03/12/2025
Njeriu shpesh mendon se refuzimi është formë mbrojtjeje, një mur që e mban të sigurt. Por ndonjëherë, duke mbyllur derën për dikë, pa e kuptuar, po ia mbyll vetes mundësinë për të parë më thellë. Çdo person që hyn në jetën tonë sjell një mësim të vogël, një reflektim të brendshëm. Disa na shfaqin mirësinë që e kemi harruar, disa prekin plagë të vjetra dhe na tregojnë ku ende kemi punë me veten. Ka njerëz që na duken të vështirë, jo sepse janë të tillë, por sepse prekin një pjesë tonën që nuk duam ta pranojmë.
Të tjerët janë si pasqyra. Në ta shohim reagimet tona, limitet, dëshirat, plagët e pashëruara. E kur i refuzojmë vetëm pse na trazojnë, shpesh po shmangim një të vërtetë që pret të njihet. Pranimi nuk do të thotë të lejosh gjithçka – por ta shikosh me kuriozitet çfarë të ngjall e tjetra anë. Sepse takimet njerëzore nuk janë rastësi, janë ftesa për t’u zgjeruar.
Në fund, rritja fillon në momentin kur nuk i shmangësh pasqyrat, por i sheh si udhërrëfyes drejt vetes
