16/12/2025
Biseda jonë nisi butë, me aromë festash dhe shkëlqim fundviti. Filluam të flasim për festat që po afrojnë, për dëshirat e vogla e të mëdha, për ëndrrat që ia besojmë Babagjysh*t dhe për gjërat që zemra jonë shpreson të gjejë nën pemë.
Por, siç ndodh shpesh në botën e fëmijëve, biseda mori krejt papritur një rrjedhë tjetër. Shoqja ime e vogël, me kureshtjen dhe sinqeritetin që e karakterizon, nisi të më bëjë pyetje të njëpasnjëshme — pyetje që hapnin dyer mendimi dhe reflektimi. Nga aty, kaluam natyrshëm tek të jetuarit shëndetshëm dhe pashëndetshëm, duke ndarë mendime, duke dalluar zgjedhje dhe duke kuptuar pasojat e tyre.
Në mënyrë të bukur e spontane, ajo u shndërrua në “këshilltaren” time të vogël, duke më dhënë disa këshilla të çmuara për kujdesin ndaj vetes, ushqimin, trupin dhe mirëqenien. Seanca u mbyll me një moment reflektimi, ku bashkë vendosëm disa prioritete për vitin 2026 — qëllime të vogla, por me kuptim të madh, të lindura nga dialogu, vetëdija dhe dëshira për t’u rritur më mirë.
Një seancë që na kujtoi se terapitë nuk janë gjithmonë të planifikuara deri në detaj, por shpeshherë më të vlefshmet janë ato që rrjedhin lirshëm, aty ku fjala, mendimi dhe zemra takohen. ✨
✅ ❤️