26/10/2025
Zapraszam do chwili zatrzymania się i wyjścia na wspólny spacer do "jesiennego pałacu”.
Wyobraź sobie, że idziesz alejką w parku. Wokół cicho szeleszczą liście, powietrze pachnie jesienią — wilgotną ziemią, kasztanami i wspomnieniem lata, które już powoli odchodzi.
Przed tobą, pośród drzew, pojawia się jasny budynek. Ma kolumny, wysokie okna i schody pokryte złotymi liśćmi. Wygląda, jakby czas na chwilę się zatrzymał.
Wchodzisz po schodach, które lekko skrzypią pod twoimi stopami. Wnętrze jest spokojne, ciche — słychać tylko, jak wiatr porusza liście i wpada przez otwarte okna.
Światło, które wpada do środka, jest miękkie, ciepłe, jak wspomnienie letniego popołudnia.
Wydaje ci się, że to miejsce coś pamięta. Może dawne rozmowy, śmiech, czyjeś kroki sprzed wielu lat. A może ukrywa w sobie opowieść, która czeka właśnie na ciebie — byś ją odnalazł, dopisał, obudził z ciszy.
Weź głęboki oddech.
Rozejrzyj się po tym pałacu w swojej wyobraźni.
Zastanów się, kto tu był przed tobą, co tu się wydarzyło, jakie emocje unoszą się w powietrzu.
A teraz — otwórz oczy i spójrz na zdjęcie.
Niech stanie się ono bramą do twojej własnej historii, która zaczyna się właśnie tutaj — w Jesiennym Pałacu Wspomnień.
🌅 Praca ze zdjęciem
Spójrz uważnie na zdjęcie. Zwróć uwagę na szczegóły: kolumny, popiersia, okna, liście, schody.
Zastanów się:
-Jakie emocje wywołuje w tobie ten obraz?
-Co najbardziej przyciąga twoją uwagę?
-Gdybyś mógł wejść w tę przestrzeń — co byś usłyszał? Jak pachnie powietrze? Jakie jest światło?
-Czy to miejsce jest dla ciebie spokojne, smutne, czy pełne nadziei?
Zapisz lub powiedz swoje skojarzenia.
📖 Praca z opowieścią
Na podstawie zdjęcia stwórz krótką opowieść pod tytułem:
„Tajemnica jesiennego pałacu”
Wykorzystaj poniższe pytania jako inspirację:
- Kto mógł tu kiedyś mieszkać lub przychodzić?
- Dlaczego pałac jest teraz pusty, a liście pokrywają jego podłogę?
- Czy ktoś może tu wrócić? Co się wtedy wydarzy?
- Co symbolizują opadające liście — koniec czy początek?
Zakończ bajkę w sposób, który niesie ciepło, spokój lub nadzieję — nawet jeśli pojawia się smutek.