28/02/2026
Recent ontving opleider Pieter Govaerts een mail van een jongere, enige tijd na afronding van een begeleiding: “Ik vermoed dat het als psycholoog ook leuk is om eens goed nieuws en dankbaarheid te horen, vandaar deze mail.”
Vandaag spreekt diezelfde jongere over veerkracht: zichzelf beter leren kennen, valkuilen en handvaten ontdekken, en hulp durven vragen wanneer nodig. Met ups en downs, maar met meer vertrouwen. “Ik heb een psycholoog, maar gewoon geen volgende afspraak.”
Dit soort berichten tonen hoe essentieel het is om in de transitieleeftijd niet enkel in te zetten op crisisinterventie, maar ook op het versterken van zelfkennis en veerkracht. En vooral: het vertrouwen voeden dat hulp bereikbaar blijft. Ook als het even goed gaat.
In deze levensfase bewegen jongeren voortdurend tussen twee vormen van hechtingsgedrag:
- Dichterbij halen: steun zoeken, nabijheid ervaren, zich veilig voelen.
- Afduwen in eigen kracht: autonomie claimen, zelf dingen uitzoeken, grenzen stellen.
Wat als jouw rol als hulpverlener hier is: loslaten in verbondenheid?
Ruimte geven voor experiment en eigen keuzes, maar ook beschikbaar blijven als het de jongere niet lukt op eigen houtje. En soms vraagt het ook iets van jou. Zelf bewust een stap terugzetten, vanuit vertrouwen dat de zij het kunnen dragen. Dat is geen afstand nemen, maar een uitnodiging tot groei.
Wil je meer weten over hoe je dit concreet kan doen?
Marijke Roosens en Pieter Govaerts leren jou graag hun aanpak in workshop "Systemisch werken met jongeren in de transitieleeftijd"
Alle info & inschrijven: https://f.mtr.cool/pgcafjlzzk