13/01/2026
Dit is geen vandalisme. Dit is een signaal.
Deze deur werd in sterren kapotgeslagen. Net als vele andere ramen.
Niet uit baldadigheid, maar door spanning die geen andere uitweg meer vond.
Door een kind dat te jong is om dit te dragen, maar het wél draagt.
We zien een toenemende agressie bij steeds jongere kinderen.
Dat is geen falen van kinderen of gezinnen, noch van onze begeleiders.
Het is een teken dat de druk toeneemt, terwijl ruimte en tijd afnemen.
Aan het beleid willen we dit zeggen:
- agressie los je niet op met meer controle of bedden maximaal te vullen
- kinderen groeien niet van kpi’s, registratiedruk en afvinklogica
- zorg heeft ruimte, vrijheid en vertrouwen nodig om te werken
Geef onze begeleiders tijd om nabij te zijn.
Geef kinderen ruimte om te ontladen vóór het escaleert.
Investeer in vertrouwen, niet alleen in cijfers.
Achter deze kapotte deur zit geen “probleemgedrag”,
maar een kind dat bescherming, nabijheid en vooral perspectief en de juiste hulp nodig heeft.
Caroline Gennez Vlaams Welzijnsverbond Opgroeien