20/12/2025
Birey olmak aileyi reddetmek değil,ailede öğrendiklerini dönüştürmek.
Bugün bireyselleşme adı altında yapılan şey aslında ayrışma, kopma, yalnızlaşma.
Ve sonuç?
Yorulmuş yetişkinler.
Kökünden habersiz insanlar.
Ağır suçluluk duygusu taşıyan ebeveynler.
Yalnız kalmış çocuklar
ev
👉 Aile, insanın ilk bağ alanı
👉 İlk kimlik
👉 İlk sevgi
👉 İlk güven
👉 İlk yaralar
👉 Ve ilk şifa kaynağı
Birey olmanın yolu:
‘Annemi babamı suçlayayım’ değil…
‘Onlardan aldığım ham malzemeyi fark edeyim ve rafine edeyim.’
Çünkü anne babalar, kendi anne babalarının yükleriyle geldiler.
Onlar da bilmeden öğrendi.
Öğretemeyecekleri şeyler vardı.
Yanlış yaptılar çünkü bildikleri bu kadardı.
Bizim kuşağın görevi şu:
🌸Suçlamak yerine anlamak
🌸Kopmak yerine sınır koymak
🌸 Kaçmak yerine dönüştürmek
🌸Birey olurken bağı sürdürmek
Aile yok olmuyor aslında…
Aile, kavram olarak dönüşmek istiyor.
Koparak değil,bilinçlenerek.
Aslında:
“Ben kökümü reddetmiyorum. Onu fark ediyorum, içindeki ağırlığı dönüştürüyorum, devamını ben yazıyorum.”
Ve işin en güzel yanı şu cümlede saklı:
“Çünkü onlar da ilk defa geldiler bu yaşama.”
Bu kadar merhametli bir perspektif, bir çocuğun kaderini değiştirir.
Bir annenin yükünü hafifletir.
Bir babanın gözünü açar.
Bir yetişkinin yalnızlığını kırar.
Aileyi suçlamak çözüm değil.
Birey olmak kopmak değil.”
Gittikçe bireyselleşiyoruz.
Ve evet… özgürleşiyoruz belki.
Ama bir yandan da yalnızlaşıyoruz.
Çünkü çoğumuz “birey olmayı”
aileyi reddetmek sanıyoruz.
Anne-babayı suçlamak, geçmişi kesmek,
kökü yok saymak…
Sanki bağı koparınca özgür olacağız.
Oysa gerçek tam tersi:
Birey olmak aileyi suçlamak değil,
ondan aldıklarını fark etmek,
sana zarar veren inançları dönüştürmek,
yaşanmamış ihtiyaçlarını onurlandırmak,
ve kendi hikayeni yeniden yazmaktır.
Çünkü bizden önce gelenler de ilk kez yaşıyordu bu hayatı.
Ellerinde ne varsa onu verdiler.
Bazısı yetti, bazısı acıttı.
İkisi de insandı.
Şimdi bizim sıramız:
Kökten kaçmak değil,
kökü anlamak.
Aileyi yok saymak değil,
ailede öğrendiklerini seçmek.
Geçmişe küsmek değil,
geçmişi iyileştirmek.
İşte birey olmak bu.
Hürriyet bu.
Yalnızlık değil.
Çünkü ne yazıkki, gelinen noktada iyi olmak adına suçlu arıyoruz.