23/01/2026
Ze is 48.
Psychologe en danseres.
Iemand die al jaren innerlijk werk doet,
bewust, toegewijd, eerlijk.
We zijn aan sessie acht.
En ze zegt iets wat blijft hangen:
“Het moeilijkste is niet wat ik tegenkom in mezelf.
Het is mijn omgeving.”
Ze merkt dat mensen reageren.
Dat sommigen zeggen:
“Je bent veranderd.”
Niet altijd als compliment.
Relaties verschuiven.
Dynamieken kantelen.
Wat vroeger vanzelfsprekend was,
begint te wringen.
Hechting was altijd al een thema.
Zich aanpassen om verbinding te houden.
Zich afstemmen tot ze zichzelf verloor.
Freeze en fawn waren vertrouwde strategieën.
Stilvallen.
Pleasen.
De energie naar de ander laten gaan
om het veilig te houden.
Maar nu staat ze anders.
Meer in haar lichaam.
Meer bij zichzelf.
En dat voelt niet voor iedereen comfortabel.
In de YTB®️-sessies werken we niet alleen verbaal of fysiek,
maar ook energetisch.
Ze leert haar energie eerst bij zichzelf te brengen.
Te voelen: waar ben ik?
Van daaruit mag de aandacht naar de ander,
zonder zichzelf te verlaten.
En daarna bewust weer terugkeren naar zichzelf.
Die beweging verandert alles.
Ze haalt haar energie weg uit freeze.
Uit fawn.
Uit het automatische aanpassen.
Wat overblijft is aanwezigheid.
Geen afstand.
Geen hardheid.
Maar innerlijk leiderschap.
Ze leert het verschil tussen
verbinding en verstrikking.
Tussen nabij zijn
en jezelf verliezen.
Voor het eerst ervaart ze haar kracht
niet als iets dat verdedigd moet worden,
maar als iets dat mag blijven,
ook als anderen moeite hebben met haar groei.
Ze zegt:
“Ik ben niet harder geworden. Ik ben helderder.”
En misschien is dat wat groei echt doet:
het maakt voelbaar
waar verbinding nog stroomt
en waar het tijd is om ruimte te maken.
Een zachte uitademing.
Terug in haar lichaam.
Terug bij zichzelf.
✨ Gedeeld met toestemming, in alle anonimiteit.
Wil je groeien en loskomen uit fawn-gedrag?
Je bent welkom in mijn praktijk.
Meer info zie link in bio!