19/01/2026
Vandaag hadden we een mindere dag. Dat kan soms ook en is oke! Kyara haar groepje stond op een andere plek dan normaal, wat al zorgde voor onrust tijdens het poetsen. Eenmaal richting de bak had ze haar beste vriend gespot, met heen en weer gehinnik lieten ze dat elkaar weten🫢. Dat creëerde ook gelijk onrust. Door eerst grondwerk te doen voordat ik opstap, probeer ik Kyara te helpen spanning af te vloeien. De hele rit bleef ze het echter vasthouden en lukte het niet om dit helemaal kwijt te raken. Bij Kyara uit zich dit in langzaam zijn of heel snel, scheef lopen, rug vastzetten, hoofd kantelen of te diep duiken. Uiteindelijk konden we 1 rondje achter elkaar redelijk ontspannen draven🙏. En dat was ook gelijk genoeg voor vandaag.
4 jaar geleden ben ik hard van Kyara afgevallen. De foto's van een bont en blauwe gekneusde elleboog die vandaag langs kwamen waren een mooie reminder😅. Ik kreeg daarna flinke angst voor het rijden. Dat heeft lang geduurd, alhoewel ik weet dat het veroorzaakt werd doordat Kyara lichamelijk en geestelijk niet lekker in haar vel zat.
Tegenwoordig als ze iets spannend vind luister ik naar haar. Als ze rust nodig heeft of even moet kijken staan we stil, als ze wat moet afvloeien wacht ik op een zucht of bries. Als ze aangeeft te willen stappen, dan gaan we stappen. Dat maakt mij ook trots op haar! Dat ze de vrijheid ervaart om dit aan te geven, en dat ze gewoon gaat stappen in plaats van de rodeo galop van 4 jaar geleden🫢. We zijn er nog niet, maar hebben enorme stappen gemaakt. En soms is zo'n mindere dag ook goed om daar weer even aan herinnert te worden❤️.
Wees lief voor je paard en luister naar ze! Ze doen iets niet om vervelend te zijn.