03/01/2026
Zelfcompassie, ik was het even kwijt.
Doorgaan, doorgaan en mezelf voorbij lopen. Niet meer echt in het moment aanwezig, niet aan het genieten, maar aan het overleven. Niet met mezelf in contact en daardoor zeker niet met anderen. Lange momenten van rust nodig, maar dit mezelf niet gunnen. Trauma's (van onzekerheid, verlegenheid en nog zoveel meer) die omhoog schieten door triggers op mijn werk. Spiegels die mij voorgeschoteld werden, alsof ik aan een zes gangenmenu zat.
"Ik verwerk dit zelf wel" werkte niet meer. Ik had iemand nodig die mij even stil zet en weer laat voelen vanuit mijn hart. Na een negatieve ervaring bij een psycholoog, gelukkig iemand gevonden die mij wel tools aanreikt waar ik mee aan de slag kan.
Ik merk dat ik weer aanwezig ben bij anderen en dat ik weer in contact ben met mezelf. De komende tijd volgen er nog een aantal gesprekken om hier een vervolg aan te geven.
Soms voelt het gewoon even zwaar, maar ik weet zeker dat ik hier 10 keer sterker uit kom!
Voel jij je nou ook al een poosje zoals bovenstaande tekst? Trek zeker aan de bel bij een bekende, therapeut of wie dan ook. Je hoeft het echt niet allemaal alleen te doen! 💜
