SMYKA motoryka i sensoryka

SMYKA motoryka i sensoryka Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od SMYKA motoryka i sensoryka, Fizjoterapeuta, Konstancin-Jeziorna.

Strona porusza kwestie wspierania rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym, ukazując istotną rolę zdolności motorycznych i zmysłów (ich wzajemnej integracji) w poznawaniu świata przez przedszkolaka.

29/01/2023

ROZGRYŹ TO 😁😁😁

Często poruszanym ostatnio tematem wśród fizjoterapeutów pracujących z dziećmi są wady zgryzu. Dlaczego wady zgryzu powinny dotyczyć fizjoterapeutów, a nie wyłącznie innych specjalistów będących ekspertami w zakresie aparatu mowy, takich jak ortodonci czy logopedzi? Otóż dlatego że wady zgryzu są ściśle powiązane z wadami postawy. Czym w ogóle jest zgryz 🦷? Zgryz jest stosunkiem łuków zębowych szczęki i żuchwy. Co ciekawe procentowa zależność wad zgryzu oraz wad postawy to aż 90%. Wada zgryzu w 90% predysponuje do wady postawy, tym samym wada postawy w 90% doprowadzi do wystąpienia wady zgryzu. Jest to spowodowane tym, że nasz układ kostny jest ściśle do siebie dopasowany, więc zaburzenia w obrębie jednego elementu doprowadzą do nieprawidłowości kolejnych 🦴. Głowa dorosłego człowieka, którego fizjologiczne krzywizny kręgosłupa są prawidłowo zachowane stanowi obciążenie dla osi kręgosłupa równe od 4 do 5 kg. Jednak już nieznaczne odejścia od normy spowodowane przez zwiększenie, bądź też częściej zmniejszenie lordozy szyjnej powodują przesunięcie głowy do przodu bądź do tyłu w stosunku do osi kręgosłupa i tym samym zwiększają jej obciążenie nawet do 80 kg. Obecnie istniejące badania naukowe nie tylko powiązują wadę zgryzu z wadami postawy w płaszczyźnie strzałkowej, ale również wskazują na fakt, że dzieci z wadą zgryzu są znacznie częściej narażone na ryzyko wystąpienia skoliozy, czyli bocznego skrzywienia kręgosłupa 🩻. Powstające dysproporcje w napięciu mięśniowym powodujące znaczne napięcie danych grup mięśniowych przy jednoczesnym osłabieniu innych pogłębiają problem. Małe dzieci ze względu na plastyczność kości podczas stałego wzrostu predysponują do wszelkiego typu zaburzeń osi kręgosłupa oraz wad zgryzu. Wadę zgryzu można wykryć w wieku 3 lat, kiedy dziecko posiada już wszystkie zęby mleczne. A więc bądźmy czujni 💪

PIERWSZE KROKI 🚶‍♀️🚶🚶‍♂️Każdy wielokrotnie spotkał się z mnóstwem definicji chodu człowieka. Chód jest różnie interpreto...
07/12/2022

PIERWSZE KROKI 🚶‍♀️🚶🚶‍♂️

Każdy wielokrotnie spotkał się z mnóstwem definicji chodu człowieka. Chód jest różnie interpretowany przez autorów literatury naukowej, lecz przez wszystkich opisywany jako jedna z najbardziej złożonych czynności ruchowych. Polega na cyklicznych i naprzemiennych ruchach całego ciała, na unoszeniu się oraz opadaniu środka ciężkości ciała, ale moim zdaniem najważniejszym wyznacznikiem chodu (oczywiście nie mówimy o tych znanych fizjoterapeutom z kinezyterapii wyznacznikach chodu) jest rytmiczne gubienie oraz odzyskiwanie równowagi. Jest to dość niesamowite zjawisko, że chęć poruszania się ludzi wiąże się z ciągłym narażeniem na upadek. Cytując Paula Salopeka: "chodzenie to upadanie w przód".

Badacze coraz częściej starają się odpowiadać na pytanie nie tylko o to jak człowiek chodzi, ale dlaczego właśnie tak, a nie inaczej. Utrzymanie pionowej postawy ciała i przejęcie chodu dwunożnego niewątpliwie przyniosło wiele korzyści natomiast nie możemy zapominać także o kosztach jakie przyszło nam zapłacić za to udogodnienie. Niewątpliwą korzyścią przyjęcia wyprostowanej postawy ciała było uwolnienie kończyn górnych od funkcji podporowych, zmniejszenie powierzchni ciała narażonej na kontakt z podłożem oraz zminimalizowanie kosztów energetycznych tego rodzaju lokomocji w stosunku do chodu czteronożnego.

Cykl chodu jest jego powtarzalnością czasową i składa się z dwóch faz:
1. faza podporu (60% cyklu chodu) rozpoczyna się w chwili zetknięcia pięty kończyny z podłożem, a kończy w momencie oderwania palucha,
2. faza przeniesienia (40% cyklu chodu) rozpoczyna się w momencie oderwania palucha od podłoża, kończy natomiast w chwili zetknięcia pięty tej samej kończyny dolnej z podłożem
W cyklu chodu wyróżniamy także fazę podwójnego podparcia skracającą się wraz ze wzrostem prędkości chodu i przechodzącą w fazę lotu.

Człowieka różni od innych zwierząt nie tylko fakt dwunożnego chodu, ale również czas, w którym człowiek zdobywa tę umiejętność. Jest ona uzyskiwana stosunkowo późno i zostajemy w tyle w stosunku do innych ssaków. Norma chodu według WHO to 8-18 miesięcy. Średnio dziecko zaczyna chodzić w wieku 12 miesięcy. Jednak należy pamiętać, że jest to kwestia indywidualna i nie powinna stanowić zaniepokojenia wśród rodziców. Jeśli dziecko mieści się w widełkach zaprezentowanych powyżej odetchnijmy z ulgą. Niejednokrotnie słyszy się, że chód małych dzieci jest nieporadny. Dlaczego tak się dzieje?

Głównym powodem jest obawa przed utratą równowagi, dlatego też dzieci prezentują chód na szerokiej podstawie. Można zauważyć, że ich brzuszek jest wypięty (świadczy to o niedostatecznie silnych mięśniach brzucha, tym samym przodopochyleniu miednicy i przesunięciu środka ciężkości ciała do przodu), natomiast pupa jest wypięta do tyłu. U dzieci zaczynających swoją przygodę z dwunożnością spotykany jest brak kontaktu pięty z podłożem (dziecko stawia całą stopę), większa szerokość stawianych kroków, mniejsza długość kroków oraz szybkość chodu, podczas wymachu dzieci prezentują większą komponentę rotacji zewnętrznej oraz zaobserwować można większe zgięcie stawu kolanowego w fazie podparcia. Początkowo dzieci wykorzystują kończyny górne do asekuracji, dlatego ich ruch nie jest skoordynowany z pracą kończyn dolnych. Wyżej opisanie różnice zacierają się wraz z osiąganiem kolejnych etapów rozwoju.

LATERALIZACJA 🎨🖍✂️✏️"Puchatek spojrzał na obydwie łapki. Wiedział, że jedna z nich jest prawa, i wiedział jeszcze, że ki...
22/08/2022

LATERALIZACJA 🎨🖍✂️✏️

"Puchatek spojrzał na obydwie łapki. Wiedział, że jedna z nich jest prawa, i wiedział jeszcze, że kiedy już się ustaliło, która z nich jest prawa, to druga była lewą, ale nigdy nie wiedział, jak zacząć."
Alan Alexander Milne, Kubuś Puchatek. Chatka Puchatka

Lateralizacja jest niczym innym jak przewagą jednej strony ciała nad drugą, czyli mówiąc wprost jest to coś, co nazywany praworęcznością lub leworęcznością u dziecka. Mimo, że najłatwiej zaobserwować ją podczas wykonywania czynności manualnych, nie ogranicza się ona wyłącznie do kończyn górnych, ale obejmuje całe ciało. Można to udowodnić popychając dziecko od tyłu i sprawdzając, którą nóżkę wysunie do przodu, aby obronić się przed upadkiem (ta sama zasada dotyczy doboru deski snowboardowej 🏂). Tak więc lateralizacja dotyczy zarówno kończyn górnych 💪, kończyn dolnych 🦵, oka 👀oraz ucha 👂. Lateralizacja nieodzownie związana z motoryką małą doskonali się stopniowo wraz z rozwojem dziecka.

Dominację jednej kończyny górnej nad drugą sprawny obserwator może zauważyć już u niemowlaka, gdy rozwija on chwyt jednoręczny. Ciekawy jest fakt, że dominacja stronna obniża się około 2 roku życia, co związane jest z nauką chodu wymagającą zaangażowania obydwu półkul mózgowych. Lateralizacja ustala się około 4-6 roku życia dziecka (praworęczność 2-3 lata, leworęczność 3-4 lata), tak więc właśnie w okresie przedszkolnym. Zwieńczeniem procesu lateralizacji jest wiek szkolny 🧑‍🎓.

Najczęściej mamy do czynienia z dominacją prawej strony ciała, czyli lewej półkuli mózgowej. Do lateralizacji jednorodnej zaliczamy lateralizację prawostronną i lewostronną. Lateralizacja skrzyżowana, która polega na dominacji przeciwnej ręki i oka powoduje częste zaburzenia w zakresie koordynacji wzrokowo-ruchowej. U dzieci mogą wystąpić problemy w czytaniu 📚, pisaniu 🖌oraz rysowaniu 🖍, gdyż praca ręki nie jest poddana właściwej kontroli wzrokowej. Gdy u dziecka występuje brak dominacji jednej strony ciała nad drugą mówimy o lateralizacji nieustalonej (jest to tak zwana oburęczność). Duży problem u tej grupy dzieci stanowi zaburzona orientacja przestrzenna (dziecko nie potrafi prawidłowo wskazać strony ciała - tak jak nasz Puchatek). Obecne badania wskazują, że jednoręczność 🖐 jest korzystniejsza od oburęczności 🤲 ze względu na możliwość wykonywania większej ilości czynności (łańcuch otwarty daje nam większą swobodę ruchu) oraz ich znacznie większego zaawansowania.

Każdy w bardzo prosty sposób może ocenić lateralizację swojego smyka:
- poproś o wskazanie palcem zabawki
- poproś o rzut piłeczką do celu
- poproś o skoki na jednej nodze
- sprawdź którą nogą dziecko kopie piłkę
- sprawdź od której strony zaczyna ubieranie bluzki, spodni, butów
- daj dziecku lornetkę, lupę i sprawdź do którego oka przyłoży przyrząd
- upuść za plecami dziecka przedmiot i zobacz w którą stronę odwróci główkę
- daj dziecku telefon i zobacz do którego ucha przyłoży słuchawkę

Powodzenia 😊

21/08/2022

MAŁE CO NIECO O MOTORYCE MAŁEJ 👐

Wszyscy wiemy, że odpowiednio wykształcona motoryka mała świadczy o harmonijnym oraz prawidłowym rozwoju dziecka. Dlatego tak ważne jest jej doskonalenie. I tak dużą uwagę skupiają na tym aspekcie rozwoju przedszkolaka pedagodzy. Należy podkreślić, że motoryka mała określana jako zespół czynności wykonywanych za pomocą kończyn górnych nie jest aktywnością izolowaną. Aby zapewnić ruch dystalnych części ciała, które w tym przypadku stanowią kończyny górne 👐 wymagana jest stabilizacja centrum (core), czyli tułowia 🕺. Niestety wiele osób o tym zapomina 😞
Istotny z punktu widzenia dziecka przedszkolnego jest fakt, że motoryka mała nie jest cechą wrodzoną, co sprawia, że dziecko musi się tej czynności nauczyć "na własną rękę" 👩‍🎓. Motoryka mała powstaje na bazie motoryki dużej, dlatego też niezasadne jest jej kształtowanie u dzieci, które nie opanowały ruchów dużych grup mięśniowych.

Początkiem rozwoju motoryki małej w warunkach przedszkolnych jest zabawa na podłodze, dywanie, w piaskownicy, która powoduje zaangażowanie do ruchu całego ciała dziecka. Ma to miejsce w 2-4 roku życia dziecka. Zapewnijmy dzieciom możliwość rozwoju poprzez danie przestrzeni oraz swobody ruchu. Zachęcam:
- twórzmy z dziećmi szalone budowle z klocków
- układajmy puzle
- zapinajmy guzki, wiążmy buty
- wycinajmy po linii, rysujmy po śladzie
- rysujmy/malujmy na podłodze
- bawmy się piaskiem kinetycznym, plasteliną, ciastoliną, gliną itp.
- zróbmy pudełko skarbów zakopanych w kaszy, ryżu
- bawmy się pistoletami na wodę (bo które dziecko nie lubi zabawy wodą)
- rozrywajmy karki papieru (szczególnie przydatne jak macie do zniszczenia jakieś dokumenty)
- róbmy stempelki palcami
- zróbmy bitwę na kulki papieru
- bawmy się przyssawkami przy lustrze
- przenośmy woreczki szczypcami
- nawlekajmy koraliki na nitkę
- bawmy się gniotkami sensorycznymi.

I pamiętajmy motoryka mała nieodzownie związana jest z motoryką dużą, więc przeplatajmy zabawy tak, aby wymusić pracę całego ciała. Najczęściej popełnianym błędem jest posadzenie dziecka przy stoliku i kazanie mu wykonywać czynności manualne podczas gdy jego tułów jest bierny ⛔️

Zaburzenia rozwoju motoryki małej, które mogą być obserwowane od najmłodszych lat są często bagatelizowane przez opiekunów. Miejmy wiedzę w jaki sposób powinien postępować rozwój motoryki małej 💪Teraz pokrótce kto, co i jak powinien umieć w danym wieku 😊

Dwulatek potrafi już jeść posiłki za pomocą sztućców, pić z kubka (tutaj należy podkreślić takiego bez smoczka), umyć i wycierać ręce i buzię, układać puzzle, lepić z mas plastycznych, nawlec koralik na sznureczek. Trzylatek dodatkowo zyskuje umiejętność rysowania poziomej i pionowej linii, krzyżyka oraz koła, budowania wieży z klocków, zapinania i odpinania zamka, wkładania klocków do właściwych otworów. Czterolatek potrafi odwzorować linię prostą oraz proste figury geometryczne, rysować po śladzie, wycinać nożyczkami, odpinać oraz zapinać guziki, kolorować wychodząc poza linię, pisać pierwsze litery. Natomiast pięciolatek i sześciolatek tworzy rysunki tematyczne oraz wykonuje precyzyjniej wszystkie czynności osiągane we wcześniejszych latach.

Pamiętajmy nie wyręczajmy dzieci w czynnościach samoobsługi, bo nieświadomie odbieramy im możliwość rozwoju w zakresie motoryki małej 🤹

Witam Wszystkich,Jestem fizjoterapeutką, skończyłam jednolite studia mgr na Warszawskim AWF i obecnie rozpoczęłam studia...
20/08/2022

Witam Wszystkich,

Jestem fizjoterapeutką, skończyłam jednolite studia mgr na Warszawskim AWF i obecnie rozpoczęłam studia podyplomowe z zakresu integracji sensorycznej z terapią ręki oraz przygotowania pedagogicznego na Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego. Jeszcze nie zdecydowałam czym będę się zajmować w przyszłości, ale z doświadczenia jedno wiem na pewno, że praca z dziećmi jest niezwykle inspirująca, więc kto wie może warto pójść w tym kierunku ☺️

Strona „SMYKA motoryka i sensoryka” jest stroną, poprzez którą w bardzo mam nadzieję przystępny sposób chciałabym dzielić się posiadaną wiedzą na temat rozwoju dzieci (głównie skupiając się na okresie żłobkowym oraz przedszkolnym). Pragnę ukazać jak ważny z punktu widzenia fizjoterapeuty jest ten okres rozwoju i jak możemy go pielęgnować. Jak sprawić, aby wykorzystać dany czas na maxa i „smyknąć” do kolejnego etapu jakim jest szkoła.

Zapraszam serdecznie wszystkich zainteresowanych w podróż ze mną w ten kolorowy świat rozwoju przedszkolaka. Mam nadzieję, że uda mi się zawrzeć na stronie ogrom wiedzy, ale posłuchacie sami, a raczej poczytajcie 😘 Chodźcie za mną 🚶‍♀️

Adres

Konstancin-Jeziorna
05-520

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy SMYKA motoryka i sensoryka umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Kategoria