Gabinet Psychoterapii Beata Łangowicz

Gabinet Psychoterapii Beata Łangowicz Jestem pedagogiem, trenerem, psychoterepeutą w procesie certyfikacji, pracuje hybrydowo. psychoterapeuta

Zdolność samoregulacji to nie "grzeczność", ale umiejętność utrzymania w miarę stabilnego wewnętrznego środowiska emocjo...
30/12/2025

Zdolność samoregulacji to nie "grzeczność", ale umiejętność utrzymania w miarę stabilnego wewnętrznego środowiska emocjonalnego. Osoba, która ma dobrze rozwiniętą zdolność samoregulacji, nie przeżywa gwałtownych zmian nastroju, ekstremalnych "górek" i "dołków" w obliczu życiowych wydarzeń, trudności, rozczarowań i sukcesów. Jej w miarę dobre samopoczucie nie jest zależne od reakcji innych ludzi, zewnętrznych aktywności czy substancji. Osoba ze słabą umiejętnością samoregulacji będzie częściej szukała pocieszenia na zewnątrz i dlatego brak dostrojenia w dzieciństwie zwiększa ryzyko uzależnień.
Gabor Maté

tak o tym trzeba pamiętać.
17/12/2025

tak o tym trzeba pamiętać.

Tych kilka ważnych słów...

Po pierwsze dobrze jest zidentyfikować ten objaw, zrozumieć jego podłoże i znaczenie. Proces.
16/12/2025

Po pierwsze dobrze jest zidentyfikować ten objaw, zrozumieć jego podłoże i znaczenie. Proces.

Kryzys i zmiana
07/12/2025

Kryzys i zmiana

Każdy z nas prędzej czy później staje twarzą w twarz z kryzysem- czy to w pracy, szkole, życiu zawodowym czy rodzinnym 🧑‍🧑‍🧒‍🧒👨‍💻

Na początku wydaje się, że to koniec świata, a nasze ciało reaguje różnymi dolegliwościami 😰

Wszystko nagle się zmienia ⚠️

❣️Jednak odpowiednie zarządzanie kryzysem może całkowicie odmienić twoje życie.

Na początku trudno dostrzec, ile siły i zasobów naprawdę w sobie masz. Kryzys to naturalna reakcja organizmu, dlatego pamiętaj: nie musisz przechodzić przez to sama/ sam.

🛟Wsparcie właściwej osoby jest niezwykle ważne.

"Poza jednorazowymi dramatycznymi sytuacjami oraz traumą przeżywaną w chwili straty lub przemocy, która rozwija się w dł...
07/12/2025

"Poza jednorazowymi dramatycznymi sytuacjami oraz traumą przeżywaną w chwili straty lub przemocy, która rozwija się w długoterminowych relacjach, istnieje jeszcze jedno źródło traumatyzacji: umiarkowany chroniczny stres (tak zwany mikrostres), którego nie jesteśmy w stanie uniknąć i po którym nie możemy się zregenerować(...) Dotyczy chronicznego niezaspokojenia naszych najważniejszych potrzeb: kontaktu fizycznego, zrozumienia, przynależności, uznania, odpoczynku itd. Stres ten staje się szczególnie przytłaczający, gdy nie widzimy szans na jego uniknięcie lub przerwanie. Przykładem takiego umiarkowanego chronicznego stresora może być poważnie obciążająca sytuacja zawodowa, na której poprawę nie mamy wpływu, a równocześnie nie widzimy możliwości zmiany pracy lub jej warunków. Niezwykle traumatyzująca może się też stać samotna opieka nad dzieckiem z niepełnosprawnością, bez nadziei na wsparcie z zewnątrz i możliwości wzięcia „urlopu” od tego zadania. Joel Salinas, neurolog i badacz, porównuje ten rodzaj stresu do erozji góry, czyli niszczenia jej w efekcie stałego wywiewania jej powierzchni. Ciągły wiatr nie daje tak szybkich, spektakularnych konsekwencji jak eksplozja, jeśli jednak będzie nieprzerwanie „dmuchiwał” górę, to jej konstrukcja oraz struktura jej otoczenia ulegną nieodwracalnej zmianie (Cross, Dillon, 2024)."

Sabina Sadecka - „Powrót do ciała”, wyd. WUJ.

04/12/2025
Wizja przyszłości i zagospodarowania własnego życia to  praca też z wyobraźnią.
30/11/2025

Wizja przyszłości i zagospodarowania własnego życia to praca też z wyobraźnią.

dla zainteresowanych tematem.
30/11/2025

dla zainteresowanych tematem.

Kontakt z ciałem i temat ruchu.Bardzo ważny temat wykorzystanie ruchu i wychodzenie poza znane nam schematy.. kreatywne ...
30/11/2025

Kontakt z ciałem i temat ruchu.
Bardzo ważny temat wykorzystanie ruchu i wychodzenie poza znane nam schematy.. kreatywne tworzenie. Autorka wykorzystuje swoje cenne doświadczenie i dzieli się innym spojrzeniem. Polecam.

***Od czego rozpocząć odzyskiwanie relacji z naszym ciałem?***

Przez wiele lat słuchanie mojego ciała kojarzyło mi się z bezruchem. Wydawało mi się, że najlepiej mi się do mojego ciała dostrajać: w ciszy, na siedząco, odganiając na bok impulsy, które mówiły: „porusz się!”. W tym wymuszonym unieruchomieniu gubiłam się jednak w relacji z moim ciałem coraz bardziej.

Teraz wiem, że pierwotną funkcją układu nerwowego jest poruszanie się. I to przede wszystkim ruch pozwala na lepszy kontakt z ciałem, na większą wewnętrzną integrację, ruch to też szybki dostęp do moich wewnętrznych pokładów witalności, elastyczności (zarówno cielesnej, jak i psychologicznej) i spokoju.

Pierwszeństwo w budowaniu dobrej relacji z ciałem ma teraz dla mnie poruszanie się, a dopiero w drugiej kolejności: bezruch. Wprawienie ciała w ruch, obserwowanie impulsów do ruchu i bezruchu i śledzenie tego, jak mój stan wewnętrzny zmienia się, gdy się poruszam (i gdy się nie poruszam) - to moje najskuteczniejsze sposoby na konstruktywny dialog z moim ciałem.

Dlatego też, jeśli utraciłxś kontakt ze swoim ciałem i trudno Ci dostroić się do niego na nowo, zacznij od ruchu. Możesz skorzystać z poniższych - mniej lub bardziej - oczywistych wskazówek (a może dodasz do tej listy swoje własne?):

- Obserwuj jakie impulsy do ruchu lub bezruchu wysyła do ciebie twoje ciało. Sprawdzaj, co się dzieje, gdy za tym impulsem pójdziesz, a co gdy go odroczysz lub powstrzymasz. Nie każdy impuls jest do zrealizowania, ale wiele z impulsów domaga się naszego zauważenia (i - czasami! - również zrozumienia);

- Oddech to również ruch; obserwuj, jak zmienia się twoje ciało przy wdechu i przy wydechu; zauważaj delikatne sygnały pobudzenia (gdy wdychasz) i spowolnienia (gdy wydychasz); zauważaj ten życiodajny rytm mobilizacji i odprężenia;

- Ziewaj szeroko i głośno! Obserwowanie momentów ziewania pozwala nam dostrzec, jak układ nerwowy przygotowuje ciało do zmiany trybu działania: z wytężenia w relaks albo odwrotnie - z nadmiernego osłabienia w doenergetyzowanie;

- W momentach poddenerwowania, wprowadź ciało w ruch bilateralny: oklepuj prawą ręką lewą stronę ciała, a lewą ręką stronę prawą; unieś prawą nogę i lewą rękę (i na odwrót), spaceruj, biegaj, przejedź się na rowerze. Obserwuj, jak twoje przytłoczenie zmienia się pod wpływem tego ruchu.

- Gdy się czegoś przestraszysz, zapytaj swoje ciało, czego teraz potrzebuje. Wystraszone ciało może samo cię poprowadzić ku wyregulowaniu. Może chcieć się trząść, kołysać, chodzić, zanurzyć się w wodzie. Nie wymuszaj na ciele bezruchu (chyba że właśnie tego akurat potrzebuje). Pobudzenie wychodzi z ciała przez ruch.

- Tańcz przy każdej możliwej okazji (również w myślach, jeśli nie możesz inaczej). Taniec to najwspanialsza okazja do zwiększenia naszej samoregulacji i polepszenia relacji z naszym ciałem;

- Szukaj u siebie przejawów ruchowej gracji i zauważaj momenty, w których ją tracisz. Sprawdź, jak gracja w gestach, ruchach, a nawet w mówieniu (mówienie to też ruch) przekłada się na stan wewnętrznego wyregulowania, uspokojenia, osadzenia;

- Nasz stan wewnętrzny jest mocno zależny od tego na co patrzymy i ruchu naszych gałek ocznych. Odnotowuj, jak patrzenie się na przyrodę, wodę, zwierzęta, sztukę (i inne „zasobowe” widoki) wpływa na twój stan psychiczny. Zauważaj, jak szybkie ruchy twoich oczy lub powolne ("posuwiste") ruchy oczami wpływają na to, jak się czujesz.

- Dotyk to również ruch. Sprawdź, jak na dotyk - twój własny, ukochanej osoby, masażysty/ki etc. reaguje twoje ciało. Co się w nim podczas dotyku zamyka, a co otwiera. Jaką opowieść opowiada twoje dotykane ciało?

Życzę nam wszystkim mocno powodzenia w odzyskiwaniu relacji z naszymi ciałami!

PS Ruch nie tylko wzmaga naszą wewnętrzną integrację i pozwala nam na lepszy kontakt z ciałem. Ruch pozwala nam też lepiej myśleć, rozwiązywać złożone problemy, ruch wzmaga kreatywność. Zainteresowanych tym ostatnim tematem odsyłam do wyjątkowej książki Annie Murphy Paul „Jak myśleć, nie używając mózgu”.

Sabina Sadecka - terapia traumy, wiedza i miłość

Czyniąc szczęście jedynie celem dzieciństwa wychowujemy dzieci, które w dorosłości boją się własnych uczuć.Kiedy bowiem ...
22/11/2025

Czyniąc szczęście jedynie celem dzieciństwa wychowujemy dzieci, które w dorosłości boją się własnych uczuć.
Kiedy bowiem rodzice skupiają się na tym, by dzieci zawsze były szczęśliwe, w rzeczywistości uczą je większej lękliwości i ograniczają ich zdolność do radzenia sobie z trudnymi emocjami, które nieuchronnie pojawią się w dorosłym życiu. Gdy dziecko mówi: „Jestem jedynym w klasie, który nie pisze tak szybko jak inni", dla rodzica to trudny moment. Naturalnym odruchem jest pocieszanie: „Każdy ma swoje tempo, ale za to jesteś świetny w piłce nożnej". To gest z troski, a jednak nie zawsze pomaga.
W takich chwilach w dziecku zaczynają tworzyć się schematy dotyczące emocji, które są bezpieczne, a których trzeba unikać. Uczy się, że smutek, rozczarowanie czy zazdrość są uczuciami, z którymi lepiej się nie spotykać. A gdy dorosły próbuje „uszczęśliwić" dziecko, kiedy przeżywa ono bolesny moment, w gruncie rzeczy mówi: „Boję się twoich emocji tak samo jak ty i nie chcę się nimi zajmować, ty też lepiej się nimi nie zajmuj". Wtedy dziecko zamiast doświadczać wsparcia, uczy się wycofania i zamrożenia. Paradoks polega na tym, że czyniąc jedynie szczęście celem dzieciństwa, wychowuje się dzieci, które w dorosłości boją się własnych uczuć.
Zadaniem rodziców jest towarzyszenie w emocjach. Pomaganie dzieciom, by potrafiły je rozpoznawać, nazywać i regulować. To właśnie zdolność do regulacji emocji, jak pokazują badania Jamesa Grossa i Bretta Forda (2018) oraz Daniela Siegela (2012), jest jednym z najważniejszych zasobów psychicznych człowieka. Nie chodzi o unikanie nieprzyjemnych emocji, ale o uczenie ich, jak z nimi być. Bo człowiek, który potrafi utrzymać kontakt z pełnym spektrum swoich emocji, nie tylko łatwiej odnajduje spokój, lecz także staje się bardziej odporny, empatyczny i autentyczny.
Autor tekstu Igor Rotberg
Przytoczone badania
Gross, J. J., Ford, B. Q. (red.) (2024). Handbook of Emotion Regulation, Third Edition. Guilford Press.
Siegel, D. J. (2012). The Developing Mind: How Relationships and the Brain Interact to Shape Who We Are. Second Edition. Guilford Press.

To było ważne wydarzenie z kilu powodów. Warto korzystać z integrowania się w branży i szukać rozwiązań w dzielących nas...
02/11/2025

To było ważne wydarzenie z kilu powodów. Warto korzystać z integrowania się w branży i szukać rozwiązań w dzielących nas różnicach. Wiele refleksji zabieram dla siebie i oczywiście poszerzam spojrzenie na mój osobisty warsztat zawodowy w oparciu o rzetelną wiedzę moich kolegów i koleżanek.

"Teraz chcę zadbać o własny dom”Kiedy zaczynasz się gniewać, wróć do siebie i zaopiekuj się własnym gniewem."Kiedy ktoś ...
05/10/2025

"Teraz chcę zadbać o własny dom”
Kiedy zaczynasz się gniewać, wróć do siebie i zaopiekuj się własnym gniewem."
Kiedy ktoś sprawi, że zaczniesz cierpieć, wróć i zajmij się swoim cierpieniem i gniewem.
Nie rób nic.
Ani nie mów niczego.
Cokolwiek zrobisz albo powiesz w stanie zagniewania, może wywołać dalsze szkody w Twojej relacji.
Większość z nas tego nie robi.
Nie chcemy wrócić do siebie.
Chcemy iść za drugą osobą, aby ją ukarać.
Jeśli Twój dom płonie, najpilniejszą rzeczą jest wrócić i próbować ugasić ogień, a nie biec za podpalaczem.
Jeśli pobiegniesz za kimś, kogo podejrzewasz, że podpalił
Twój dom, dom spłonie, podczas gdy Ty będziesz go ścigał.
To nie jest mądre.
Musisz wrócić i ugasić ogień.
Gdy zatem jesteś zagniewany i dalej oddziałujesz albo
kłócisz się z drugą osobą...
Jeśli starasz się ją ukarać, postępujesz dokładnie jak ktoś, kto biegnie za podpalaczem, podczas gdy wszystko ginie w płomieniach.
Thich Nhat Hanh

Adres

Katowice

Godziny Otwarcia

09:00 - 18:00

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Gabinet Psychoterapii Beata Łangowicz umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Gabinet Psychoterapii Beata Łangowicz:

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Psychoterapia

Psychoterapia indywidualna w nurcie psychodynamicznym dla młodzieży i osób dorosłych w Dąbrowie Górniczej i w Katowicach. Terapia DDA, terapia współuzależnień. Leczenie nerwicy, depresji, zaburzeń osobowości, rozwój osobisty, psychoterapia online anonimowo. Warsztaty i szkolenia psychoedukacyjne. Pedagog,psychoterapeuta, trener rozwoju osobistego, konsultant. Aktualnie pracuje jako wolny zawodowiec w obszarze profilaktyki zdrowego stylu życia i psychoterapii w Fundacji „Przystań” w Dąbrowie Górniczej oraz współpracuje z Centrum Psychodietetyki i Leczenia Zaburzeń Odżywiania „Przemiana” w Katowicach. Współpracuje ze szkołami podstawowymi i średnimi w charakterze interwenta kryzysowego oraz prowadzę szkolenia z zakresu radzenia sobie ze stresem i emocjami w aktywnym trybie życia oraz w łączeniu i podejmowaniu nowych ról życiowych.