Selin Sever

20/11/2025

05/11/2025

Bazen o boşluk korkutucu gelir; sanki kaybolmuşsun gibi hissedersin.
Oysa o alan, seninle yeniden karşılaşabileceğin bir yer. Sustuklarında, yavaşladığında, iç sesini duymaya başladığında…
Gerçek benliğin tam da orada, o sessizliğin içinde kendini göstermeye başlar.
Kendinle temas kurmak, çoğu zaman ‘eksik’ hissettiğin yerden başlar.
Ama o eksiklik bir boşluk değil, dönüşümün davetidir.

04/11/2025

Mükemmel olmaya çalışmak, çoğu zaman kendimizi parça parça reddetmek anlamına gelir.
Hep biraz daha iyi, daha yeterli, daha sorunsuz olma çabası içinde, aslında ‘olduğumuz hal’le teması kaybederiz.

Oysa bütünlük, kusursuzlukta değil; kabulde saklıdır.
Kırık parçalarımız, eksik yanlarımız, utandığımız yönlerimiz de bize aittir.
Hepsi bir araya geldiğinde anlam kazanırız.

En güçlü hâlimiz, en bütün hâlimizdir.
Kendini onarmaya değil, kendinle kalmaya izin verdiğinde zaten dönüşüm başlar.

16/10/2025

Anlamak, müdahale etmeden fark etmektir.
Kendini onarmaya çalışmak yerine, neden öyle olduğunu görebilmektir.
Ve bazen sadece görmek bile yeter;
çünkü fark edilen hiçbir şey, aynı kalmaz.

12/10/2025

Sabır da yorulur.
Bazen devam etmek değil, durmak iyileştirir.

Çünkü her duygunun bir sınırı vardır; sabrın da, umudun da, dayanmanın da.
Güçlü olmak hep devam etmek demek değildir.
Zaman zaman kalbinin yavaşlamasına, içinin sesini duyabilmek için gürültüden uzaklaşmaya ihtiyacın vardır.

Ve bu ihtiyaç, ne eksikliktir ne de zayıflık.
Aksine, insan olmanın en sahici hâlidir.

Kendine izin vermek…
Beklemekten yorgun düşen yanlarını fark etmek…

Her şeyin yolunda olması için çabalamayı bırakıp, bir süre sadece “olduğun halinle” kalabilmek…
İyileşme bazen hareketsizlikte başlar.

Dinlenmek, duygularını anlamlandırmak ve yeniden toparlanmak için gerekli zemini sağlar.
Unutma, sabır sadece dayanmak değil,
ne zaman duracağını da bilmektir.

10/10/2025

08/10/2025

İnsan çoğu zaman karşısındakini görmez;
kendinden taşanı görür.

Kırıldığı yerden bakar,
sevilmemiş yanından tanır,
eksik kalan yönüyle ad koyar.

Ve böylece birini tanıdığını sanırken,
aslında kendi yankısına seslenir.

Görülmek zannedilen şey,
çoğu zaman bir yansımadır.
Oysa kimlik, başkalarının bakışından değil,
insanın kendi sessizliğine
nasıl dayanabildiğinden doğar.

Bir gün fark edersin:
seni tanımlayan,
sana nasıl baktıkları değil,
senin kendine nasıl dönebildiğindir.

07/10/2025

Her şeyi düzeltmeye çalışmak gerekmez belki.
Bazı kırıklar kendi kendine kapanır,
sessizce, fark etmeden.

Eksiklikler dışarıda tamamlanmaz;
fazlalıklar başkası tarafından alınmaz.

Karadutun lekesini kendi yaprağı siler ya,
bazı yaralar da
kendi sessizliğinde kaybolur.

Bazen durmak,
bakmak ve beklemek yeterlidir.
Kimi acılar düzeltilmez,
sadece hissedilir;
kimi kayıplar tamamlanmaz,
sadece taşınır.

Ve çoğu zaman,
en büyük şifa, zaten içimizde saklıdır.

28/09/2025

kendini bulmak,
kusursuz görünmek değil,
eksiklerini, yaralarını, kırılganlığını da
yanına alabilmektir.

maskeler korur ama uzaklaştırır,
duvarlar savunur ama yalnızlaştırır.

kendine yaklaşmanın yolu
başkalarının seni seveceği hali oynamaktan değil,
olduğun hali dürüstçe yaşamaktan geçer.

çünkü gerçek bütünlük,
kendini saklamadan var olabildiğinde gelir
ve işte o zaman
hayatın sana ait rengini bulursun.