Krumarkie

16/02/2026

เลิกเป็นคนดี ในหมู่โจร

เราจะเป็นคนไม่ดี
เมื่อไม่ช่วยเหลือ คนที่ไม่เคยรับผิดชอบตัวเอง
เราจะเป็นคนไม่น้ำใจ
เมื่อหยุดช่วยเหลือ คนที่กำลังเอาเปรียบเรา
เราจะเป็นคนเห็นแก่ตัว
เมื่อ "ไม่ยอมให้" คนที่เอาแต่ขอ
เราจะเป็นคนผิด
เมื่อ “ถามหา” สิทธิ์ จากคนที่ไม่มีความยุติธรรม
เราจะเป็นคนไม่น่าคบ
เมื่อ“ไม่ยอม” ให้คนที่ไม่เคยปรับตัวเอง
เราจะเป็นคนแรง ๆ
เมื่อ “พูดความจริง” กับคนที่ขี้ขลาด
เราจะเป็นคนผิด
เมื่อ “รู้สึกเหนื่อย” ที่จะดูแลคนที่เอาแต่รับ
เราจะเป็นคนใจร้าย
เมื่อ “ตั้งขอบเขต” กับคนที่เคยชินกับการล้ำเส้น
เราจะเป็นคนเรื่องมาก
เมื่อ “ไม่ยอมเงียบ” ต่อคนที่เอาแต่ทำร้ายใจ
เราจะเป็นคนเปลี่ยนไป
เมื่อ “เลือกตัวเอง” แทนการเอาใจคนที่ไม่เคยเห็นค่า
การถูกมองว่าไม่ดี
อาจเป็นสัญญาณว่า
เรากำลังเลิกทำร้ายใจตัวเอง
ความดีที่ไม่มีขอบเขต
ไม่ใช่ความเมตตา
ไม่ใช่การมองโลกบวก
ไม่ใช่การเสียสละ

แต่มันคือการละเลย “ตัวเอง”
มันคือ การทำร้าย “ตัวเอง”
มันคือ การทำบาปกับ “ตัวเอง”
การเลือกดูแลใจตัวเอง
ไปพร้อม ๆ กับการดูแลคนอื่น
ไม่ได้ทำให้ “ความดี” ในตัวเอง ลดลง
แต่มันทำให้ ความดีของคุณอยู่ถูกที่ ถูกคน ถูกเวลา
และแน่นอนว่า มันมีคุณค่ามาก สำหรับคนที่ได้รับ
บางที ไม่ต้อง “อยากเป็นคนดี” ซะ
จนทำร้ายตัวเอง
และก็ไม่ต้องวิ่งหนี ความไม่ดี
จนเผลอใจไปตำหนิคนอื่น
ท่านพุทธทาส ภิกขุ ได้สอนไว้ว่า
จะชั่ว จะดี Up ปรีย์ หมด
นี่เป็นธรรมชาติบนโลกมนุษย์ที่เราต้องเรียนรู้ค่ะ
เราไม่มีทางได้รับคำชื่นชมจากคนที่อยู่ตรงข้าม
ดังนั้น ไม่ต้องเหนื่อย อธิบาย

ไม่ต้องรู้สึกผิด หากอีกฝั่งจะไม่ชอบเรา
คุณควรรู้สึกผิด เมื่อคุณทำผิด ค่ะ
ไม่ใช่รู้สึกผิด เพราะเค้าไม่ชอบคุณค่ะ
รักตัวเองมาก ๆ ค่ะ
ดร.ต้อย

28/01/2026

28/01/2026

14/01/2026

“ปีนี้“
จงพาตัวเองไปอยู่ในจุดที่ไม่ต้องกังวล
เรื่องเงิน ไม่ต้องปวดหัวเรื่องงาน
มีกินมีใช้มีเหลือเก็บ

25/12/2025

21/12/2025

มันอาจมีช่วงหนึ่งในชีวิตที่หลายคนไม่ได้รู้สึกว่าตัวเอง ’ไม่เก่ง‘
แต่ลึกๆ ข้างในรู้สึกว่า ‘ไม่ไหว‘
ตื่นมาแล้วร่างกายเหมือนมีตุ้มน้ำหนักถ่วงขา
สมองฝืดเหมือนเครื่องยนต์เย็นจัด
งานเดิม ๆ ที่เคยทำได้กลับดูเป็นภูเขาลูกใหญ่ที่ต้องปีน
ความกล้าหายไปพร้อมกับเรี่ยวแรง ทั้งที่เหตุผลในหัวก็ยังอยู่ครบ
ช่วงเวลาแบบนี้ เรามักด่วนตัดสินตัวเองว่าเราอ่อนแอ ขี้เกียจ หรือ Mindset ตก
ทั้งที่จริงแล้ว ร่างกายอาจกำลังส่งเสียงตะโกนบอกบางอย่างอยู่
หากมองผ่านเลนส์ของ Polyvagal Theory ภาพนี้จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ทฤษฎีนี้อธิบายว่า ระบบประสาทของเราทำงานเหมือน "เครื่องสแกนความปลอดภัย" ตลอด 24 ชั่วโมง
เมื่อร่างกายรู้สึกปลอดภัย (Safe & Social) สมองส่วนหน้าจะทำงานเต็มที่ เราจะเรียนรู้ เชื่อมต่อกับสิ่งต่างๆ ได้ และกล้าลอง
แต่เมื่อไหร่ที่ร่างกายแบกความเครียดสะสมนานเกินไป จนสู้ไม่ไหวและหนีไม่พ้น
ระบบประสาทจะดึงเบรกฉุกเฉิน พาเราเข้าสู่ "โหมดจำศีล" (Shutdown Mode)

ในโหมดนี้ ร่างกายจะสั่งปิดสวิตช์ความรู้สึกเพื่อประหยัดพลังงานเฮือกสุดท้าย
- ไหล่จะห่อเพื่อปกป้องหัวใจ
- การหายใจจะตื้น
- ความคิดจะหดแคบลง และความกล้าจะหายวับไป
อาการ หมดไฟ หรือ ไม่มั่นใจ ที่คุณรู้สึก จึงอาจไม่ได้เกิดจากนิสัยไม่ดี
แต่มันคือกลไกชีววิทยาที่พยายามปกป้องคุณจากการแตกสลาย
เมื่อเข้าใจแบบนี้ เราจะเลิกโทษตัวเอง
เพราะร่างกายที่ยังรู้สึก ไม่ปลอดภัย จะไม่มีทางเปิดพื้นที่ให้ ความมั่นใจ ทำงานได้
สมการกู้คืนความมั่นใจจึงเปลี่ยนไป
มันไม่ได้เริ่มจากการปลุกใจให้ฮึกเหิม
แต่เริ่มจากการทำให้ร่างกายรู้สึกปลอดภัยทีละนิด
การนอนให้พอ การดื่มน้ำ การหายใจยาวๆ หรือการพาตัวเองไปเดินรับแสงแดดอุ่นๆ
สิ่งเหล่านี้ดูเล็กน้อยมากในสายตาของคนที่อยาก ‘เก่งเร็วๆ‘
แต่ในภาษาระบบประสาท นี่คือการส่งสัญญาณบอกสมองว่า “สถานการณ์เริ่มโอเคแล้วนะ แกกลับมาเป็นตัวเองได้แล้ว"
เมื่อร่างกายเริ่มคลายจากการล็อกดาวน์ ความสามารถในการลงมือทำจะค่อยๆ ฟื้นคืน
ตรงนี้เองที่ Self-Efficacy Theory จะเข้ามารับไม้ต่อ
ทฤษฎีนี้บอกว่า ความเชื่อใจในตัวเอง ไม่ได้เกิดจากสมาธิเพียงอย่างเดียว
แต่เกิดจาก "ประสบการณ์ตรงที่ร่างกายจดจำได้" ว่าเราทำได้
ในช่วงที่ระบบประสาทเปราะบาง อย่าเพิ่งตั้งเป้าหมายเปลี่ยนโลก
ให้เริ่มจาก Micro-wins หรือชัยชนะขนาดจิ๋ว
เช่น พับผ้าห่มให้ตึง ล้างจานสักสามใบ หรือแค่พาตัวเองไปอาบน้ำให้สดชื่น
ทุกครั้งที่ทำสำเร็จ ให้ลองสังเกตความรู้สึกในกาย...
รู้สึกไหมว่าอกเบาขึ้นนิดนึง?
รู้สึกไหมว่าลมหายใจโล่งขึ้นหน่อย?
นั่นคือวินาทีที่สมองกำลังเก็บหลักฐานใหม่ว่า "เรายังไหว เรายังพึ่งพาตัวเองได้"
เมื่อร่างกายสะสมความรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น
เมื่อหลักฐานแห่งความสำเร็จเล็กๆ มากพอ
ความมั่นใจจะค่อยๆ กลับมาในแบบที่ไม่ต้องเค้น
มันอาจไม่ได้กลับมาเป็นความฮึกเหิม ร้อนแรง
แต่จะกลับมาในรูปของ ความนิ่ง (Grounded)
นิ่งพอที่จะตัดสินใจ
นิ่งพอที่จะพูด
และนิ่งพอที่จะโอบกอดตัวเองในวันที่ไม่ได้ดั่งใจ
บางทีความมั่นใจที่แท้จริงในช่วงวิกฤต
อาจไม่ได้วัดกันที่ความเร็วในการวิ่งไปข้างหน้า
แต่วัดที่ความสามารถในการ ‘ประคองใจและกาย‘ ให้ผ่านพ้นคืนวันที่ยากลำบากไปได้
เมื่อร่างกายฟื้น
ใจจะค่อย ๆ กลับมาเชื่ออีกครั้งว่า... เราไหว
ไม่เร็ว ไม่เสียงดัง
แต่จริง และยั่งยืน

26/11/2025

ทุก ๆ นาทีมีคนต้องจากโลกนี้
เราทุกคน“ เข้าคิว” โดยไม่รู้ตัว
เราไม่เคยรู้ว่ามีกี่คนที่อยู่ข้างหน้าเรา
เราไม่สามารถย้ายไปไปท้ายแถวได้
เราไม่สามารถก้าวออกจากแถวได้
เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงมันได้

#โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนแม้แต่อย่างเดียว
อนาคตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน
พรุ่งนี้เป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน

อดีตที่ผ่านมาก็สอนให้เราได้เห็นว่า
เราเจอสิ่งที่ไม่แน่นอนอะไรมาบ้าง

แต่สิ่งที่แน่นอนที่สุดนั้นคือ ความตาย
เราทุกคนต้องตายแน่นอน เด็กก็ตาย หนุ่มก็ตาย แก่ก็ตาย เราไม่สามารถหนีพ้นจากความตายได้เลย
มีให้เห็นทุกวัน

ตอนนี้เรายังมีชีวิตอยู่
ยังหายใจอยู่เป็นลาภอันประเสริฐที่สุด
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

ทำทุกๆวันนับจากนี้ให้ดีที่สุด
ไม่เพิ่มความหนักให้กับตนเอง
ทำแต่ความดี งดเว้นจากการเบียดเบียน
ไม่ทำให้ตนเองและผู้อื่นเดือดร้อน

สิ่งที่ยังไม่ได้ทำให้รีบทำ
อยู่กับคนที่เรารักและรักเรา
เวลาผ่านแล้วผ่านเลย
ไม่สามารถย้อนกลับได้
ทำวันนี้และทุกๆวันนับจากนี้ ให้ดีที่สุด

25/11/2025

Sometimes when we are sad,
All we need is another being,
just to sit with us and say nothing.
No words are needed as company
needs no dialogue, nor questions.
Sometimes we don't have answers,
because we are struggling, to
understand and absorb our feelings.
Some things are so heavy..
we feel unable to share our burden,
So we simply sit and hold it
for a while, suspended in the moment.
The warmth of someone sitting
right next to you, yet,
asking nothing of you, will suffice.
'Your're not alone ' is not uttered,
As we know, in that moment ,
we aren't alone ..
And that, in itself, is enough ...

🖋️C.E. Coombes
🎨Jungsuk Lee

Serendipity Corner ✨

25/11/2025

อย่าก้าวก่ายชีวิตใคร ถ้าเขาไม่ได้ร้องขอ
ดีที่สุดคือ “รับฟัง”
ไม่ตัดสิน ไม่บงการ ไม่ตำหนิ
แสดงความเห็นไม่ผิด แต่ตัดสินทุกเรื่อง
โดยเอาตัวเองเป็นมาตรฐานก็ไม่ถูก
แต่ละคนผ่านโลกมาไม่เหมือนกัน
จึงไม่แปลกที่ความคิด มุมมอง
ทัศนคติที่มีต่อปัญหาจะต่างกัน
ปัญหาของเขา สุดท้ายเขาต้องเลือกเอง
เคารพการตัดสินใจของคนอื่นคือมารยาท

22/11/2025