒐𝒏𝒕𝒂𝒕𝒊𝒆 𝒎𝒆𝒕 𝒎𝒆𝒛𝒆𝒍𝒇

In een maatschappij waarin de wifi-verbinding vaak beter geregeld is dan de verbinding met onszelf, rennen we liever weg van ongemak dan dat we het aankijken. Tegen verdriet zeggen we al snel: hup, zand erover en weer door. Maar wat gebeurt er als je stopt met wegrennen? Als je niet langer in de doofpot stopt wat eigenlijk om liefdevolle aandacht vraagt? In deze blog neem ik je mee in mijn persoonlijke reis van afhankelijkheid naar innerlijke kracht. Van zoeken buiten mezelf, naar binnen keren.

Al van jongs af aan droeg ik een leegte met me mee. Een gevoel van gemis dat ik niet goed kon plaatsen, alsof er iets in mij ontbrak. Die leegte probeerde ik jarenlang op te vullen met anderen – met relaties, vriendschappen, bevestiging, liefde van buitenaf. Ik dacht dat het zo hoorde. Dat ik pas heel zou zijn als iemand anders mij zag, mij koos, mij liefhad.

Toen mijn relatie eindigde, wist ik wat me te wachten stond: het alleen zijn. En ondanks dat ik er bewust voor koos, voelde het toch als falen. Voor mezelf én voor de buitenwereld. Want je hoort toch niet alleen te zijn? Alleen zijn voelde leeg en kwetsend. Dus stortte ik me op het daten. Van de een naar de ander, op zoek naar verzachting, bevestiging, aanraking. Even niet hoeven voelen wat er onder lag. Maar hoe meer ik zocht, hoe leger het voelde. Alsof ik een bodemloze put aan het vullen was met druppels van buitenaf. Ik wist: dit werkt niet meer. Dit is niet eerlijk, niet helend, niet wat ik werkelijk nodig heb.

In het alleen zijn werd ik geconfronteerd met mezelf. Met de kanten die ik minder leuk vond, en de kanten waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Omdat ik ze jarenlang had onderdrukt, verstopt, genegeerd. Ik had mijn hele leven onder de vleugels van anderen geleefd. Uit angst, maar ook uit gemak. Want zolang iemand anders de koers bepaalde, hoefde ik zelf niets te beslissen. Ik was afhankelijk, onzeker en paste me aan.

Nieuwsgierig naar het hele verhaal? Check de 🔗 in mijn bio.

03/06/2025

💥🌱 𝗪𝗼𝗿𝗸𝘀𝗵𝗼𝗽

𝑼𝒊𝒕 𝒋𝒆 𝒉𝒐𝒐𝒇𝒅 𝒊𝒏 𝒋𝒆 𝒍𝒊𝒋𝒇 ⚡

In deze workshop leer je op een eenvoudige en praktische manier hoe je je hoofd tot rust brengt.
We brengen op een dag enorm veel tijd door in ons hoofd: denken, plannen, beslissingen nemen. Ons gevoel komt er vaak nauwelijks aan te pas. Daardoor raken we overprikkeld, gespannen of het contact met onszelf kwijt.

In deze sessie ervaar je hoe je – met simpele ademhalings- en bewegingsoefeningen – weer ruimte maakt in jezelf, ontspant en voelt wat je écht nodig hebt. Geen ingewikkelde theorieën, maar concrete tools die je meteen kunt toepassen in je dagelijkse leven.

Wat gaan we doen?
✨ Korte meditatie- en ademhalingsoefeningen om te vertragen
✨ Visualisatie/ Shamanic journeying om naar binnen te keren
✨ Lichaamswerk met stem & beweging om los te laten
✨ Een natuurmandala (Shamanic Sandpainting) maken als bekrachtiging van jouw innerlijke stem

Wat brengt het je?
🌱 Je voelt je rustiger, steviger en meer in contact met jezelf
🌱 Je laat oude spanning los en komt dichter bij je intuïtie
🌱 Je gaat naar huis met helderheid, inzicht en een voelbare shift

📆 Vrijdag 13 juni
🕡 10 - 12.30 uur
🏡 Ecovilla, Essen in België
💰 €22,-

Voel je dat dit iets voor jou is? Meld je aan via de link in bio. 🔥

01/06/2025

👨🏼‍🎨💬⚡⏳
𝐈 𝐧𝐞𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐜𝐡𝐚𝐧𝐠e 𝐭𝐨 𝐬𝐭𝐚𝐲 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐚𝐦e

Tijdens mijn studietijd aan de Willem de Kooning Academie liep ik dagelijks langs deze zin op de gevel:
“I need to change to stay the same.”

Als student vond ik het een intrigerende uitspraak. Wat bedoelde hij daar nou mee? Moeten we veranderen om onszelf te blijven? Was het een aanmoediging? Een waarschuwing? Of misschien een uitnodiging tot reflectie?

Nu, jaren later, begrijp ik steeds iets méér van wat hij mogelijk bedoelde. Dat verandering niet per se betekent dat je jezelf verliest, maar juist dat je jezelf blijft door mee te bewegen. Dat trouw blijven aan wie je bent, soms vraagt om het loslaten van wie je wás.

Willem de Kooning was zelf voortdurend in beweging. In zijn werk, in zijn stijl, in zijn leven.
Toch zie je in alles zijn hand, zijn blik, zijn energie. Hij was een meester in vormgeven aan verandering zónder zijn eigenheid te verliezen.

Deze uitspraak werd voor mij uiteindelijk een spiegel.
Over leven, over creëren, over keuzes maken.
Over mezelf steeds beter leren kennen — juist door dingen anders te gaan doen.

En dat die zin nou net op mijn academie stond… voelt nog altijd allesbehalve toeval.

💥🦚❔ Wat betekent veranderen voor jou?

🤔

23/05/2025

🏃🏻‍♀️🏃🏻‍♀️⏪🔁❌ 𝙳𝚘𝚘𝚛𝚐𝚊𝚊𝚗 𝚒𝚜 𝚊𝚌𝚑𝚝𝚎𝚛𝚞𝚒𝚝𝚐𝚊𝚊𝚗
Dat klinkt misschien tegenstrijdig. Want we zijn gewend om altijd maar bezig te zijn. Hard werken, efficiënt zijn, ‘gewoon doorgaan’ — daar zijn we trots op.

🌪️ Maar als we altijd maar doorrennen, missen we iets essentieels. We verliezen het contact met onszelf.
Met ons lijf. Met ons gevoel.

🌾Want pas als je stilstaat, ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen. En ja, juist dat maakt het spannend. Want voelen is kwetsbaar.

🐍 Gevoelens zijn rauw, echt, oncontroleerbaar — en dat hebben we vaak nooit echt geleerd. Dus is het logisch dat we ze liever wegduwen.

💌 Maar gevoelens zijn geen vijanden. Ze zijn boodschappers. Verdriet, boosheid, angst: ze willen je iets vertellen. Als je blijft doorgaan, gaat je lijf het overnemen. Met spanning, vage klachten, onrust.

🌊 Stilstaan is dus niet niks doen.
Het is jezelf weer horen.
Voelen wat belangrijk is.
Zien waar je verlangen ligt.
En stap voor stap je leven daar weer op afstemmen.

💛 Wil jij dit ook? Boek een Stilstaan SesZie – een eerste stap naar rust, helderheid en verbinding met jezelf. De komende maand heb ik nog 3 plekken vrij ✨

🪶 75 minuten 💎 €37,-

👉🏻 Stuur me een berichtje als je interesse hebt of klik op de link: in mijn bio 🔥

Stilstaan is vooruitgaan.

14/05/2025

Mijn nieuwe blog staat online ✍️

🌬 'Van verlegen kind naar stille kracht: over hoe stilte nu mijn kracht is geworden.'

Herken je dit? Dat je op jonge leeftijd al hebt geleerd om je aan te passen? Dat je gedrag ging vertonen dat vooral wenselijk was voor anderen? Doe maar even niet zo gevoelig. Wees wat vrolijker. Doe maar gewoon.

We leren vaak onbewust dat we “te veel” zijn.
Te gevoelig. Te stil. Te aanwezig. Te dromerig.
Of juist dat we niet genoeg zijn. Niet snel genoeg. Niet sociaal genoeg. Niet goed genoeg.

En dus passen we ons aan. We dempen ons licht.
We schuiven onze eigenheid opzij om te voldoen aan verwachtingen. En zo ontstaat gedrag dat voortkomt uit dat gevoel van tekort of overvloed — maar niet uit wie we werkelijk zijn.

Tot het moment komt dat dat aangeleerde gedrag begint te wringen. Dat je je afvraagt: Wie ben ik eigenlijk echt, als ik alles loslaat wat ik ooit heb aangeleerd?

Als kind was ik stil. Verlegen. Onzichtbaar, bijna.Ik trok me terug in mijn eigen wereld — een fantasiewereld waar ik kon verdwijnen in tekeningen, verhalen en stilte. In die wereld voelde ik me veilig. Want in de grote buitenwereld voelde ik me dat vaak niet.

Mijn ouders spraken vaak voor mij, maakte keuzes in mijn plaats. Zelf trok ik me terug, leefde in mijn eigen fantasiewereld. Mijn leraar noemt dat deel in mij “het magisch dromend kind”, en dat klopt. Dat kind leeft nog steeds in mij. Met een rijke, oneindige verbeelding. Maar ook met een diepe verwarring over de wereld, over hoe we als mensen steeds verder van onszelf verwijderd raken door automatisering, prestatiedruk en modernisering. Ik vond het leven zwaar en onbegrijpelijk. En dat maakte dat ik als kind vaak niet echt aanwezig was.

Vaak zette ik een masker op en leerde ik gedrag aan dat niet van mij was. Ik raakte steeds verder verwijderd van wie ik in essentie ben. Tot het op een dag niet meer ging. Het universum was niet zachtzinnig. Via fysieke klachten werd ik teruggefloten. Terug naar de basis. Terug naar mij. En heel voorzichtig begon ik het meisje van vroeger opnieuw te ontmoeten. Niet om haar te veroordelen, maar om haar te omarmen. Via innerlijke heling met Sjamanistische technieken kwam ik steeds dichter bij dit stuk. Bij deze wond.

Wat ik ontdekte? Dat er in haar stilte een ongekende kracht ligt.

In die stilte vond ik een fijngevoeligheid die zelden benoemd wordt. Een vermogen om tussen de zinnen door te luisteren. Om feilloos aan te voelen wat er speelt in mensen, in ruimtes, in energie. In de afwezigheid van woorden, ontwikkelde ik zintuigen die me nu helpen in mijn werk. De rust die vroeger een vlucht was, is nu een anker. Een ruimte waar anderen in mogen landen.

Die stilte is niet langer iets wat ik moet overwinnen. Het is mijn kracht geworden. Mijn thuis.

Ik heb geleerd dat in onze meest kwetsbare stukken vaak het grootste geschenk verborgen ligt. Dat je niet ‘anders’ hoeft te worden om geaccepteerd te worden, maar juist de kracht van totaal jezelf kunnen zijn. Precies zoals je bent.

Mijn rust, bescheidenheid en zachtheid zijn geen tekortkomingen meer. Het zijn mijn gaven. Mijn cliënten voelen zich bij mij veilig, gezien en gehoord. Juist omdat ik die stilte niet meer verberg, maar inzet als kracht.

Als sjamanistisch coach en energetisch begeleider help ik mensen die zichzelf zijn kwijtgeraakt om weer verbinding te maken met hun essentie. Dat doe ik niet door te praten over verandering, maar door ruimte te creëren voor ervaring. Via adem, stilte, ritueel, expressie en energetisch werk.

Ik help je loslaten wat niet meer klopt. Her-inneren wie jij bent.
Want alles wat je zoekt, zit al in jou — het vraagt alleen om herontdekt te worden.

👉 Lees de volledige blog op mijn website:
https://ruimtevanmeer.nl/van-verlegen-kind-naar-stille-kracht/

Voelde jij je als kind vaak stil, verlegen of anders? In deze blog deel ik hoe ik mijn innerlijke stilte heb omgezet in kracht en hoe jij ook jezelf kunt hervinden na jarenlang aanpassen. Met 5 tips en een gratis geleide meditatie.

12/05/2025

🌈⭕
𝐕𝐢𝐣𝐟 𝐦𝐢𝐧𝐮𝐭𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐭𝐞 𝐩𝐞𝐫 𝐝𝐚𝐠 𝐤𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧

Dat klinkt groot — maar de wetenschap is duidelijk.

Wist je dat:
✨ Meditatie je stressniveau verlaagt en je hoofd tot rust brengt
✨ Slechts 2 weken meditatie je focus en concentratie al verbetert
✨ Je emoties beter kunt reguleren en minder piekert
✨ Stilte zorgt voor betere slaap én meer energie overdag
✨ Je jezelf beter leert kennen en sneller voelt wat jij écht nodig hebt

We leven in een tijd waarin we altijd 'aan' staan. Maar jouw rust en balans vind je… wanneer je even pauze neemt.
📿 Ik geloof dat stilte geen luxe is, maar noodzaak.

👉 Gun jezelf vandaag 5 minuten om te zitten. Adem. Wees stil.
Voel wat het met je doet.

Wil je begeleiding om makkelijker die rust te vinden?
Download dan gratis mijn geleide meditatie om je hoofd leeg te maken en ruimte te creëren voor stilte.

🌿 Vind de link in mijn bio of ga naar ruimtevanmeer.nl/geleide-meditatie

🧡 Stilstaan is vooruitgaan.

06/05/2025

👁️
"Your vision will become clear only when you can look into your own heart.
Who looks outside, dreams; who looks inside, awakes."
— Carl Jung

We leven in een tijd waarin we vaak op volle snelheid doorrazen. De dagen vullen zich moeiteloos met afspraken, to-do’s en prikkels. Ons hoofd draait overuren. We denken dat we alles moeten bijhouden, dat we overal op in moeten spelen, en voor we het weten zitten we vast in een stroom van gedachten die ons vooral weghoudt bij wat er diep vanbinnen leeft.

Ik herken het maar al te goed. Lange tijd had ik het niet eens door. Mijn hoofd was zó vol met gedachten, overtuigingen dat het bijna normaal voelde. Pas toen ik begon met dagelijks mediteren, ontdekte ik hoe het ook anders kon.

Elke dag neem ik een moment voor mezelf om stil te worden. Ik ga zitten, sluit mijn ogen en richt me op mijn adem. Gericht naar binnen. De ruis verdwijnt langzaam naar de achtergrond. De zinnen die me anders beperken — “je moet nog dit”, “wat als dat mislukt?”, “ben je wel goed genoeg?” — krijgen minder grip op me. Door te mediteren kijk ik er van een afstandje naar. Ik observeer mijn gedachten, maar ik geloof ze niet meer automatisch.

Ik realiseerde me: mijn gedachten zijn niet de werkelijkheid. Ze zijn verhalen die mijn hoofd vertelt, vaak vanuit oude patronen of tekorten. Maar onder die verhalen ligt iets veel krachtigers. Iets wat stiller is, maar zoveel wijzer. Mijn gevoel. Mijn intuïtie.

Wanneer mijn hoofd tot rust komt, voel ik helderder wat ik nodig heb. Ik voel waar mijn grenzen liggen, waar mijn verlangens liggen en waar misschien nog gevoelens wachten op aandacht. Ik zet bewuster mijn intentie voor de dag en merk dat ik met meer focus en zachtheid leef. Het gekke is: juist door even stil te staan, krijg ik uiteindelijk méér voor elkaar.

In een wereld die steeds sneller lijkt te draaien, is een quiet mind geen luxe — het is een noodzaak. Niet om je af te sluiten, maar juist om met meer verbinding in het leven te staan. Zoals Carl Jung zo mooi zegt: "Who looks inside, awakes."

Ben jij klaar om dat voor jezelf te ervaren?
🌱 Download mijn gratis geleide meditatie via de link in bio en ontdek wat stilte voor jou kan betekenen.