25/01/2026
Mijn vaste knuffelmaatje - de treurwilg. Dicht bij mij, tegenover mij, mijn buur. Bij hem kom ik elke keer tot rust. Ik leun met mijn rug tegen hem aan en voel hoe hij mij draagt. Ik voel de energie-uitwisseling en ik voel hoe hij mij aard. Ik voel hoe hij mij helpt om alle energieën die al niet van mij waren leert los te laten tot er enkel de stroom van liefde overblijft. Ik dank hem, beloof hem terug te komen en stap verder. Bij elke stap voel ik hoe ik geeuw, uitadem en loslaat. De werking blijft nog even zijn gang gaan. Ik voel rust. Tijd om mij op te warmen aan een heerlijke tas thee. ❄