Wzrastam w Montessori

22/03/2026

22/03/2026

Czy czytanie może być przygodą? 🔍
W tej aktywności dzieci nie tylko czytają…
one odkrywają, szukają i działają.
Małe zdania zapisane drobną czcionką sprawiają, że potrzebna jest lupa, a to od razu budzi ciekawość i chęć działania.
Każde przeczytane zdanie to mała misja do wykonania 💛

To pomysł na rozwinięcie pracy z czytaniem w duchu Montessori:
naturalne, angażujące i pełne radości.
Bo najlepsza nauka to ta, którą dziecko wybiera samo ✨

Daj znać, czy Twoje dzieci też pokochałyby taką formę czytania 👇

20/03/2026

Ta chwila trwała długo.

Jedno dziecko próbowało zapiąć suwak. Drugie – z pełnym skupieniem – postanowiło pomóc. Niespiesznie, krok po kroku, z ogromną uważnością.

A ja? Czekałam.

Nie poprawiałam. Nie przyspieszałam. Nie wtrącałam się.

W świecie dorosłych to tylko suwak. W świecie dziecka – to lekcja współpracy, cierpliwości i sprawczości.

To właśnie w takich momentach rodzi się prawdziwa samodzielność. Nie wtedy, gdy robimy coś za dziecko, ale wtedy, gdy dajemy mu przestrzeń, by mogło spróbować samo… albo razem z kimś.

Czasem najtrudniejsze, co możemy zrobić jako dorośli, to zaufać i poczekać.

I właśnie wtedy dzieje się najwięcej 💛

19/03/2026

15/03/2026

Dziś mała zmiana tematu 😊

Na co dzień pokazuję Wam świat Montessori i przygotowane otoczenie dla dzieci.

Ale prawda jest taka, że ja po prostu… uwielbiam piękne przestrzenie.

Naprawdę cierpię, kiedy widzę miejsca, które mogłyby być przyjemne, a są po prostu smutne i przypadkowe.

Dlatego postanowiłam zrobić małą metamorfozę toalety dla rodziców i nauczycieli w naszej placówce.

✔️budżet: 119 zł

✔️efekt: przestrzeń, w której po prostu przyjemniej być.

Bo wierzę, że małe rzeczy naprawdę zmieniają atmosferę miejsca.

I trochę tak jest też w Montessori, przygotowane otoczenie ma znaczenie nie tylko dla dzieci, ale dla wszystkich, którzy w nim są.

Dajcie znać, czy lubicie takie metamorfozy „przed i po”? 😊

14/03/2026

Kilka dni temu zabrałam dzieci na krótką wyprawę niedaleko naszej placówki.

Bez wielkich atrakcji. Bez planu wypełnionego co do minuty.

Były za to wysokie trawy, drzewa, chaszcze, piknik i dużo czasu na bycie razem.

I wiecie co usłyszałam od dzieci?

„To była najlepsza wycieczka na świecie.”

Dzieci eksplorowały przestrzeń, rozmawiały, śmiały się i zbierały swoje skarby: patyki, kawałki kory, kapsle, muszle, a nawet puszki znalezione w trawie. Dla dorosłych to często tylko drobiazgi. Dla dzieci – prawdziwe znaleziska.

Część z tych skarbów zebrałam i przygotowałam z nich małą wystawę przy wejściu do sali.

Wspólny tytuł wystawy to „Eksponaty z wyprawy”, a każdy przedmiot został podpisany, co to jest: kapsel, patyk, kawałek kory, muszla…

To tylko fragment kolekcji, nie wszystkimi dzieci chciały się podzielić.

Ta wyprawa po raz kolejny przypomniała mi coś bardzo ważnego.

Dzieci nie potrzebują drogich wycieczek ani dziesiątek atrakcji.

Potrzebują przestrzeni, czasu i wolności, żeby odkrywać świat po swojemu.

A teraz jestem ciekawa Waszych wspomnień.

Jak wyglądała Wasza „najlepsza wycieczka świata” w dzieciństwie?

Może to wcale nie była wielka wyprawa. tylko zabawa pod blokiem, nasyp z piasku, kawałek lasu albo miejsce, gdzie można było być razem i mieć dużo wolności? 🌿

Podzielicie się?

13/03/2026

Dziecko w pracy z szorstkimi cyframi Montessori poznaje symbole poprzez ruch, dotyk i działanie.

Kiedy proszę: „Połóż cyfrę 4 na żółtym stoliku”, chłopiec zapamiętuje ją nie tylko wzrokiem, ale całym ciałem. Dziś jednak droga tej cyfry jest dłuższa…

Cyfra 4 jedzie po podłodze jak samochodzik, a jej właściciel porusza się na czworakach.

Czy to przeszkoda w pracy?

Nie. To informacja.

Dziecko mówi nam w ten sposób: „Potrzebuję ruchu”.

A ruch jest naturalną częścią uczenia się.

W pedagogice Montessori nauczyciel nie karci i nie przyspiesza na siłę.

Obserwuje. Czeka. Daje przestrzeń.

Bo kiedy potrzeba ruchu zostanie nasycona, dziecko z jeszcze większą gotowością wraca do koncentracji i nauki.

Czasem droga do jednej cyfry prowadzi przez całą podłogę —

i to też jest część procesu uczenia się. 🌱

12/03/2026

Tak zaczyna się myślenie matematyczne.

Dziecko najpierw

porządkuje świat.

W przedszkolu:

kolory

kształty

litery

Tak uczy się

klasyfikować.

A w domu?

sztućce

skarpetki

Matematyka w codzienności.

Matematyka zaczyna się dużo wcześniej, niż myślimy.

Zanim dziecko zacznie liczyć, uczy się segregować, porównywać i tworzyć kategorie.

To właśnie te umiejętności budują podstawy myślenia matematycznego.

Dlatego w przedszkolu Montessori dzieci tak często:

• segregują kolory

• dopasowują kształty

• klasyfikują litery

Ale ta sama nauka może dziać się też w domu.

Codzienne czynności świetnie do tego pasują:

• odkładanie sztućców do szuflady

• dopasowywanie skarpet po praniu

• porządkowanie przedmiotów

Dla dorosłych to drobiazg.

Dla dziecka: porządkowanie świata i budowanie logicznego myślenia.

Montessori często zaczyna się właśnie w takich małych momentach codzienności.

A jakie Wy macie pomysły na segregowanie w domu?

Może robicie coś, co dla dziecka też jest świetną nauką? 🙂

08/03/2026

50x50 cm kartonu. Zero plastiku. Zero elektroniki.

A tyle nauki, że nie zmieści się w żadnym podręczniku. ✨

Zrobiłam domek z kartonu. Tylko karton i markery.

A w środku? Relacje, rodzina, współpraca.

Ten domek to trening życia.

Dzieci podczas zabawy w dom:

🤝 uczą się współpracy i dogadywania

🗣 ćwiczą komunikację i nazywanie emocji

🧠 rozwijają wyobraźnię i myślenie przyczynowo-skutkowe

❤️ budują poczucie bezpieczeństwa i przynależności

🎭 odgrywają codzienne sytuacje i oswajają swoje doświadczenia

🌱 uczą się odpowiedzialności i sprawczości

Mamy też jasne zasady:

• W środku bawi się jednocześnie 2 czterolatków.

• Przy 5–6 latkach może być więcej osób.

• Po skończonej zabawie dzieci dają mi znać.

• Zamykam karton i odkładam go na miejsce.

• Jeśli coś się zniszczy – informują mnie o tym.

Dzięki temu domek od roku ma się świetnie 🤍

Czasem najlepsze pomoce edukacyjne nie mają baterii – mają przestrzeń na relację.

07/03/2026

Zanim dziecko przeczyta całe opowiadanie, może czytać pojedyncze słowa i krótkie zdania, które mają dla niego znaczenie.

Znana książka, konkretna ilustracja i słowo, które coś oznacza — to wystarczy, by czytanie stało się odkrywaniem, a nie ćwiczeniem.

Tak buduje się motywacja.

Czy Twoje dziecko lubi czytać to, co rozumie?

05/03/2026

Nie uczę dzieci rysować „ładnie”.

Uczę je mieć odwagę rysować po swojemu.

„Ładnie” to często kategoria dorosłych.

Dla dziecka najważniejsze jest wyrażenie siebie, radość tworzenia i odkrywanie własnej drogi.

Kiedy dorosły poprawia pracę dziecka, krytykuje ją lub narzuca swoje oczekiwania, dziecko szybko zaczyna tworzyć pod ocenę dorosłego, a nie dla siebie. Może to zniechęcić, zamrozić spontaniczność i ograniczyć rozwój kreatywności na lata.

Presja dorosłych może pochodzić z różnych źródeł: oczekiwań rodziców, nauczycieli, a nawet dyrektorów placówek, którzy chcą, aby prace były „ładne” i reprezentacyjne. Wtedy praca staje się wizualną dekoracją, a nie prawdziwym wyrazem dziecka.

Każdy ptak w tej galerii jest inny — i dokładnie o to chodzi.

Jak w Twoim otoczeniu reaguje się na różnorodność prac dzieci?