27/11/2025
Bugün zihnimde bazı şeyler anlam buldu. Eylem üzerine oturup düşündükçe ufak tefek olmanın beni yeterince görmezler hissinin peşinden başarılı olmaya çalıştığım zamanlar geliyor. Ama bu anlamaya çalışırken de hep paylaştım. Örneğin lisede çoğu ders dinlemezken ben dinler not tutardım yazım güzel ve anlaşılırdı herkesle paylaşırdım. Hatta benden daha iyi not alırlardı. Bazen çok çalışmakla başarılı olunmuyor Feyyaz Yiğit’in dediği gibi. Ama notları daha başarılı olan birileri kadar da talep görmezdi kâğıtlarım. Birinci olmadım mesela. Çünkü bazen çok çalıştım bazen az. Bazen hasta oldum bazen çok iyi hissettim. Hep alerjik hassas ama bir yandan da çok güçlü oldu bedenim. İkisi arasında gidip geldim. Çoğunda da ortalamaydım. Bugün yolun sanatçısında konuşurken de hissettiğim duygu varlığıma dair kabulüm oldu. Ben böyleyim Instagramı kullanıyorum ama her zaman bana insanlara ulaşma imkanı vermiyor. Size şu doğru diyemem. Ben de bana gelen danışanlarımla öğreniyorum. Dünyanın her yerinden danışan aldım benim tatmadığım bir sürü yemeği tattılar ama onlara eşlikçi olmaktan mutlu oldum.
Bazı şeyleri anlayabiliyorum ama tekelleşmeyi anlamıyorum. Ki sınavlara direncimde çoğu zaman bundandı. Ama artık heyecanımı yönetmek olarak bakıyorum. Keyif aldığım, bu yemekte olduğu gibi bilmediğim bir yemeği cesaretle yiyebildiğim gibi kendimle ilgili de cesur olmak iyi geliyor. Sanatçıyım demek kendime alan açmak hatta herkesin kendine iyi gelen şeyleri yaptığı alanları da kendi içimde tutuyorum.
