30/03/2023
Eşiniz bir nedenle kendini iletişime kapadıysa, nasıl hissettiğini ve onu bu süreçte en çok neyin destekleyeceğini paylaşmak onun sorumluluğundadır.
Bu kapatma sürecini alttan alarak, yatıştırmaya çalışarak geçiştirmeyin. Tam tersine net bir sınır belirtin.
Örneğin, önce bir onarım sohbetine davet etmeyi deneyin:
“Kendi kendime onarmaya çalıştığımda ve karşılanmadığında cesaretim kırılıyor ve seninle bağlantım kopmuş gibi hissediyorum. Ne hissettiğini ve sana en çok neyin iyi gelebileceğini paylaşırsan çok yardımcı olur, böylece çözümlemek için konuşmaya başlamış oluruz.
Ve eğer partneriniz kapalı, buz gibi ve cezalandırıcı enerjide kalmayı seçerse, o zaman bir sınır koymayı deneyin:
“Kendini iletişime kapadığının farkındayım, ancak kendini kapattığında, benim travmalarım tetikleniyor ve reddedilmiş, değer görmemiş, sevilmemiş, desteklenmemiş hissediyorum. Bu yüzden kendimle ve duygularımla ilgilenmek için bir ara veriyorum.
Bu arada, hissettiklerini paylaşmak, neye ihtiyacın olduğunu anlatmak istersen, ben hazırım. Sadece bana haber ver, konuşmaya başlayalım.”
Partnerinizin bir "terk edilme" tetikleyicisi/transı varsa, şunları açıkça belirtmeniz de yardımcı olabilir:
"Seni seviyorum. Benim için önemlisin. Tamir etmeye veya nasıl desteklenmek istediğini paylaşmaya hazır olduğunda benimle yarı yolda buluşmanı rica ediyorum.” *
*Burada, eğer fiziki şartlar uygunsa biraz alan tanımak, başka bir oda, mekanda bulunmak, ya da sadece dışarı çıkmak her ikinize de iyi gelecektir. Yarı yolda buluşma fikri, her iki tarafın da adım atmasına, istekli olarak yakınlaşmasına/yaklaşmasına fayda sağlar.
Partnerinize açtığınız bu alan ve bekleme süresi boyunca, gelip hissettiklerini paylaşana kadar mesaj atmaya veya iletişim kurmaya devam etmeyin.
Kendinizle ilgilenmek için bunu bir fırsat olarak görün…
Devamı yorumlarda 👇🏼👇🏼👇🏼
