Tyflopedagog Spinaker

24/12/2025

19/12/2025

Coraz bliżej święta, coraz bliżej święta... ale mimo tego nie było żadnego przedświątecznego rozprężenia i nauka Marcela przebiegała zgodnie z planem, a co najważniejsze - z pozytywnymi efektami. Pod opieką niezawodnej p. Izy nasz uczeń dzielnie stawiał czoła wyzwaniom, które napotykał w programie edukacyjnym, a dzięki pracowitości i zaangażowaniu znakomicie poradził sobie z przyswajaniem wiedzy, co udowodnił podczas odpowiedzi i sprawdzianów. Podczas lekcji jęz. polskiego, Marcel zapoznał się z treścią książki pt. "Zemsta", a poza tym uczestniczył w projekcji filmu będącego ekranizacją tej lektury. Podczas jęz. angielskiego chłopiec zaliczył na ocenę b. dobrą ze stopniowania przymiotników, a na jęz, niemieckim przygotowywał życzenia świąteczne. Lekcja chemii, to kontynuacja tematu z poprzedniego tygodnia. Drugi nasz podopieczny - Dawid, pod opieką p. Izy przygotował, korzystając z maszyny brajlowskiej piękne życzenia świąteczne, uczestniczył w nagraniu filmiku okloicznościowego, a w ramach terapii ćwiczył motorykę małą poprzez układanie klocków tematycznych i domina, pisał pismem punktowym na tabliczce i doskonalił umiejętności orientacji w przestrzeni przy wykorzystaniu białej laski. Dawid napisał również wypracowanie, w którym przdstawił własne sposoby na spędzanie Sylwestra
Dawid i Marcel brali udział w piątkowej wigilii szkolnej, która odbyła się w miłej i świątecznej atmosferze. Tego samego dnia wzięli również udział w jasełkach, prezentując się bardzo dobrze na tle całej grupy. Uroczystość była dla nich cennym doświadczeniem i okazją do wspólnego przeżywania tradycji bożonarodzeniowych.

13/12/2025

Do stolicy raz z klasą pojechał Marcel z radością,
Choć świata nie widział wzrokiem – poznawał go z uważnością.
Mówił cicho: „Warszawo, dobrze tu być z wami,
Poznam cię po dźwiękach, zapachach i krokach pod stopami.”
Najpierw Muzeum Powstania – miejsce ważne i poważne,
Historia brzmiała tu mocno, przejmująco, odważnie.
Dźwięki dawnych wydarzeń poruszały wyobraźnię,
A Marcel słuchał uważnie, w skupieniu i z powagą właśnie.
Potem Pałac Kultury – wysoki, monumentalny,
Czuć było jego przestrzeń, rozmach niebywały.
Wiatr opowiadał o murach, echo niosło rozmowy,
A Marcel poznawał budynek w sposób sobie bliski, zmysłowy.
Na Starówce panował ruch, rozmowy i kroki,
Zapach gofrów i kawy był ciepły, głęboki.
Bruk pod stopami mówił o historii miasta,
A dźwięki tworzyły obraz, który w pamięci narastał.
Na końcu Powązki – cisza i chwila zadumy,
Spokój, który wyciszał myśli i tłumy.
Marcel poczuł tu równowagę, pamięć i czas,
Który płynie wolniej, jakby zatrzymał się w nas.
Gdy wracali do domu, wspomnienia zostały w głowie,
A Marcel pomyślał spokojnie, w wewnętrznej rozmowie:
„Może nie widzę Warszawy tak jak inni ją znają,
Ale poznaję ją sercem i zmysłami, które mi pozostają.”

12/12/2025

Drogi Marcelu,
Z okazji Twoich urodzin życzę Ci świata pełnego dobra, spokoju i radości.
Niech każdy dzień przynosi Ci nowe powody do uśmiechu, piękne przeżycia i ludzi, którzy dodają siły.
Życzę Ci odwagi w spełnianiu marzeń, wytrwałości w dążeniu do celów i mnóstwa chwil, które sprawiają, że serce rośnie.
Niech Twoje niezwykłe spojrzenie na świat zawsze prowadzi Cię ku temu, co najlepsze.
Wszystkiego, co najpiękniejsze, dziś i przez cały kolejny rok!😘😘😘

05/12/2025

Kolejny piątek, a co za tym idzie, kolejne odwiedziny u Marcela, naszego ósmoklasisty i jego opiekunki p. Izy. Czym zajmował się tym razem nasz dzielny duet ? Zaczniemy od lekcji jęz. polskiego i analizy i interpretacji wiersza A. Mickiewicza „Śmierć pułkownika”, dyskusji o wzorcu romantycznego patriotyzmu oraz definicji patrioty. Na matematyce chłopiec wykonywał działania algebraiczne i pracował na testach ósmoklasisty, a podczas zajęć z angielskiego zapoznawał się ze słownictwem dotyczącym pogody, używał poznanych słów formułując proste pytania i śpiewał kolędy. Lekcja fizyki upłynęła na budowaniu obwodów elektrycznych i omawianiu ich funkcji i właściwości. Terapia, stały składnik edukacji Marcela, to ćwiczenia z białą laską, orientacja w przestrzeni i pisanie na maszynie brajlowskiej. Drugi nasz podopieczny, Dawid podczas terapii pisał na maszynie brajlowskiej krótkie wypracowania na temat swoich zainteresowań, ćwiczył motorykę układaniem puzzli, a także doskonalił samodzielność w poruszaniu się po schodach z białą laską, a także obsługiwał windę korzystając z oznaczeń dla osób niewidomych.

28/11/2025

W minionym tygodniu pani Iza pracowała przede wszystkim z Dawidem.. Zajęcia obejmowały rozwijanie orientacji w przestrzeni z wykorzystaniem białej laski, utrwalanie zasad bezpiecznego poruszania się oraz doskonalenie samodzielności w znanych i nowych sytuacjach. Dawid kontynuował także naukę pisania za pomocą tabliczki oraz korzystania z maszyn brajlowskich. Ćwiczył zapisywanie prostych zdań oraz ich poprawne odczytywanie, ze szczególnym naciskiem na płynność i dokładność.
Ze względu na chorobę Marcela pani Iza przygotowywała dla niego materiały dydaktyczne, aby po powrocie do szkoły nie miał dużych zaległości. Opracowane zestawy obejmowały ćwiczenia dostosowane do jego etapu nauki, w tym zadania z zakresu pisania brajlem oraz utrwalania alfabetu. Dodatkowo przygotowała wskazówki dotyczące technik pracy, które pozwolą mu łatwiej wrócić do bieżącego toku zajęć.
Tydzień upłynął w atmosferze systematycznej pracy – zarówno w bezpośredniej pracy z Dawidem, jak i w przygotowaniu materiałów wspierających edukację Marcela. Pani Iza dbała o indywidualne potrzeby obu uczniów, zapewniając im ciągłość i jakość procesu edukacyjnego.

22/11/2025

Podsumowanie mijającego tygodnia i wizyta u naszych podopiecznych – Marcela i Dawida, a także niezrównanej opiekunki chłopców- p. Izy. W związku z chorobą Marcela i nieobecnością na zajęciach skupimy się wyłącznie na poczynaniach Dawida, a Marcelowi życzymy szybkiego powrotu do zdrowia i do przyjaciół szkolnych. Dawid przez cały tydzień odbywał terapie z p. Izą. Podczas tych zajęć codziennie ćwiczył i doskonalił poruszanie się z białą laską, pokonywał schody i samodzielnie obsługiwał windę korzystając z oznaczeń dla osób niewidomych. Poza tym, pisał na maszynie brajlowskiej, wziął udział w dyskusji o tradycjach andrzejkowych, a także ćwiczył sprawność manualną układając puzzle i grając w domino. Wizyta w kinie na filmie o zwierzętach i napisanie na maszynie brajlowskiej, tego, co zaciekawiło go podczas seansu zakończyło tydzień.

14/11/2025

Kolejny, krótki tydzień za nami, a więc zaglądamy do Marcela i niezrównanej p. Izy, by zobaczyć, co nowego przyniosły im te kilka dni nauki. Zaczniemy od lekcji matematyki, podczas której chłopiec rozwiązywał zadania z równaniami, na niemieckim poznawał budowę zdań pytających, a także tworzył samodzielnie te zdania stosując inwersję. Język angielski, to testy ósmoklasisty – ćwiczenia ze słuchu, a geografia – poznawanie Afryki – jej położenia, ukształtowania powierzchni i klimacie. Ciekawa była też lekcja z p. Darkiem, który uczył dzieci zachowania w trakcie próby porwania. Podczas terapii, Marcel powtarzał zadania z matematyki, ćwiczył pisownię w brajlu, wraz z p. Izą poprawiał napisany przez siebie na lekcję polskiego artykuł. Terapia Dawida, drugiego podopiecznego p. Izy polegała na pracy z białą laską i doskonaleniu zdolności manualnych poprzez układanie puzzli. Opowiedział tez o tym, jak spędzi weekend i napisał na maszynie brajlowskiej tekst o 11 Listopada.

13/11/2025

Dziś, 13 listopada, zatrzymujemy się na chwilę, by spojrzeć… sercem. To Dzień Osób Niewidomych – tych, którzy nie widzą oczami, ale widzą więcej niż wielu z nas.
W naszych placówkach SPINAKER ten dzień ma szczególne znaczenie. To dzień, w którym z podziwem patrzymy (choć może bardziej – czujemy) na to, jak niezwykli są nasi uczniowie: Marcel i Dawid – chłopcy pełni pasji, odwagi i radości życia. Każdego dnia udowadniają, że ograniczenia istnieją tylko w naszych głowach.
Obok nich – zawsze ciepła, cierpliwa i pełna empatii pani Iza, która wspiera ich w nauce, pomaga odnajdywać się w szkolnym świecie i pokazuje, że prawdziwe widzenie to dostrzeganie drugiego człowieka.
Szkoła to nie tylko miejsce nauki, ale i wspólnoty. Dzięki takim osobom uczymy się wrażliwości, uważności i wdzięczności za to, że możemy uczyć się razem – mimo różnic, a może właśnie dzięki nim.
Dziś pamiętajmy – każdy z nas może być dla kogoś „oczami” – wystarczy zauważyć, wyciągnąć dłoń, poświęcić chwilę.
Bo świat jest piękniejszy, gdy patrzymy sercem. ❤️💙