26/04/2019
Çocuk Büyütmek
Bütün canlıların doğasında neslini devam ettirmek vardır. Büyüme ve gelişme bazı canlılar için sıradan olsa da insanlar için birçok değişken söz konusudur. Çocuğun genetik özellikleri, aile, çevresel faktörler, toplumsal farklılıklar bu değişkenler arasında sayılabilir.
Aile olarak bu konuda yaşayabileceğimiz sorunlar çeşitli başlıklar altında değerlendirilebilir. Bunlar arasında en önemlileri ; çocuğun inadının bizim sabrımızdan fazla olması ya da buna yol açacak yaklaşımlarımızdır. Birisinin iyiliğini istemek ile gerçekten onun iyiliğine bir şeyler yapmak farklıdır. Örneğin pozitif bilimlerde bu nedenle metod çok önemlidir. Başarıya ancak ve ancak doğru metod ile ulaşılabilir. Hukukta da suçun oluşması için istemek ve öngörmek şartları aranır. Sizinle illiyet bağı olan bir suçu işlemeyi istemeseniz de öngörüp önlem almamışsanız olası kasıt ile yargılanırsınız. Yaşam şartları hiç de kolay olmayan küresel denklemlerin söz konusu olduğu dünyamızda çocuğumuzun kendi ayakları üzerinde durması, aile ve okulda aldığı eğitimlerle yakından ilgilidir.
Bu anlamda ailede eğitim söz konusu olduğunda, çocuğumuzun fiziksel olarak bize bağımlı olsa da zihnen ayrı ve özgür bir kişi olduğu unutulmamalıdır. Kendi potansiyelini arttırabilmesi için anne babanın buna izin verecek yaklaşımları sergilemesi çok önemlidir. Zamanında yaptığımız gereksiz ısrarlar, haklı olduğumuz konularda da inandırıcılığımızı azaltır. En büyük hatalardan birisi de çoçuğumuzu kendi gençliğimizle ya da başka çocuklar ile kıyaslamaktır. Okul eğitimi, doğası gereği çoçuğumuzu diğerleri ile birlikte, tabiri caiz ise "terzi gibi değil konfeksiyon atölyesi gibi" değerlendireceğinden, onun biricikliğini dikkate alan yaklaşımları gerçekleştiremeyebilir. Oysa terzi her müşterinin vücut ölçülerini tek tek ölçerek ona en uygun elbiseyi dikecektir. En değerli varlıklarımız olan çocuklarımızın böylesi bir özeni hak ettiği konusunda hepimizin hemfikir olduğu düşünülebilir.
Yukarıdaki bu açıklamalar doğrultusunda, çocuk büyütürken sorumluluklarımızın onları yedirip içermekle, okula göndermekle sınırlı olmadığını, olanaklarımız ölçüsünde onların bireysel özelliklerini dikkate alacak rehberlik hizmeti almalarını sağlamak gerektiği unutulmamalıdır. Böylesi bir yaklaşımın çocuklarımızın kendi potansiyellerinin zirvesine ulaşmaları için gerekli olduğu, rehberlik yapılan çocukların akademik ve mesleki başarılarının yüksekliği ile boşanma oranlarının düşüklüğü dikkate alındığında görülecektir. Saygılarımla.
