Ani Karapetyan

Ani Karapetyan Soul Design Studio

Head of HR | ICF member | Coach | Psychologist | Cor. Gov.

Expert | Specialized in developing and implementing effective human capital management strategies and tools for financial institutions

21/02/2026

📣 Սիրով տեղեկացնում եմ, որ հիմնադրել ենք Institute of Psychoontology գիտական և հետազոտական հասարակական կազմակերպությունը։

Համահիմնադիրներն ենք դոկտոր պրոֆեսոր պարոն Ռ. Նաղդյանը, Էդգար Գալստյանը և ես։

📊Ինստիտուտի ուշադրության կենտրոնում է լինելու գիտահետազոտական գործունեությունը (գրքեր, գիտական հոդվածներ), ուսուցումը և Հոգեգոյաբանության գիտակարգի պրակտիկ և տեսական զարգացումը ու միջազգային տարածումը, որը շահույթ չհետապնդող կառույց է։

📚Մեր հիմնական ուղղություններն են՝ Հոգեբանություն, Ֆիզիկա, Փիլիսոփայություն, Կառավարման հոգեբանություն, Նեյրոգիտություն, Կրթություն, Քոուչինգ և Մանկավարժություն։

👩‍💼 Մենք հավատում ենք, որ այսօր կարևոր է ոչ միայն տիրապետել դասական գիտելիքին, այլև ձևակերպել նոր հարցադրումներ և առաջարկել գիտականորեն հիմնավորված լուծումներ՝ համադրելով տեսությունն ու պրակտիկան նորովի։

📌 Ինստիտուտի պաշտոնական էջը՝
https://www.facebook.com/profile.php?id=61587491457909

Եթե ձեզ հետաքրքրում է այս ուղղությունը, կարող եք կապ հաստատել ինձ հետ անձնական նամակով։

Հոգեգոյաբանությունը գիտակարգ է, որը ուսումնասիրում է հոգեկան իրականության գոյաբանական կարգավիճակը, դրա առաջացման պայմանները, դրսևորման մակարդակները և դրա զուգակցման սկզբունքները գոյության հիմնարար կառուցվածքների հետ

📣 Սիրով տեղեկացնում ենք բոլորին,📚 Պարոն Ռուբեն Նաղդյանի գիտական և մանկավարժական ահռելի նվաճումները, տարիների խորքային հե...
12/02/2026

📣 Սիրով տեղեկացնում ենք բոլորին,

📚 Պարոն Ռուբեն Նաղդյանի գիտական և մանկավարժական ահռելի նվաճումները, տարիների խորքային հետազոտությունները և մտավոր հետևողական աշխատանքը չէին կարող չտալ իրենց արժանի պտուղը։

📇 Այդ ճանապարհի բնական և հասուն շարունակությունն է նրա կողմից մշակված չորս իրականությունների գիտակարգի հիմքով ձևավորված նոր ուղղությունը՝ հոգեգոյաբանությունը, որի տեսական և կիրառական զարգացումը այսուհետ համակարգված իրականացվելու է Հոգեգոյաբանության ինստիտուտի շրջանակում։

🏛️ Ինստիտուտի հիմնադիրն է՝ Ռուբեն Նաղդյան, որը հիմնադրվել է 28.11.2025թ.

📈 Սա կարևոր փուլ է ոչ միայն մեկ գիտնականի կենսագրության մեջ, այլ նաև գիտական մտածողության զարգացման գործընթացում։
Հոգեգոյաբանությունը ձևավորվում է որպես ինքնուրույն գիտական ուղղություն՝ իր մեթոդաբանական հենքով և պրակտիկ կիրառության դաշտով։

📖 Հրավիրում եմ բոլոր գործընկերներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և հետաքրքրված անձանց այսուհետ հետևել մեր դոկտոր-պրոֆեսորի աշխատանքներին արդեն պրոֆեսիոնալ հարթակներում՝

📎Ինստիտուտի պաշտոնական
Facebook,
Instagram և
LinkedIn էջերում տվյալ անվանումով
Institute of Psychoontology

🔎 Սա գիտական նոր փուլ է։
Եվ ես վստահ եմ՝ այն կունենա իր շարունակական և խորքային զարգացումը։

https://www.facebook.com/share/p/1H692XgUeN/?mibextid=wwXIfr

🆕 Հոգեգոյաբանության ինստիտուտ

Հոգեգոյաբանության ինստիտուտը ստեղծվել է որպես անկախ, գիտահետազոտական և կրթական հարթակ, որի հիմնական նպատակը հոգեգոյաբանության զարգացումն է որպես գիտական ինքնուրույն ուղղություն։

Ինստիտուտը ուսումնասիրում է հոգեկան իրականության և գոյաբանական հիմքերի փոխկապակցվածությունը՝ միավորելով հոգեբանությունը, փիլիսոփայությունը, գիտակցության գիտությունը և մետաֆիզիկան։

🏛️ Ի՞նչ է իրականացնելու ինստիտուտը

🔹 Կկատարի հիմնարար և կիրառական գիտական հետազոտություններ
🔹 Կմշակի հոգեգոյաբանական մեթոդաբանություն և տեսական մոդելներ
🔹 Կկազմակերպի գիտաժողովներ, սեմինարներ, դասընթացներ և կրթական ծրագրեր
🔹 Կհրատարակի մենագրություններ, ուսումնական և մեթոդական նյութեր
🔹 Կիրականացնի փորձագիտական և խորհրդատվական գործունեություն
🔹 Կզարգացնի միջազգային գիտական համագործակցություն
🔹 Կպատրաստի մասնագետներ և կիրականացնի սերտիֆիկացիոն ծրագրեր

Ինստիտուտը գործում է գիտական օբյեկտիվության, ակադեմիական անկախության, միջդիսցիպլինարության և մարդու արժանապատվության նկատմամբ հարգանքի սկզբունքներով։

🌀 Ինստիտուտի հիմնադիրն է՝ Ռուբեն Նաղդյան
ℹ️ Համահիմնադիրներն են՝ Անի Կարապետյանը և Էդգար Գալստյանը

Սա քայլ է դեպի գիտական նոր հորիզոններ՝
որտեղ հոգեկան իրականությունը դիտարկվում է որպես գոյության հիմնարար չափում։

🇬🇧 English Version
Institute of Psychoontology

The Institute of Psychoontology has been established as an independent research and educational organization dedicated to the development of psychoontology as a distinct scientific discipline.

The Institute explores the relationship between psychic reality and the ontological foundations of being, integrating psychology, philosophy, consciousness studies, and metaphysics.

What the Institute will implement

🔹 Conduct fundamental and applied research
🔹 Develop psychoontological methodology and theoretical models
🔹 Organize conferences, seminars, and educational programs
🔹 Publish monographs, academic and methodological materials
🔹 Provide expert and consulting services
🔹 Build international scientific cooperation
🔹 Train specialists and develop certification programs

The Institute operates on the principles of scientific objectivity, academic independence, interdisciplinarity, and respect for human dignity.

🧾Founder: Ruben Naghdyan
📑 Co-Founders: Ani Karapetyan and Edgar Galstyan

This is a step toward new scientific horizons — where psychic reality is recognized as a fundamental dimension of being.

🧳 Վստահության սահմանըՎստահությունը պայմանագիր չէ։Այն նաև զգացողություն չէ՝ մաքուր, անվերապահ, մշտապես նույնը։Վստահությու...
08/02/2026

🧳 Վստահության սահմանը

Վստահությունը պայմանագիր չէ։
Այն նաև զգացողություն չէ՝ մաքուր, անվերապահ, մշտապես նույնը։

Վստահությունն կապ է իրականության հետ։

Սահման ունի՞ վստահությունը։
Այո՛, եթե այն առողջ է։
Ոչ թե որովհետև քիչ ես սիրում կամ քիչ ես հավատում,
այլ որովհետև տեսնում ես՝ ով ինչ կարող է տալ, և ով՝ ոչ։

Մենք հաճախ ցավ ենք ապրում ոչ թե մարդու պատճառով,
այլ մեր սպասումից։
Այն սպասումից, որ մարդը պիտի կարողանար լինել այնպիսին,
ինչպիսին նա երբեք չի եղել։

Հոգեբանական հասունությունը սկսվում է հենց այստեղ․
երբ դադարեցնում ես պահանջել այն,
ինչը տվյալ մարդը չունի իր ներսում։

Վստահել կարելի է,
բայց ոչ կուրորեն։
Սիրել կարելի է,
բայց ոչ ինքնախաբեությամբ։

Երբ վստահությունը հենվում է իրական հնարավորությունների վրա,
այն չի փլվում։
Այն դառնում է հանգիստ, կայուն ու ցավ չպահանջող։

Եվ ամենակարևորը՝
երբ դադարում ես սպասել անհնարինը,
ազատվում ես։
Ու այդ ազատության մեջ
վստահությունը վերջապես դառնում է ուժ, ոչ փորձություն։

Սիրով քեզ համար 💛

💛 Մինչ կոտրվելը՝ հիշիր սաԱմեն կոտրվելուց առաջ կա մի վայրկյան։Մի շատ փոքր վայրկյան, որտեղ կարող ես կանգ առնել ու հիշել՝ ց...
07/02/2026

💛 Մինչ կոտրվելը՝ հիշիր սա

Ամեն կոտրվելուց առաջ կա մի վայրկյան։
Մի շատ փոքր վայրկյան, որտեղ կարող ես կանգ առնել ու հիշել՝ ցանկացած իրավիճակում կա առնվազն երեք ելք։

1️⃣ Առաջինը՝ այն, որը հիմա ինչ տեսնում ես վախով է ֆիլտրված, իսկ դա նշանակում է գիտակցությունը նեղացած է ու չի տեսնում ելք։

2️⃣ Երկրորդը՝ այն, որը այդ ժամանակ տեսնում ես նաև ցավի ֆիլտրով, իսկ դա նշանակեւմ է միացել է «փախի» կամ «փրկվի» ռեժիմը։

3️⃣ Երրորդը՝ այն ամենը ինչ պետք է երևա, երևում է միայն այն ժամանակ,
երբ շունչդ մի պահ հանգստանում է։

Մենք հաճախ կոտրվում ենք ոչ թե իրավիճակից, այլ այն մտքից, որ «այլ տարբերակ չկա»։
Բայց հոգեկան իրականությունն ավելի լայն է, քան մեր առաջին արձագանքը։

Եթե հիմա ծանր է, դա չի նշանակում, որ փակուղի է։ Դա նշանակում է՝ դու դեռ չես տեսել երրորդ ճանապարհը։

Եվ երբ սկսում ես փնտրել ոչ թե փախուստ, այլ ընտրություն,
կոտրվելը դադարում է մի նոր սկիզբ՝ ապահովելով քո հոգեկանի անցումը։

Սիրով քեզ համար ♥️

🥰 Ուրախ լինել, թե՞ ամեն բանից զայրանալՀոգեկան համակարգի համար սա պարզապես տրամադրության հարց չէ։Սա ընտրության հարց է՝ որ...
05/02/2026

🥰 Ուրախ լինել, թե՞ ամեն բանից զայրանալ

Հոգեկան համակարգի համար սա պարզապես տրամադրության հարց չէ։
Սա ընտրության հարց է՝ որտեղ ես պահում քո էներգիան։

Զայրանալը հաճախ թվում է ուժի նշան։
Իրականում դա նյարդային համակարգի մշտական լարված ռեժիմն է՝ մարմինը պատրաստ է կռվի, բայց կյանքը կռիվ չէ։

Ուրախ լինելը չի նշանակում չտեսնել իրականությունը։
Ուրախ լինելը նշանակում է չկապվել ամեն խթանին այնպես, կարծես այն սպառնալիք է քո գոյությանը։

Զայրույթը արագ է։
Բայց արագը միշտ չէ, որ արդյունավետ է։ Այն սպառում է ռեսուրսը՝ ուշադրությունը, էներգիան, ներսի խաղաղությունը։

Ուրախությունը դանդաղ է։
Բայց խորքային։
Այն կարգավորում է շնչառությունը, մտածողությունը, հարաբերությունները։
Այն հոգեկանին վերադարձնում է իր բնական ռիթմը։

Եվ ամենակարևորը՝ ուրախությունը պաշտպանություն չէ իրականությունից,
այն ներսից կայուն լինելու կարողությունն է իրականության մեջ։

Երբ հոգեկանը ընտրում է ուրախությունը, նա դադարում է ապրել արձագանքով և սկսում է ապրել ընտրությամբ։

Եվ այդտեղից սկսվում է իսկական արդյունավետությունը։

Սիրով քեզ համար♥️

😉 Հարմարվել, թե պայքարել․ ո՞րն է իրականում խնայում քո ռեսուրսըՄենք սովոր ենք մտածել, որ պայքարելն է ուժ վերցնում, իսկ հա...
04/02/2026

😉 Հարմարվել, թե պայքարել․ ո՞րն է իրականում խնայում քո ռեսուրսը

Մենք սովոր ենք մտածել, որ պայքարելն է ուժ վերցնում, իսկ հարմարվելը՝ խնայում։
Բայց հոգեբանորեն ամեն ինչ այդքան ուղիղ չէ։

Պայքարը միշտ չէ, որ պատերազմ է։
Շատ հաճախ այն պարզապես ինքդ քեզ չլքելու որոշում է։
Այո, դա էներգիա է պահանջում,
բայց այդ էներգիան վերադառնում է՝ ինքնության, արժանիքի, կենդանության տեսքով։

Հարմարվելը նույնպես կարող է լինել ռեսուրսային։
Եթե այն ժամանակավոր է։
Եթե այն գիտակցված է։
Եթե դրա տակ չկա վախ, այլ կա ընտրություն։

Սակայն երբ հարմարվելը դառնում է մշտական դիրք,
այն սկսում է սպառել ամենախորքային ռեսուրսը՝ քո ինքնազգացողությունը որպես սուբյեկտ։

Հոգեբանական պարադոքսն այստեղ է․
պայքարը կարող է հոգնեցնել մարմինը,
բայց սնուցել հոգին։
Հարմարվելը կարող է հանգստացնել իրավիճակը, բայց երկարաժամկետում դատարկել ներսը։

Ռեսուրսի տեսանկյունից ամենաարդյունավետը ոչ թե
պայքարելն է կամ հարմարվելը,
այլ հասկանալը՝ երբ որն է պետք։

Պայքարիր այնտեղ, որտեղ վտանգվում ես դու։
Հարմարվիր այնտեղ, որտեղ վտանգվում է միայն ձևը։

Երբ ընտրությունը գալիս է ներսից,
ոչ մի տարբերակ չի սպառում։
Երբ ընտրությունը գալիս է վախից,
երկուսն էլ արժեն շատ թանկ։

Եվ եթե մի օր կանգնես այդ հարցի առաջ՝
իմացիր․ քո ռեսուրսը միշտ սկսվում է այն կետից, որտեղ դու մնում ես քեզ հետ և լիարժեք ապրելով և ունենալով ամեն բան։

Սիրով նրանց համար ովքեր ուղղակի ապրում են և դրա մեջ կա և պայքար և հարմարվել 💛

😇 Ներելն ինչո՞ւ է երբեմն ավելի դժվար, քան թողնելըԹողնելը հաճախ արտաքին գործողություն է։Դու հեռանում ես, լռում ես, փակում...
03/02/2026

😇 Ներելն ինչո՞ւ է երբեմն ավելի դժվար, քան թողնելը

Թողնելը հաճախ արտաքին գործողություն է։
Դու հեռանում ես, լռում ես, փակում ես դուռը։
Քեզ թվում է՝ վերջ։

Բայց ներելն այլ ճանապարհ է։
Այն քեզ հետ է մնում։

Ներել նշանակում է ընդունել, որ քեզ ցավեցրել են և դու այլևս չես ուզում այդ ցավը պահել քո ներսում՝ որպես ինքնության մաս։

Եվ հենց այստեղ է դժվարությունը։
Որովհետև երբեմն ցավը դարձել է մեր պաշտպանությունը։
Մեր սահմանը։ Մեր «ես»-ի մի հատվածը։

Թողնելը թույլ է տալիս ասել․
«ես այլևս այստեղ չեմ»։

Ներելը ստիպում է հարցնել․
«իսկ ով եմ ես, եթե այլևս չեմ պահում այս վիրավորանքը»։

Ներելն ավելի դժվար է, քանի որ այն պահանջում է ներքին ուժ,
ոչ թե փախուստ։

Բայց կա մի լուռ ճշմարտություն․ վիրավորանքը ծանրացնում է հոգին,
իսկ ներման մեջ կա թեթևություն։

Ներել՝ չի նշանակում արդարացնել։
Ներել՝ նշանակում ազատվել։

Եվ երբ դա տեղի է ունենում,
դու չես կորցնում քեզ։
Դու վերադառնում ես դեպի քեզ։

Սիրով քեզ համար ♥️

🫥 Երբ անտեսումը ավելի է ցավեցնում, քան վեճըՄենք հաճախ մենակ ենք տանջվում ոչ թե այն ժամանակ, երբ մեզ հետ վիճում են, այլ ե...
01/02/2026

🫥 Երբ անտեսումը ավելի է ցավեցնում, քան վեճը

Մենք հաճախ մենակ ենք տանջվում ոչ թե այն ժամանակ, երբ մեզ հետ վիճում են, այլ երբ մեզ չեն տեսնում։

Վեճը ցավոտ է, բայց այնտեղ կա կապ։
Կա ներկայություն։
Կա նշան, որ դու ինչ-որ մեկի ներքին դաշտում դեռ գոյություն ունես։

Իսկ անտեսումը… այն քեզ դուրս է թողնում իրականությունից։
Քեզ հետ չեն վիճում, որովհետև կարծես դու այլևս չկաս։

Հոգեբանորեն դա հարված է ոչ թե արժանապատվությանը,
այլ գոյության զգացողությանը։
Մեր ուղեղը վեճը կարդում է որպես վտանգ, բայց անտեսումը՝ որպես մերժում կյանքից։

Ցուցադրական առհամարումը հենց այդ պատճառով է այդքան ծանր․ այն կասկած է սերմանում ոչ թե «արդյոք սխալ եմ», այլ «արդյոք կարևոր եմ» հարցի շուրջ։

Եվ այստեղ է ամենախոր սխալը, որ անում ենք․ սկսում ենք մեր արժեքը չափել ուրիշի լռությամբ։

Բայց լռությունը միշտ չէ, որ ճշմարտություն է։
Երբեմն դա պարզապես մարդու անկարողությունն է կապի մեջ լինելու։

Քո ներկայությունը չի կորում,
եթե ինչ-որ մեկը չի կարող այն կրել։

Դու գոյություն ունես նույնիսկ այն ժամանակ, երբ քեզ չեն արձագանքում։

Եվ հենց այդ գիտակցումն, որ պետք է դառնա ներքին փարոս։

Սիրով քեզ համար: 💛

👥 Երբ մնում ենք ոչ թե սիրուց, այլ դատարկության վախիցՄենք հաճախ ասում ենք՝ «մնում եմ, որովհետև սիրում եմ»։Բայց եթե մի պահ...
31/01/2026

👥 Երբ մնում ենք ոչ թե սիրուց, այլ դատարկության վախից

Մենք հաճախ ասում ենք՝ «մնում եմ, որովհետև սիրում եմ»։
Բայց եթե մի պահ անկեղծ լինենք մեզ հետ, երբեմն մնում ենք ոչ թե սիրուց, այլ նրանից, ինչից վախենում ենք։

Վախենում ենք դատարկությունից։
Այն լռությունից, որ գալիս է հարաբերությունից հետո։
Այն հարցից, որ հանկարծ պիտի տանք ինքներս մեզ՝ «իսկ հիմա ես ո՞վ եմ»։

Հոգեբանորեն դա շատ հասկանալի է։
Դատարկությունը միշտ ավելի վախեցնող է, քան ծանոթ ցավը։
Նույնիսկ եթե հարաբերությունը չի տաքացնում, չի պահում, չի կենդանացնում, այն գոնե ինչ-որ բան է։
Իսկ ոչինչը… թվում է անդունդ։

Երբեմն մենք չենք պահում մարդուն։
Մենք պահում ենք մեր սովորությունները։
Մեր դերը։ Մեր ինքնության մի հատվածը, որ կառուցվել է այդ հարաբերության շուրջ։

Եվ այստեղ է ամենախոր պահը․
սիրուց մնալն ընդլայնում է քեզ,
իսկ վախից մնալը՝ կամաց-կամաց նեղացնում։

Բայց դատարկությունն անդունդ չէ։
Այլ տարածք՝ նորը զգալու, նորը լսելու, նորը հանդիպելու, քեզ նորովի բացահայտելու։ Այո դա կարող ես անել նաև մնալով, բայց ոչ չսիրելով և ոչ վախենալով…

Եվ երբ մի օր համարձակվում ես չմնալ վախից, դատարկությունը դառնում է լույսի համար բացված դուռ։

Որովհետև իրական սերը երբեք չի սկսվում վախից։
Այն սկսվում է այնտեղ, որտեղ դու՝
ամբողջական ես, կենդանի ու բաց։

Սիրով քեզ համար: ♥️

🚫 Երբ կյանքը քեզ կանգնեցնում է՝ ոչ թե պատժելու, այլ հասկացնելու համարԿան պահեր, երբ կյանքը քեզ կանգնեցնում է։Ոչ որովհետև...
30/01/2026

🚫 Երբ կյանքը քեզ կանգնեցնում է՝ ոչ թե պատժելու, այլ հասկացնելու համար

Կան պահեր, երբ կյանքը քեզ կանգնեցնում է։
Ոչ որովհետև արժանի էիր դրան, ոչ աղետով, այլ անսպասելի դադարով։

Երբ առաջ գնալը հանկարծ դառնում է անհնար, և դու չես հասկանում՝ ինչու հենց հիմա, ինչու հենց քեզ։

Մենք սովոր ենք մտածել, որ կանգնեցումը պատիժ է։
Որ ինչ-որ բան սխալ ենք արել։
Բայց դա հրավեր է։

Հրավեր՝ լսելու այն, ինչ երկար ժամանակ լռել է ներսում։
Այն հոգնածությունը, որը միշտ քողարկել ես ուժով։
Այն ցանկությունը, որը միշտ հետաձգել ես պարտականությամբ։
Այն ճշմարտությունը, որին միշտ ասել ես՝ «հետո հիմա ժամանակը չէ»։

Կյանքը չի կանգնեցնում քեզ, որովհետև դու թույլ ես։ Այն կանգնեցնում է, երբ այլևս չես լսում քեզ՝ քայլելով տարված։

Եվ հենց այդ կանգառներում է, որ ամենախորքային փոփոխություններն են ծնվում։ Ոչ ապացուցելու, այլ լուռ վերադասավորելու այն ամենը ինչը շատ երկար ես հետաձգել։

Եթե այսօր կանգնել ես, գուցե դա ոչ թե վերջն է, այլ այն կետը,
որտեղ վերջապես բացվելու է այն ուղին, որը քեզ տանելու է դեպի քո «բնությունը»։

Եվ երբ սկսում ես լսել,
կյանքը նորից շարժում է ստանում։

Սիրով քեզ համար ♥️

🏳️ Մեծահասակ լինելը ...Մեծահասակ լինելը այն պահն է,երբ դադարում ես սպասել, որ քեզ հասկանան։Ոչ որովհետև մարդիկ վատն են,այ...
29/01/2026

🏳️ Մեծահասակ լինելը ...

Մեծահասակ լինելը այն պահն է,
երբ դադարում ես սպասել, որ քեզ հասկանան։

Ոչ որովհետև մարդիկ վատն են,
այլ որովհետև հասկանում ես՝
քեզ հասկանալը ուրիշների պարտականությունը չէ և շատ հաճախ դու ինքդ քեզ չես հասկանում ուր մնաց. մյուսները։)

Երբ այլևս չես բացատրում քեզ ամեն հանդիպման ժամանակ, չես արդարանում զգացմունքներիդ համար,
չես պահանջում, որ քո լռությունը ճիշտ կարդան։

Մեծահասակ լինելն այն ներքին շրջադարձն է, երբ քո ներսում սկսում է գործել մի պարզ ճշմարտություն․
եթե ես ինձ հասկանում եմ, դա արդեն բավական է։

Այդտեղից է ծնվում հանգիստը։
Այդտեղից՝ ընտրությունը։
Այդտեղից՝ հարաբերությունները,
որոնք չեն կառուցվում ապացուցման վրա։

Եվ ինչ-որ մի օր նկատում ես՝
երբ դադարեցիր սպասել,
մարդիկ կամ սկսեցին քեզ տեսնել իրականում, կամ էլ ինքնուրույն հեռացան։

Երկուսն էլ ճիշտ էր։

Որովհետև մեծահասակ լինելը
միայնակ մնալ չէ, այլ ճիշտ մարդկանց հետ հանդիպելն է՝
առանց աղմուկի, առանց ճիգի,
առանց սպասման։

Սիրով քեզ համար 🩷

💬 Ինչու է կնոջը ուժեղ տղամարդ հարկավորԿնոջը ուժեղ տղամարդ պետք չէ նրա համար, որ իրեն պաշտպանի կյանքից։Կնոջը ուժեղ տղամար...
28/01/2026

💬 Ինչու է կնոջը ուժեղ տղամարդ հարկավոր

Կնոջը ուժեղ տղամարդ պետք չէ նրա համար, որ իրեն պաշտպանի կյանքից։
Կնոջը ուժեղ տղամարդ պետք է, որ կարողանա հանգիստ լինել կյանքի մեջ։

Ուժեղը նա չէ, ով բարձր ձայն ունի կամ միշտ հաղթում է։
Ուժեղը նա է, ով չի փախչում պատասխանատվությունից,
չի վախենում զգալուց,
և կարողանում է լինել կողքիդ, երբ ոչ ոք չի նայում կամ ոչ ոք չկան կողքիդ։

Կինը չի փնտրում գերիշխանություն։
Նա փնտրում է կայունություն։
Այն ներքին հենարանը, որի կողքին կարող է դառնալ այն անձը ինչ կա, լինել փափուկ՝ առանց կոտրվելու վախի,
խոր՝ առանց մենակ մնալու։

Ուժեղ տղամարդը թույլ է տալիս կնոջը չպայքարել։ Չապացուցել։ Չպահպանել իրեն մշտական լարվածությամբ։

Երբ տղամարդը ուժեղ է իր ներսում,
կինը դադարում է ուժեղ լինել ստիպված։
Եվ սկսում է լինել այն, ինչ է՝ կենդանի, զգացող, ստեղծող։

Իսկ դա արդեն ոչ միայն հարաբերություն է,
այլ փոքր հայրենիք,
որտեղ երկուսն էլ ապահով են։♥️

Լույս բոլոր այն տղամարդկանց,
ովքեր ուժեղ են ոչ թե ձեռքերում կամ ոչ միայն ձեռքերում, այլ հոգու մեջ։ 💙

Բայց և այնպես մի փնտրեք կատարելություն, կատարելությունը հենց կյանքն է իր բոլոր փորձություններով: 💛

Շնորհավոր ուժեղ և խելացի արական ներկայացուցիչների իրենց հայրենիքը պահպանելու տոնը. Հայոց բանակի օրը։ 🇦🇲
Ձեր թույտվությամբ այս հրապարակման հաղորդագրություններին չեմ պատասխանի 🙏

Address

A. Aharonyan 63
Yerevan
0014

Opening Hours

Tuesday 20:00 - 22:00
Wednesday 20:00 - 22:00
Thursday 20:00 - 22:00
Friday 20:00 - 22:00
Saturday 18:00 - 22:00
Sunday 18:00 - 22:00

Telephone

+37491479694

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ani Karapetyan posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Ani Karapetyan:

Share

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Category