MM Pain Relief

22/01/2026

Έτσι!

❓Γιατί άργησε τόσο πολύ η διατροφική «κοινή λογική»;
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε – επιτέλους – μια μετατόπιση στις επίσημες διατροφικές οδηγίες διεθνώς. Τα ζωικά τρόφιμα παύουν να δαιμονοποιούνται, η ζάχαρη εξαφανίζεται από τις συστάσεις και τα επεξεργασμένα δημητριακά μετακινούνται στο περιθώριο. Δεν πρόκειται απλώς για μια αλλαγή πυραμίδας τροφίμων, αλλά για αλλαγή παραδείγματος.
Το εύλογο ερώτημα είναι: γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος;
Για δεκαετίες, και στην Ελλάδα, η «υγιεινή διατροφή» ταυτίστηκε με τη μείωση της χοληστερόλης. Λιγότερο κρέας, γαλακτοκομικά χαμηλά σε λίπος, φόβος για τα κορεσμένα λιπαρά. Αντίθετα, οι υδατάνθρακες – ακόμη και όταν ήταν επεξεργασμένοι – θεωρούνταν ασφαλής επιλογή. Το αποτέλεσμα; Εκτόξευση παχυσαρκίας, διαβήτη τύπου 2 και μεταβολικού συνδρόμου.
Σήμερα, το επίκεντρο αρχίζει να μετακινείται εκεί που έπρεπε να βρίσκεται εξαρχής: στο σάκχαρο αίματος και στην ινσουλίνη. Όχι στη χοληστερόλη ορού.
Οι νεότερες οδηγίες δίνουν έμφαση σε ολόκληρες, μη επεξεργασμένες τροφές, ζωικής ή φυτικής προέλευσης, και αναγνωρίζουν – έστω διστακτικά – ότι για πολλούς ανθρώπους, ειδικά με χρόνιες μεταβολικές παθήσεις, η χαμηλή πρόσληψη υδατανθράκων μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά την υγεία.
Και εδώ γεννιέται το δεύτερο ερώτημα: γιατί αυτή η παραδοχή γίνεται τώρα;
Η ιστορία μας δείχνει ότι οι επιστημονικές αλήθειες δεν καθυστερούν επειδή λείπουν τα δεδομένα, αλλά επειδή συγκρούονται με παγιωμένες πεποιθήσεις. Βλέπουμε αυτό που πιστεύουμε – και για δεκαετίες πιστεύαμε ότι το λίπος είναι ο εχθρός.
Ίσως τελικά να μην πρόκειται για «νέα» διατροφή, αλλά για επιστροφή στην κοινή λογική.
Το ερώτημα είναι αν θα την υιοθετήσουμε… ή αν θα χρειαστούν άλλα 20 χρόνια.
www.rebalance.gr

@ακόλουθοι
#διατροφή #ινσουλίνη #υγεία #παχυσαρκία #διαβήτης

22/01/2026

Τα φάρμακα επηρεάζουν το μικροβίωμα του εντέρου ακόμη και 10 χρόνια αργότερα - ibit.ly/EwxFP

Φάρμακα που λαμβάνουμε στην καθημερινότητά μας ενδέχεται να επηρεάζουν την υγεία μας ακόμη και δεκαετίες αφότου έχουμε σταματήσει να τα παίρνουμε;

#μικροβίωμα #έντερο #φάρμακα #παρενέργειες

22/01/2026

True👇🏻

07/01/2026

Αναμενόμενο!
Κι όχι μόνο🫣

Τα εμβόλια ενδέχεται τελικά να σχετίζονται με τον αυτισμό - Παραδοχή του CDC ανατρέπει βεβαιότητες δεκαετιών! Διαβάστε το άρθρο: ibit.ly/XVXtg

Μια πρόσφατη παραδοχή του Centers for Disease Control and Prevention ανατρέπει βεβαιότητες δεκαετιών και επαναφέρει θεσμικά ένα ερώτημα που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν απαγορευμένο.

#εμβολια #αυτισμός

25/11/2025

23/11/2025

17/11/2025

05/10/2025

26/08/2025

True 👇🏻

31/07/2025

Αυτοάνοσα νοσήματα:
Η ψυχοσωματική μάχη μέσα μας, όταν το σώμα μας επιτίθεται στον εαυτό του.

Σας προσκαλώ θερμά να διαβάσετε το παρακάτω εξαιρετικό άρθρο του @Δρ. Δημήτριος Γ. Κίμογλου.
Είναι όλα αυτά τα βιοχημικά και νευροβιολογικά τεκμήρια που πλέον έχουμε την ευλογία να μας προσφέρει η επιστήμη, που αναδεικνύουν περισσότερο παρα ποτέ, την αξία της ψυχοθεραπείας και τραυματοθεραπείας στο να επιφέρει αλλαγές στην ίδια τη βιολογία μας.

~Η αθόρυβη έκρηξη των αυτοάνοσων – και η κραυγή που δεν ακούσαμε ποτέ

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μία παράδοξη ειρωνεία:
όσο εξελίσσεται η επιστήμη, τόσο περισσότερα σώματα στρέφονται εναντίον του εαυτού τους.
Αυτοάνοσα. Μια λέξη-ομπρέλα για δεκάδες νοσήματα που, στην ουσία, σημαίνουν ένα πράγμα:
Ένα ανοσοποιητικό σύστημα που παύει να ξεχωρίζει τον “εχθρό” από το “σπίτι”.

Δεν είναι μόνο η θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Ούτε μόνο ο λύκος, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ελκώδης κολίτιδα ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Είναι η ενιαία νοηματοδότηση της φλεγμονής ως ψυχο-νευρο-ανοσολογική έκφραση ενός εσωτερικού πολέμου.

Το σώμα δεν «τρελάθηκε». Το στρες το όπλισε.
Η υπερδραστηριότητα του ανοσοποιητικού δεν είναι αποτέλεσμα ελαττωματικού DNA, όπως πιστεύαμε κάποτε. Είναι αποτέλεσμα χρόνιου νευρολογικού συναγερμού.
Ο άξονας HPA (υποθάλαμος–υπόφυση–επινεφρίδια) είναι υπεύθυνος για την απάντηση στο στρες. Όταν ενεργοποιείται διαρκώς, υπερπαράγει κορτιζόλη και αναστατώνει την ισορροπία των Τ-λεμφοκυττάρων, προκαλώντας αυτοάνοσες αντιδράσεις.

Η νευροανοσολογία το εξηγεί ξεκάθαρα:
Ο εγκέφαλος βιώνει το χρόνιο ψυχοκοινωνικό στρες σαν επίθεση.
Το ανοσοποιητικό κινητοποιείται σαν να πρόκειται για πραγματικό τραυματισμό –μόνο που δεν υπάρχει πληγή. Υπάρχει μόνο η ανάμνηση του πόνου.

Το μικροβίωμα είναι ο αόρατος εγκέφαλος του ανοσοποιητικού.
Στο επίκεντρο των τελευταίων ερευνών βρίσκεται το έντερο, το οποίο φιλοξενεί το 80% του ανοσοποιητικού ιστού του οργανισμού.
Όταν το εντερικό μικροβίωμα καταρρεύσει – από κακή διατροφή, τοξίνες, φαρμακευτική καταπόνηση ή ψυχικό στρες– τότε η εντερική διαπερατότητα (leaky gut) επιτρέπει σε άπεπτα μόρια και τοξίνες να περάσουν στην κυκλοφορία, προκαλώντας συστημική φλεγμονή.
Αυτή η συστημική φλεγμονή είναι ο “πυρσός” που ανάβει την αυτοάνοση απάντηση. Και όταν η φλεγμονή διαρκεί, το σώμα αρχίζει να επιτίθεται στα δικά του κύτταρα.

~Ψυχή, εγκέφαλος και ανοσία: 3 όψεις του ίδιου νομίσματος

Τα σύγχρονα δεδομένα είναι σαφή:
• Η επιγενετική επιτρέπει στο περιβάλλον, στο στρες και στα τραύματα να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν γονίδια που σχετίζονται με φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
• Ο προμετωπιαίος φλοιός (που ρυθμίζει τις εκτελεστικές λειτουργίες και την ψυχραιμία) αποδυναμώνεται από το χρόνιο άγχος, μειώνοντας την ικανότητα του οργανισμού να “σβήνει” το συναγερμό.
• Η αμυγδαλή, κέντρο φόβου και συναισθηματικής μνήμης, σε καταστάσεις τραύματος λειτουργεί σαν διακόπτης για υπερανοσολογικές αντιδράσεις.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που οι αυτοάνοσες κρίσεις συνδέονται με τραυματικές εμπειρίες, απώλειες, διαζύγια, κακοποιήσεις, ακόμη και με “σιωπηλά” στρεσογόνα ερεθίσματα.

Η θεραπεία δεν είναι μόνο φαρμακευτική – είναι ψυχοσωματική.
Οι φαρμακευτικές αγωγές είναι απαραίτητες. Αλλά δεν αρκούν.
Αν δεν αλλάξεις τον τρόπο που ο εγκέφαλος “αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο”,
αν δεν δώσεις φωνή στο τραύμα που μετατράπηκε σε φλεγμονή,
τότε το σώμα θα συνεχίσει να πολεμά… εσένα.

Τα αυτοάνοσα είναι αγγελιοφόροι.
Άκου τα.
Σου δείχνουν ότι κάπου μέσα σου έχει ξεχαστεί μια πληγή, μια πίεση, μια προσδοκία που δεν μπορεί πια να χωρέσει.
Και τότε, το σώμα μιλά.
Το σώμα δεν προδίδει.
Απλώς, μιλά εκεί που η ψυχή δεν άντεξε να φωνάξει
Το αυτοάνοσο δεν είναι προδοσία του σώματος. Είναι κραυγή.
Και όποιος έχει μάθει να ακούει πίσω από τη φλεγμονή, θα βρει μέσα της ένα παιδί που έμαθε να μην κλαίει, να μην διαμαρτύρεται, να αντέχει – και κάποια στιγμή, να αρρωσταίνει.

Η επιστήμη αλλάζει. Η αλήθεια βγαίνει στο φως.
Και μαζί της, βγαίνουν και οι άνθρωποι από το σκοτάδι.