09/01/2026
De eerste keer dat ik naar een kinesist werd doorverwezen was toen ik een overbelasting had aan mijn knieën.
Ik was beginnen sporten, groepslessen waarin lunges en squats de boventoon voerden, waardoor ik mijn knieën eigenlijk wat kapot had gemaakt. Toen ik bij Ellen terecht kwam, leerde ik hoe kleine wijzigingen aan mijn postuur - be**en kantelen, knieën meer naar buiten duwen, voeten harder klemmen op de grond - ervoor zorgden dat ik de oefeningen correct uitvoerde en daardoor overbelasting kon vermijden.
Door gericht oefeningen te doen (met haar, maar ook thuis), ben ik niet alleen volledig hersteld maar heb ik die zomer de Incatrail kunnen uitwandelen.
Enkele maanden nadien moest ik opnieuw bij Ellen aankloppen, want ik had zoveel last van de pijn in mijn schouder dat die uitstraalde naar mijn elleboog en tot aan de pink voelbaar was. Ellen wees me terecht, waarom had ik toch zo lang gewacht om haar te contacteren?! En ze had gelijk want ik wist dat er iets verkeerd was en ik had gewacht tot ik de pijn niet meer kon verdragen. Onnozel, achteraf bekeken. Ze heeft de schouder losgemaakt door te masseren, wat hielp, maar de blokkage zat zo vast dat ze ook dryneedling heeft toegepast. Tot mijn grote verwondering kon zij met één prik de juiste plaats van de pijn lokaliseren. Na enkele sessies voelde ik verbetering en leerde ik ook te herkennen hoe een verkeerde houding de pijn in mijn schouder veroorzaakt.
De laatste keer dat ik Ellen zag, zei ik haar:
'Jij voelt waar ik pijn heb.'
Ik vind dat goud waard. Ik ben dus erg dankbaar met een kinesist zoals Ellen die je zegt waar het op staat maar die ook zorgzaam met je omgaat.