21/01/2026
Bu aralar salgın malum, herkes hasta.
Benim de payıma düşeni aldığım bir süreç oldu.
Eklem ağrısı, ateş, halsizlik… bedenim net bir şekilde “yat” dedi 🥰🤭
Ama zihnim?
“Yeter artık, sıkıldım, kalkmam lazım” modundaydı.
Fiziksel sağlık bozulduğunda psikolojik dayanıklılık tam da burada sınanıyor.
Beden durmak isterken zihin kontrolü bırakmak istemiyor.
Bu çatışma uzadıkça yorgunluk derinleşiyor.
Bu süreçte kendimi psikolojik olarak daha iyi hissetmek için şunları yaptım / öneriyorum:
– Günü küçülttüm. Bugün ne yapmalıyım? değil, şu an ne yeter? diye sordum.
– Kendimle pazarlık yapmadım. İyi hissettiğimde biraz zorladım o da iyi geldi. Ama bir kalkayım, bir iş halledeyim tuzağına girmedim.
– Zihni oyalamak yerine regüle etmeyi seçtim. Sessizlik, uyku. 🌸
– Karşılaştırmayı bıraktım. Kim ne yapıyor, kim işe gitti. ilgilenmedim.
– İyileşmeyi doğrusal bir süreç sanmadım. Bugün iyiysem yarın da iyi olmak zorunda değildim. Tam da böyle oldu gerçekten bir gün iyi hissettiysem diğer gün kötü hissettim ve bunu reddetmedim.
Şunu net söyleyebilirim:
Psikolojik dayanıklılık, her şeye rağmen devam etmek değil,
beden zorlandığında zihni de yavaşlatabilmektir.
Yaniii,
İyileşme hızla değil, regülasyonla olur.
Ve bazen en sağlıklı tutum, durabilmektir. ❤️❤️
