21/11/2025
Ek het baie keer belowe dat ek sou ophou.
Ek het dit bedoel — elke keer.
Maar wat ek nie geweet het nie,
is dat ek nie die vermoë gehad het om dit self te doen nie.
Ek was vasgevang in iets wat groter was as my wilskrag.
Ek het probeer, ek het vir myself gejok,
ek het probeer glo dit was onder beheer —
maar dit was nie.
My vrou het saam met my probeer verstaan.
Sy het geglo, gehuil, vergewe.
Sy het ged**k ek is ’n mislukking,
en eerlik — ek het ook so gevoel.
Ons het hulp gesoek,
maar niemand kon vir ons wys hoe nie.
Almal het raad gehad,
maar niemand het regtig die pad geken nie.
En terwyl sy probeer regmaak,
het ek aanhou wegsteek.
Die skaamte was te groot.
Ek het dinge onder die mat probeer vee,
sy het probeer glo dit is verby —
en so het ek net weer kans gekry om te val.
Ek het fisies my laaste weddenskap geplaas
op die trappies van rehab.
Dis hoe diep dit was.
As ek iets kon sê vir enigeen wat nou daar is waar ek was:
Kry hulp — gou.
Moenie wag tot julle alles verloor nie.
Moenie glo jy kan dit self doen nie.
Erken waarmee jy werk.
Erken dat jy nog dobbel.
Erken dat jy enigiets sal doen om geld te kry om weer te dobbel.
Verban jouself dadelik op alle platforms.
Om dit onder die mat te vee,
is om die verslawing nog ’n kans te gee.
Herstel begin eers wanneer die waarheid op die tafel lê.
En ja — dit maak seer.
Maar dis ook die eerste keer dat dit eg is.
🌿 Jy kan nie iets genees wat jy nog wegsteek nie.
Kry hulp.