Baan Amorn -Ashtanga Bangkok สอนโยคะและจำหน่ายเสื่อโยคะคุณภาพยี่ห้อKurma

25/04/2026

แบกอีโก้ไปเข้าworkshop ครั้งแรก (หนักมาก)

ภาพ: ครูRichard ภรรยาและครูพอลที่เกาะสมุย ภาพถ่ายเมื่อต้นเมษา ครูRichard ในภาพปัจจุบันอายุ76

พอเห็นภาพนี้แล้วทำให้ผมหวนนึกถึงตอนไปเข้าworkshop ครูRichard เมื่อกลางปี2007 บินเดี่ยวคนเดียวตรงไปที่เกาะสมุย ตอนนั้นคือYoga Thailand มั่นหน้ามั่นโหนกมากตอนนั้น (ผมจบTTC กับครูพอลที่Yoga Thailand เป็นคอร์สครูที่เข้มงวดมาก ทำให้ผมสาบานกับตัวเองว่าจะไม่เข้าร่วมคอร์สครูอีกเป็นอันขาด ตอนนั้นอีโก้สูง อึดอัดมาก) แต่workshop 7วันกับครูRichard คือก่อนหน้าคอร์สครู เป็นช่วงที่เราเริ่มฝึกAshtanga และเป็นช่วงที่กำลังคลั่ง อยากลองของเพราะสมัยนั้นถ้าฝึกAshtanga เราจะดูคลิปครูRichard ฝึกและจะอ้าปากค้างทุกท่าที่เราติด พอรู้ว่าแกจะมาในปีนั้น ลงชื่อเลยครับ (ประมาณว่ากลับมาต้องทำได้แน่นอน)

ครั้งแรกที่เห็นครูRichardประทับใจมากทั้งการเดิน การพูด รอยยิ้ม ใบหน้าที่เบิกบาน แม้กระทั่งการเคี้ยวอาหารคือเหมือนมีสติทุกวินาที พอเริ่มคลาสแรกแอบตกใจ (อีโก้เริ่มออก) ไม่ใช่อย่างที่หวัง ไม่เหมือนอย่างที่คิด ครูเก่งแต่ทำไมไม่โชว์อะ? 3วันแรกครูสอนไหว้พระอาทิตย์ A&B สอนการยืนนิ่งๆ สอนการยกแขน การใช้กล้ามเนื้อ คือสามวันวนอยู่กับไหว้พระอาทิตย์ เราเหมือนคนกำลังเข้าคอร์สเลิกสารเสพติดคือจะลงแดง อยากกรี๊ด! เมื่อไหร่จะได้โชว์ การฝึกตอนเช้าก็ให้กลับไปดูกล้ามเนื้อขั้นพื้นฐานและลมหายใจ คลาสกลางวันก็ใส่ปรัชญาล้วนๆแถมเทคนิคที่ไม่หวือหวา สรุปworkshop 7 วันเราได้ฝึกถึงครึ่งprimary เท่านั้น (และผมยังตามไปเข้าworkshop กับแกอีกที่Hongkong)

สมัยนั้นไม่เข้าใจ จนถึงวันนี้มองย้อนกลับไป อยากขอบคุณครูRichard ที่เน้นปรัชญาในเวลานั้น ครูอาวุโสจะมองอะไรที่กว้างกว่าเรา มองหลายอย่างทะลุ สิ่งที่ผมจดจำได้จนถึงปัจจุบันที่ครูRichard กล่าวและสอนคือ

-มีคนถามว่า ลูกชายเธอฝึกโยคะไหม? แกตอบว่า ลูกชายฉันเกลียดโยคะ
-นักเรียนหลายท่านจะหมกมุ่นกับการใช้บันดะ จึงได้ถามแกไปว่า จริงๆแล้วบันดะอยู่ตรงไหน? แกไม่ตอบแต่บอกหมายเลขโทรศัพท์และบอกว่า เออนั่นสิ ถ้าเธอในที่นี้รู้ช่วยโทรบอกฉันด้วยว่ามันอยู่ตรงไหนกันแน่
-แกให้เราอยู่ในท่าบิดD ข้างละ25 ลมหายใจ (สองข้าง50ลม) ทรมานมากเพราะตอนนั้นท่านี้ของผมคือสามวันดีสี่วันไข้
ผมยังใช้เทคนิคการยกแขนในการไหว้พระอาทิตย์เอกับบี และเทคนิคการเข้าท่าJanu B ของครูRichard จนถึงปัจจุบัน
-หลักปรัชญาที่ครูถ่ายทอดในตอนนั้น ผมนำมาใช้และทำความเข้าใจในหนทางแห่งโยคะได้ชัดเจนขึ้น และอาศัยเวลานานสุดจากสิ่งทั้งปวงในการเข้าใจ

ภาพในปัจจุบันของครูRichard กับที่ผมเจอในปี2007 ยังเป็นใบหน้าที่เบิกบาน รอยยิ้มที่ส่งเมตตาให้นักเรียน

อีโก้ที่แบกในวันนั้นค่อยๆถูกปล่อยวางลงด้วยการฝึกปฏิบัติในวันนี้ เป็นเวลาเกือบ20ปี อาจจะไม่ได้วางลงทั้งหมด100% แต่จากการฝึกโยคะทุกวันผมก็ได้ปล่อยสิ่งนี้ลงทุกวัน คำนี้คือประโยคสุดท้ายที่ครูRichard บอกพวกเราไว้ ยิ่งฝึก ยิ่งต้องวาง

เครดิตภาพ: Samahita Samui Thailand ( Thanks for these pictures)

25/04/2026

ฝนแรกของปี หนักเอาการ ชุ่มฉ่ำทั้งสัตว์ พืชพันธุ์ มนุษย์

คิดถึงโยคะรีทรีตเลย

25/04/2026

24/04/2026

เมื่อคืนฝนโปรยพอให้ชื่นใจ ไม่มาก แต่ก็ถือว่าดีกว่าไม่ตก
เช้านี้บรรยากาศเหมือนต้นฤดูฝน ไม่ร้อนมาก

ทานขนมปังจากเยอรมันเป็นอาหารเช้า ออกไปถ่ายดอกลมแล้งก่อนฝนจะมา ปีนี้ต้นนี้ออกดอกเยอะ ในสวนมีมากกว่า10ต้น เขาคือเสน่ห์ของฤดูแล้งและจะร่วงโรยเมื่อฝนมา

อากาศไม่ร้อน นอนอ่านหนังสือและทำงานได้ในห้องนั่งเล่น

ช่วงนี้กับแฟนกำลังฝึกหัดเรื่องของความไม่เที่ยงหรืออนิจจัง (impermanence)ของสิ่งทั้งปวง ได้ผลในหลายๆเรื่อง ดั่งเช่นดอกลมแล้งเป็นตัวอย่าง

24/04/2026

ยังมีจำหน่ายอยู่นะครับ เสื่อโยคะ Kurma และถุงใส่เสื่อ

มาตรฐาน 5,500 รวมส่ง มีสีเทอร์คอยส์สีเดียว

ขนาดใหญ่ 7,500 รวมส่ง มีสีเทาดำสีเดียว

ถุงเสื่อจากสเปน 1,950 รวมค่าส่ง

20/04/2026

ทำไมคุณยังคงรักษาการฝึกให้กลับมาได้ (แบบสมํ่าเสมอ)?

คำตอบท่านสมชื่อกับการเป็นปราชญ์จริงๆ “ เพราะบางสิ่งที่อยู่ในการฝึกไม่สามารถอธิบายได้นอกเสียจากต้องประสบเองเท่านั้น”

ผมเองบางครั้งก็ถามตัวเองว่าทำไมเรายังคงรักษาการฝึกได้ทุกวัน ผ่านมา23ปี ก็ยังยืนบนเสื่อได้ทุกวัน คำตอบท่านไอเยนก้าชัดเจนมาก มันตอบไม่ได้ อธิบายไม่ได้ เราต้องประสบด้วยตัวเอง

การฝึกในแต่ละวันรวมทั้งการฝึกปราณกลายเป็นการดำเนินชีวิตโดยไม่ต้องอาศัยการบังคับตัวเอง แค่เข้าใจการดำเนินชีวิตของตัวเอง สุดท้ายผมว่าโยคะทำให้เราเพลินกับการใช้ชีวิตโดยการใช้การฝึกประยุกต์เข้ากับด้านอื่นๆ ไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต แต่เป็นส่วนหนึ่งในการดำรงอยู่

อย่าบังคับตัวเองในการฝึก อย่าบังคับตัวเองให้ผ่อนคลายบนเสื่อ เพราะการฝึกโยคะไม่ควรถูกบังคับ ไม่ควรเป็นการบังคับทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ แต่เป็นการปล่อยให้สองสิ่งมาบรรจบกันโดยปราศจากการบังคับ

20/04/2026

ดีใจมาก

Thank you very much to the team from department of national park and wildlife rescue Jun also Village Head Moo 4 for coming and saving the two owls to return them where they belong in the forest.

ขอขอบพระคุณอย่างสูงถึงทีมงานจากศูนย์รักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ อำเภอจุนและแม่หลวง หมู่4 บ้านเชียงบาน สำหรับการมารับและช่วยชีวิตน้องนกเค้าโมง2ชีวิตไปสู่ที่ๆพวกเขาควรอยู่คือ ป่า

ขอบคุณสำหรับการช่วยชีวิตสัตว์ป่าในครั้งนี้ครับ #เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ

19/04/2026

3 owls were found at our place and we just called the wildlife rescue Thailand. They are coming to pick them up. All the best from us.

เจอน้องนกฮูก3ตัวที่บ้าน ช่วยเหลือไว้เบื้องต้น โทรแจ้งศูนย์ช่วยสัตว์ป่าคุ้มครอง เจ้าหน้าที่กำลังประสานงานเพื่อมารับ ขอขอบพระคุณอย่างยิ่ง

16/04/2026

การทานดั่งเช่นโยคี (จากแนวคิดแบบโยคี)

ภาพ: เลี้ยงรุ่นสมัยประถมศึกษาโรงเรียนเชียงบาน เมื่อวันที่13 ที่ผ่านมา สนุกมาก ได้เจอเพื่อนๆ แต่อากาศคือสุดๆ ร้อนจัด

สุขสันต์วันสงกรานต์นะครับก่อนอื่น

กำลังอ่านหนังสือ food for life เวลาอ่านหนังสือเกี่ยวกับโภชนาการสามารถเป็นดาบสองคมได้เพราะคมแรกจะทำให้เราเครียดเหมือนการทานเราผิดหมด คมที่สองคือให้ใช้วิจารณญาณแล้วแยกแยะ รู้ทันแล้วนำมาปรับใช้ตามความเหมาะสมในบริบทการใช้ชีวิตเรา

พักหลังนี้ผมจะเขียนแนวคิดแบบโยคีค่อนข้างบ่อย การทานก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย การทานแนวโยคีนี้ผมเองได้ทดลองเองสมัยอยากเป็นโยคี สรุปคือเครียดมาก แต่ทำอยู่หลายปีอยู่นะครับ (ยอมเครียดเพราะอยากเป็นโยคี) ปัจจุบันยังทำอยู่แต่นำมาปรับใช้ให้เหมาะสมครับ

การทานแบบโยคีคือเป็นการบำรุงกายและใจ ทานดีมีประโยชน์และมีสติ ปัจจุบันโยคะถูกมองว่าเป็นการออกกำลังกายไปแล้ว เสื้อผ้า หน้าผมบนเสื่อ ถ้าเราสามาย้อนไปดูคัมภีร์โบราณได้โยคะมีความลึกซึ้งและมีวิถีปฏิบัติที่ชัดเจนรวมไปถึงการทานด้วย คัมภีร์โบราณน่าจะมีอยู่ไม่มากที่ผมอ่านมาคือhathayogapradipika ที่เป็นศาสตร์ควบคุมร่างกายและพลังงาน เป็นการสร้างสมดุลพลังงานร้อนและเย็นเพื่อให้ปราณหรือพลังชีวิตได้ไหลเวียนดีขึ้นเพื่อไปสู่พลังงานหลักเพื่อยกระดับจิตสำนึกและการหลุดพ้นในวิถีโยคะ ผมจะไม่เขียนลึกไปมากนะครับเพราะอาจจะไม่สามารถจบบทความนี้ได้ หนึ่งในวิธีปฏิบัติก็คือการทาน การทานตามแนวคิดโยคีหรือหลักปฏิบัติมีความสัมพันธ์กับการฝึกลมหายใจหรือปราณ เพราะการฝึกโยคะให้ได้ดีนั้นตัวต้องไม่แน่น (ในส่วนนี้ผมมีความเห็นแย้งอยู่เพราะจะทำให้ผู้ฝึกโยคะเข้าใจผิดไปและหมกมุ่นกับการทาน และต้องผอมเพื่อทำท่าอาสนะให้ได้) แท้จริงแล้วคัมภีร์ไม่ได้บอกว่าต้องผอมแต่ให้เราใส่ใจเรื่องการทานไม่ใช่ในการต้องฝึกท่าเท่านั้นเพราะวิถีโยคะไม่ได้มีแค่ท่าฝึก

การทานตามหลักโยคะคือ 50-25-25 คือให้เป็นการทานแบบพอดีหรือมิตาหาร ทานอาหาร50% อีก25%สำหรับนํ้าและ25%ปล่อยให้ว่างเพื่ออากาศและพลังงานไหลเวียนได้สะดวก ทานอาหารที่มีรสหวานตามธรรมชาติ มีฤทธิ์เย็นและผลไม้ต่างๆ เลี่ยงอาหารขมจัด เปรี้ยวจัด เผ็ด เค็ม เนื้อสัตว์ แอลกอฮอล์ จริงๆแล้วก็เป็นสิ่งที่หลายๆท่านพอทราบอยู่แล้ว อาหารบ้างอย่างอาจอ้างอิงตามหลักอายุรเวทครับ การทานมีส่วนสำคัญในเรื่องของการหายใจเวลาฝึกทั้งการฝึกปราณและท่า เพราะวัตถุดิบและอาหารบางชนิดสามารถช่วยชำระล้างและสร้างพลังงานที่บริสุทธิ์ได้ อีกทั้งเกี่ยวกับเรื่องสมาธิด้วย

และประโยชน์อีกอย่างคือการทานสามารถฟื้นฟูสุขภาพร่างกายได้ด้วยครับ อันนี้ขอยืนยันด้วยประสบการณ์ตรงครับ

แต่สุดท้ายตัวเราจะรู้ดีที่สุดว่าอะไรเหมาะกับเรา การนำวิถีการทานแบบโยคีมาลองปรับใช้บ้างให้เหมาะสมกับการดำเนินชีวิตก็ถือว่าเป็นอีกประสบการณ์หนึ่งครับ

การทานไม่ใช่แค่ทำให้อิ่ม แต่การทานสามารถนำมาเป็นเครื่องมือในการฟื้นฟูร่างกายได้ด้วยครับถ้าเราทำถูกวิธีและฟังร่างกายตัวเอง

11/04/2026

We are really glad to get her back and we can take care of her again.

ต้นไผ่เป็นวัวที่ผมกับนักเรียนโยคะไถ่ชีวิตมาจากตลาดนัดโคกระบือเมื่อ12ปีที่แล้ว มีอยู่บางช่วงที่ต้องจากเราไป แต่เราทั้งสองได้นำต้นไผ่กลับมาดูแลเอง นางมีชีวิตที่ผกผัน

พอได้ต้นไผ่กลับมาในขณะที่ช่วงนี้คือฤดูแล้ง หญ้าในสวนแห้งสนิท ผมจึงได้ทำการศึกษาหาหญ้าที่จะมาให้ต้นไผ่ได้ทาน อีกทั้งอาหารเสริมด้วย

เข้าไปอ่านคุณภาพของหญ้านานาชนิด ตกลงซื้อหญ้าแพงโกล่ามาห้ามัดใหญ่เป็นหญ้าเกรดเอพรีเมี่ยมและซื้อเกลือแร่มาแขวนไว้ให้ต้นไผ่ได้เลียเพราะเป็นอาหารเสริมสำคัญ เกลือแร่นี้มีหลากหลายมาก ที่เกรดพรีเมี่ยมหน่อยก็นำเข้าจากฮอลแลนด์(ในภาพ)

ตอนเช้าต้องเอานางออกคอกก่อนดูแลน้องหมาน้องแมว ช่วงเย็นๆก็เอานางกลับเข้าคอกพร้อมเตรียมหญ้าให้ เพราะหญ้าในช่วงนี้ไม่พอ

เป็นอีกชีวิตหนึ่งที่เราได้ช่วยเหลือมาและจะดูแลเขาให้ดีที่สุด เพราะเขาก็มีชีวิตหนึ่งเหมือนเรา

ขั้นตอนต่อไปคือหาทีมงานมาจัดระเบียบคอกของนาง

ภาวนาให้ผ่านฤดูแล้งไปเร็วๆต้นไผ่คงได้กินหญ้าในสวนสนุก

วัวเป็นสัตว์ที่ไม่ได้น่ากลัว อีกทั้งผมเป็นเด็กเลี้ยงวัวมาจนกระทั่งบวชเรียน จึงพอจะรู้วิธีการสื่อสารกับเขาอยู่ ยกเว้นแฟนที่เราต้องแนะนำอีกหลายอย่าง เช่น การจูงเขา การเว้นระยะห่าง สังเกตอาการต่างๆว่าเขาอยู่อารมณ์ไหน เวลาไหนควรย้ายจุดเขาเวลากินหญ้า ช่วงเที่ยงต้องหาจุดที่มีร่มให้เขาด้วย นํ้าดื่ม

เหมือนได้นำวัยเด็กตัวเองกลับมาอีกครั้งครับ

08/04/2026

ได้ยอดคะน้ามา มีเห็ด เต้าหู้ เส้นใหญ่ที่ทานไม่ทัน รวมเป็น ผัดซีอิ๊วเจได้ถูกปาก ช่วงนี้อ่านหนังสือ food for life จะทานอะไรที ต้องมีสติ

นำจานที่สะสมมาตั้งนานออกมาใช้ สมัยไปเยอรมัน สั่งมาจากอังกฤษ ไปทานอาหารในร้านอาหารแห่งหนึ่งแล้วชอบจานยี่ห้อนี้มาก Churchill

04/04/2026

ถ้าเราฝึกท่าอาสนะเพื่อสุขภาพ แล้วสุขภาพมาจากไหนละ? ( if we practice asana for health, where does health come from?)

หลายท่านมาฝึกโยคะแล้วมักมีคำถามว่า จุดประสงค์ของการฝึกท่าโยคะคืออะไร? แน่นอนบ่อยครั้งที่คำตอบแรกคือเพื่อสุขภาพและร่างกายที่แข็งแรง แต่โยคะที่จริงแล้วจะอยากให้เราถามลึกลงไปอีก ผมเคยเขียนมาแล้วเรื่องแนวคิดแบบโยคีว่าการคิดแบบโยคีนั้นเป็นแนวคิดแบบเชิงลึกลงไปอีก

สุขภาพร่างกายที่แข็งแรงมาจากไหนกันแน่ มันแค่ว่าร่างกายที่แข็งแรงเท่านั้นหรือเปล่า? ในแนวคิดแบบโยคีนั้น การมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงที่แท้จริงนั้นรวมไปถึงภาวะของจิตใจด้วย ความกระจ่างแจ้งทางด้านความคิดและสติที่อยู่เบื้องหลังการกระทำสิ่งต่างๆ นี่แหละครับว่าทำไมปรัชญาโยคะถึงสำคัญ ผมมักจะเขียนบ่อยมากว่าปรัชญาคือสิ่งที่ไม่สามารถแยกจากการฝึกท่าอาสนะได้ ปรัชญาคือความเข้าใจที่สามารถเป็นกระจกสะท้อนการฝึกของเราหรือแม้กระทั่งบ่งบอกตัวตนในการฝึกโยคะของเราได้เลย

เมื่อเราเข้าใจแบบเชิงลึกแล้วว่าทำไมเราถึงฝึกโยคะ การเคลื่อนไหวเวลาฝึกก็จะมีจุดหมายมากขึ้น (ไม่ได้สักแต่ว่าฝึก) การหายใจจะเป็นตัวหล่อหลอมให้เรามีสติมากขึ้น การเอาใจใส่ในการฝึกโยคะก็จะชัดเจนตามไปด้วย โยคะเป็นมากกว่าการออกกำลัง การฝึกโยคะแบบสมํ่าเสมอจะค่อยๆกลายเป็นการเรียนรู้การดำเนินชีวิตด้วยตัวของมันเอง

การฝึกที่ปราศจากความเข้าใจก็เป็นเหมือนเครื่องจักรที่กำลังทำงาน แต่เมื่อไหร่ก็ตามถ้าเรานำปรัชญาเป็นตัวนำทางในการฝึกได้แล้ว ทุกๆท่าอาสนะก็จะเป็นเหมือนการสำรวจร่างกาย จิตใจ และสติไปพร้อมๆกัน

การฝึกโยคะไม่ใช่แค่การได้อยู่บนเสื่อ แต่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับว่าเราคิดอย่างไร แสดงออกอย่างไร และใช้ชีวิตอย่างไรด้วย ผมจะบอกนักเรียนเสมอว่าโยคะไม่ได้อยู่แค่บนเสื่อโยคะ ร่างกายที่แข็งแรงไม่ได้อยู่แค่บนเสื่อ จิตใจที่สงบก็ไม่ได้อยู่แค่บนเสื่อ สติที่ได้จากบนเสื่อควรถูกนำไปใช้นอกเสื่อให้เป็น

สรุปได้ว่ารากฐานการฝึกที่ลึกลงไปนั้นคือปรัชญา ปรัชญาคือเบื้องหลังที่สำคัญ เป็นเหมือนรากที่แข็งแรงที่ช่วยพยุงการฝึกโยคะของเราให้มั่นคง เป็นความมั่นคงที่ไม่ใช่แค่จากร่างกายที่แข็งแรงเท่านั้น แต่ปรัชญาจะยังคงเป็นรากฐานที่ยึดให้ภายในแข็งแรงในวันที่ร่างกายเสื่อมถอยไปตามกาลเวลา