21/02/2025
उडिसाको केआई आइटी कलेको घटनाका बारेमा नयाँ नयाँ विवरणहरू बाहिर आइरहेका छन् । प्रकृति लम्साललाई आत्महत्याको दुरुत्साहन गर्ने व्यक्ति युपीका भाजपा नेता मनोज श्रीवास्तवको छोरा अद्वित श्रीवास्तव भएको नेपाली विद्यार्थीहरू, उडिसाका स्थानीयहरू र त्यहाँका स्थानीय मिडियाहरूले उल्लेख गरिरहेका छन् । विश्व घटनाले सार्वजनिक गरेको एउटा अडियो अनुसार प्रकृतिको आत्महत्या नभएर हत्या हो भन्ने धेरै आधारहरू छोडेको छ । अझ डर लाग्दो कुरा चै प्रकृतिको हत्या हुँदैछ भन्ने कुरा प्रकृतिको हत्या हुनभन्दा पहिला नै कलेज प्रशासन र वाडेन तथा प्राध्यापकहरूले थाहा पाइसकेको थियो भन्ने अनुमान गर्न कलेज प्रशासन र वाडेनले गरेको व्यवहार काफी छ । यसका लागि कलेज केही हदसम्म पूर्व तयारीमै थियो भन्न सकिन्छ । किन कि प्रकृतिको लासको पोस्टमाटम परिवार नपुगि नै गरिसक्नु, प्रहरी आएर मुचुल्का नबनाइ उनको लास उठाएर आफ्नै अस्पताल लैजानु, प्रश्न गर्ने र न्याय माग्ने विद्यार्थीहरूलाई भाडाका गुण्डा बोलाएर पशुलाई जस्तो कुट्नु, छिनको छिनमै कलेज प्रशासनले नेपाली विद्यार्थीलाई कलेजबाट निस्कासन गर्नु, गाडीमा हालेर स्टेसन भएको शहरभन्दा बाहिरै जङ्गलमा छोड्नु, वाडेन तथा प्राध्यापकहरूले नेपाली विद्यार्थीहरूमाथिमात्रै नभएर नेपालमाथि नै अमर्यादित टिप्पणी गर्नु ।
त्यो भन्दा पनि डरलाग्दो कुरा त ‘त्यो कलेजमा कति विद्यार्थीहरू गुपचुप मारिन्छन् होला’ भन्ने विषय हो । किन कि यो घटना सार्वजनिक भएपछि अरु ८ जना विद्यार्थीहरूको योभन्दा पहिला नै त्यो कलेजमा मृत्यु भइसकेको र उनीहरूका बारेका कुनै पनि विवरण बाहिर लिक हुन कलेजले नदिएको खुलासा भएको छ ।
कलेजकी वाडेन तथा प्राध्यापक मञ्जुसा पाण्डेले “तिमीहरूको सिङ्गो नेपालको बजेट भन्दा हाम्रो कलेजको बजेट ठूलो छ” भनेर दिएको स्टेटमेन्ट नै एउटा यस्तो प्रमाण हो, त्यो कलेजमा नेपाली विद्यार्थीहरूलाई कस्तो व्यवहार गरिन्छ ? नेपाली विद्यार्थीहरूलाई हेर्ने कलेज प्रशासन र प्राध्यापकहरूको मानसिकता कस्तो छ । उनीहरू नेपाली विद्यार्थीलाई कति घृणा गर्छन् ।
भारतकै पनि धेरै मिडियाहरूले यसबारेमा प्रसस्तै कुरा उठाइरहेका छन् (जो गोदी मिडिया होइनन्) । नेपालमा यदि कुनै भारतीय विद्यार्थीको यस्तो अवस्था हुन्थ्यो भने यतिबेला नेपालमाथि नाकाबन्दी लागिसक्थ्यो । भारतीय सेनाको हवाइजहाज आएर सबै विद्यार्थीलाई भारत पुर्याइसक्थ्यो । भारतीय मिडियाले नेपालको प्रधानमन्त्रीको मुखभित्रै घुसारिसक्थे माइकहरू । यतिबेला यो घटनाले संसारमा तहल्का मञ्चाइसक्थ्यो । तर भारतीय दुताबासको चारो खाइरहेका नेपालका ठूला मिडिया भनाउँदाहरू अहिलेसम्म समाचारको औपचारिकता भन्दा पर गएका छैनन् । लाजागाला एकदुईवटा समाचार प्रकाशन गरेरका छन्, त्यो पनि “कतै भारतको मन दुख्छ कि भनेर, छामेर, नापेर, तौलेर ।”
यो बेला नेपालका सबै ठूला मिडियाले केही दिन दैनिक सम्पादकीयमै यो विषय लेख्नुपर्ने हो । समाचारमा टिका लगाएको भन्दा सम्पदकीयमा लेखेको विषयले अन्तर्राष्ट्रि चासो बढाउँछ ।
यो विषय धेरै गम्भीर विषय हो । एकातिर देशकै इज्जतको सवाल हो भने अर्कातिर यो विषयले विदेशमा बसेर पढिरहेका लाखौँ हाम्रा भाइबहिनीहरूको, छोराछोरीहरूको सुरक्षामा कति चुनौति रहेछ भन्नेबारे छर्लङ्गै देखाएको छ । यसो सम्झिाँदा पनि शरीरका रौँ ठाडा हुन्छन्, यदि संसारका जुनसुकै देशमा पढिरहेका विद्यार्थीहरूलाई यसरी खोरबाट भेडाबाख्रा निकाले जसरी निकाले र जङ्गलमा लगेर छोडिदिनेको भने अवस्था कस्तो होला । एकचोटी अनुमान गरौँ त, त्यसरी जङ्गलमा छेडिएका नानीहरूमा हाम्रा नानी पनि छन् ।
(नोटः जो व्यक्ति यो पढेर यहाँसम्म आइपुग्नुहुन्छ यसलाई शेयर गर्नुस्, कपी गरेर पोष्ट गर्नुस् । क्रेडिट दिन मन लागे दिए पनि हुन्छ मन नलागे नदिए पनि हुन्छ । बस ! सबैले शेयर चै गर्नुस् ।)
copy
