23/11/2025
https://www.facebook.com/share/1AJd1KayWB/
CO LECZY A CO NIE? (nie tylko w psychoanalizie)
Psychoanaliza to dyscyplina kliniczna, której dorobek teoretycznych i praktyczny wykorzystywany jest w różnych podejściach terapeutycznych. Jej specyfika polega na tym, że jest ona zarówno teorią funkcjonowania i rozwoju osobowości, jak i metodą badania umysłu oraz formą terapii.
Pacjenci często wspominają, że na sesjach psychoanalitycznych analityk mówi coś, co nie jest w pełni tym, o czym pacjenci myślą, ale mimo to, jakoś pomaga im to w uporządkowaniu i odzyskaniu jasności myśli. Często pacjenci dziwią się, że sesja zaczyna się czymś - wydawałoby się - mało znaczącym a wychodzi z tego coś, co ma istotne, terapeutyczne znaczenie, które wcześniej było nieuświadomione.
Tylko, że terapia to nie tylko działanie czynników leczących ale też opory, regresy, załamania, niepowodzenia i kryzysy, które mają miejsce NIEZALEŻNIE od stosowanych metod i podejść.
"Moje doświadczenia nasuwają wniosek, że praca z nawet bardzo trudnymi pacjentami jest możliwa i potencjalnie będzie przynosić dobre rezultaty, jeżeli tylko uda się przez dłuższy czas utrzymać taki rodzaj kontaktu, w którym można POZNAWAĆ oraz OMAWIAĆ impas i kryzys. Jeśli zaś z powodu destrukcyjnych działań pacjenta lub trudności w zrozumieniu kryzysu ze strony analityka albo z powodu czynników zewnętrznych czy też ze względu na złożoną konfigurację wszystkich tych elementów nie udaje się zrozumieć impasu, to terapia może się zakończyć niepowodzeniem. (Hańbowski, 2020, s.24)
Już Freud (1920/2005) twierdził, że nawet w stanach odległych od rzeczywistości w zakamarkach umysłu pozostaje w ukryciu osoba normalna, która jak obojętny obserwator przygląda się zgiełkowi choroby.
A Bion udowodnił, że aby przywrócić lub uruchomić zadowalające funkcjonowanie jednostki, niezbędne jest nawiązanie kontaktu z jej zdrową częścią.
Jeśli terapeuta będzie miał tendencję do spostrzegania możliwości pacjenta jedynie przez pryzmat podsystemu tworzonego przez objawy chorobowe, to zostanie narażony na ryzyko zawarcia sojuszu terapeutycznego z właśnie tą spośród różnych części psychiki pacjenta, co unicestwi pozostałe.
Innymi słowy ważne jest aby terapeuta potrafił odróżniać te siły w pacjencie oraz ich dynamikę i podążał za "jasną stroną mocy". Trudności w terapii są nieuniknione a to, jak poradzi sobie z nimi dana para terapeutyczna ma ogromny wpływ na ich dalsze losy i powodzenie całego procesu.
ŹRÓDŁA
Literatura:
Freud, S. (1920/2005). Zarys psychoanalizy. W: S. Freud, Poza zasadą przyjemności. Przeł. J. Prokopiuk. Warszawa: PWN.
Hańbowski, W. (2020). W cieniu zmarłego obiektu i inne studia przypadków. Warszawa: ISPHS.
Obraz:
Seria "Blown Away" Sculpture by Penny Hardy
