19/02/2026
"๐๐๐ฉ ๐๐จ ๐ฃ๐๐๐ฉ ๐๐ ๐ข๐๐ฃ๐๐จ๐๐ฉ, ๐๐๐ฉ ๐๐จ ๐๐ ๐๐ฃ๐ฉ๐๐ง๐ฃ๐ ๐๐ก๐๐ง๐ข๐จ๐ฎ๐จ๐ฉ๐๐๐ข"
Vaak hoor je: "Je moet positief denken" of "Kies gewoon voor een gezonde partner". Maar als je vanbinnen een constant gevoel van onrust hebt, werkt dat niet. Je kunt namelijk niet "praten" tegen een lichaam dat denkt dat het in gevaar is. Je zenuwstelsel begrijpt die taal niet.
๐ฟ๐ ๐๐ค๐ข๐ฅ๐ช๐ฉ๐๐ง ๐๐ฃ ๐๐ ๐๐๐ง๐๐ฌ๐๐ก๐ก
Zie je lichaam (even voor de oefening) als een computer. Als die computer denkt dat er overal virussen zijn, gaat alle energie naar de beveiliging. De computer wordt traag, de ventilator loeit en het ding kan geen normale programmaโs meer draaien.
Zo werkt het ook bij ons:
Als jouw focus intern op onveiligheid staat, ben je onbewust de hele dag aan het scannen:
๐งโ Is mijn baas boos? Heb ik wel genoeg gedaan? Wat bedoelde die vriendin met dat ene sms-je? Moet ik het zus doen, of zo? Wat zou hem/haar bevallen?"๐ง
Je staat constant "aan". Dat vreet energie. Je noemt het misschien "perfectionisme" of "stressbestendigheid", maar eigenlijk is het je interne alarm dat nooit uitgaat.
๐ฟ๐ ๐ซ๐๐จ ๐๐ฃ ๐๐๐ฉ ๐ฌ๐๐ฉ๐๐ง (๐
๐ ๐ฌ๐๐๐ฉ ๐ฃ๐๐๐ฉ ๐๐๐ฉ๐๐ง)
Een vis vraagt zich niet af of er water is; hij zwemt er gewoon in. Pas als je de vis eruit haalt, merkt hij het verschil. Zo is het ook met die innerlijke spanning. Je bent er zo aan gewend dat je denkt: zo is het leven nu eenmaal. Je denkt dat het normaal is om altijd een knoop in je maag te hebben of je pas goed te voelen als je keihard hebt gewerkt.
๐๐๐๐ง๐ค๐ข ๐๐๐ฉ ๐๐ก๐ก๐๐จ ๐๐๐ฅ๐๐๐ก๐ฉ
Dit is waarom we soms "verkeerde" keuzes maken:
๐ฟ In de liefde: Je kiest geen partners omdat ze goed voor je zijn, maar omdat de onrust die ze meebrengen "vertrouwd" voelt. Een rustige partner voelt voor jouw zenuwstelsel zelfs een beetje saai of vreemd.
๐ฟ Op het werk: Je werkt jezelf over de kop. Niet omdat je de baan zo leuk vindt, maar omdat je systeem denkt: "Als ik niet presteer, tel ik niet mee."
๐ฟ๐ ๐ค๐ฅ๐ก๐ค๐จ๐จ๐๐ฃ๐: ๐
๐ ๐๐ก๐๐ง๐ข ๐ค๐ฅ๐ฃ๐๐๐ช๐ฌ ๐๐ฃ๐จ๐ฉ๐๐ก๐ก๐๐ฃ
Echte verandering gaat niet over de wereld buiten je veilig maken (want dat lukt nooit), maar over je interne alarm minder scherp afstellen.
In de psychologie noemen we dit het moment waarop je stopt met overleven en begint met leven. Je stopt met denken: "Er is iets mis met mij" (toxische schaamte) en je begint te voelen: "Ik kan dit aan, wat er ook gebeurt. Ik pak mijn leven in eigen handen.โ
Innerlijk werk is geen zweverig gedoe. Het is simpelweg je "interne software" updaten en je gebruiksaanwijzing als mens kennen. Zodat je keuzes maakt omdat jรญj het wilt, en niet omdat je interne alarmsysteem je die kant op jaagt.