Gezondheidshuis Fab-ulous

05/03/2026

Een therapeut die altijd beschikbaar is, levert zelden zijn beste werk.

Ik krijg soms de vraag of ik ook ’s avonds afspraken kan inplannen.

Het korte antwoord: nee.

Niet omdat ik dat niet wil, maar omdat het werk dat ik doe fysiek intens is. Mijn behandelingen zijn volledig hands-on en vragen kracht, focus en aanwezigheid💯

Als therapeut ben ik zelf ook mijn belangrijkste instrument.
En dat instrument moet ik in goede conditie houden.

Wanneer ik mijn lichaam overbelast, kan ik misschien vandaag nog iemand helpen… maar morgen niet meer.

Daarom kies ik er bewust voor om mijn behandelingen overdag te plannen. Niet uit gemak, maar uit respect voor de kwaliteit van mijn werk en voor de mensen die bij mij op de tafel liggen.

Gezondheid vraagt engagement.
Van de cliënt, maar ook van de therapeut.

26/02/2026

Soms krijg ik een dringende telefoon.

Of ik “nog even iemand kan tussen nemen”.
Omdat de pijn plots ondraaglijk is geworden.
Omdat stappen bijna niet meer lukt.
Omdat het nu écht niet meer gaat.

Maar pijn wordt zelden plots ondraaglijk.

Ze bouwt op.
Ze fluistert eerst.
Een stijf gevoel. Vermoeide benen. Onrust. Slechter slapen.
Tot ze begint te roepen.

Vaak was er al verbetering.
Er liep een traject.
Het ging beter.

Maar dan wordt een afspraak uitgesteld.
Een opvolging verschoven.
“Het gaat nu wel weer.”

Tot het niet meer gaat.

Begrijp me goed: ik begrijp hoe druk het leven is.
Maar ik werk niet volgens het principe: wachten tot het escaleert en dan snel oplossen.

Ik schuif geen cliënten opzij die hun engagement wél respecteren.
Ik werk niet tot laat in de avond om brandjes te blussen.

Omdat mijn visie anders is.

Ik werk aan de oorzaak.
Aan de aansturing.
Aan de stressbelasting achter de pijn.

En dat vraagt continuïteit.
Onderhoud.
Verantwoordelijkheid.

Preventie is niet urgent.
Tot ze dat wél wordt.

De cliënten die kiezen voor opvolging en onderhoud?
Die blijven stabieler.
Die vermijden crisismomenten.
Die hoeven niet in paniek te bellen.

En dat is het verschil tussen reageren op pijn
en bouwen aan gezondheid.

De echte vraag is dus niet:
“Kan je mij er nog even tussen nemen?”

De echte vraag is:
Hoe belangrijk is jouw gezondheid op het moment dat het even beter gaat?

Gezondheid begint waar symptoombestrijding stopt.

Wil je weten hoe een onderhoudstraject er binnen mijn praktijk uitziet?
Stuur me gerust een DM 💬

26/02/2026

Soms krijg ik een dringende telefoon.

De vraag of ik “nog even iemand kan tussen nemen”, omdat de pijn plots zo erg is geworden dat stappen bijna niet meer lukt. Omdat het lichaam het ineens lijkt te begeven. Omdat het nu écht niet meer gaat.

En telkens voel ik dezelfde spanning tussen wat mensen verwachten… en hoe ik werk.

Want pijn wordt zelden écht plots ondraaglijk.
Ze bouwt op.
Ze geeft signalen.
Ze fluistert eerst. Een stijf gevoel. Vermoeide benen. Onrust in het lichaam. Slechter slapen.
Maar zolang het nog enigszins functioneert, schuiven we het weg. Er is werk. Er is gezin. Er is van alles dat voorgaat.

Vaak is er zelfs al een traject gestart. Er was verbetering. Het lichaam reageerde goed.
Maar dan wordt een afspraak uitgesteld. Een opvolging verschoven.
“Het gaat nu wel weer.”
Tot het niet meer gaat.

En dan komt de urgentie.

Begrijp me niet verkeerd: ik begrijp hoe het leven loopt. Ik begrijp dat agenda’s vol zitten en prioriteiten verschuiven. Maar wat ik niet doe, is brandjes blussen ten koste van structureel werk. Ik schuif geen cliënten opzij die wél hun engagement nakomen. Ik werk niet tot laat in de avond om acuut te compenseren wat maanden werd uitgesteld.

Omdat mijn visie anders is.

Ik werk niet volgens het model: wachten tot het escaleert en dan snel iets oplossen.
Ik werk aan de oorzaak. Aan de segmenten die aansturen. Aan de onderliggende stressbelasting. Aan het patroon dat het lichaam telkens opnieuw in dezelfde overbelasting brengt.

En dat vraagt continuïteit.
Dat vraagt onderhoud.
Dat vraagt verantwoordelijkheid.

Preventie is zelden urgent.
Tot het plots wél urgent wordt.

De cliënten die kiezen voor opvolging en onderhoud, die hun lichaam serieus nemen vóór het schreeuwt, blijven stabieler. Zij vermijden crisismomenten. Zij ervaren minder escalatie. Hun lichaam hoeft niet telkens tot het uiterste te gaan om gehoord te worden.

En dat is het verschil tussen reageren op pijn
en bouwen aan gezondheid.

De vraag is dus niet of ik iemand “nog even kan tussen nemen”.

De echte vraag is:
hoe belangrijk is jouw gezondheid op het moment dat het even beter gaat?

Gezondheid begint waar symptoombestrijding stopt.

Wil je weten hoe een onderhouds- of preventietraject eruitziet binnen mijn praktijk?
Stuur me gerust een bericht.

Bevrijd je lichaam. Herstel van binnenuit.

19/02/2026

“Ik weet niet meer hoe ik moet doorgaan.”

Ze zei het zacht, bijna alsof het niet hoorde dat zij dat zei. Ze is iemand die gewend is om te dragen, beslissingen te nemen en verantwoordelijkheid op te nemen. Doorgaan is voor haar geen keuze, het is een gewoonte.

Maar haar lichaam dacht daar anders over.

Al weken had ze pijn in haar benen. Overdag functioneerde ze nog, maar ’s nachts werd het erger. Aanraking was gevoelig, ontspannen lukte niet meer en slapen werd onrustig. Wat me tijdens de behandeling meteen opviel, was de verminderde doorbloeding in beide benen. Rechts was duidelijk meer gespannen en daar zat ook de meeste pijn.

Structureel stond alles correct. Geen uitgesproken blokkade. Geen gewricht dat “vast” zat. En toch bleef haar systeem gespannen.

Wat hier speelde, was geen puur mechanisch probleem. Het was een zenuwstelsel dat al te lang in paraatheid stond.

Langdurige mentale druk houdt het lichaam in actie-modus. Bloedvaten vernauwen, de doorbloeding daalt en bepaalde segmenten worden overprikkeld. Pijn verschijnt dan vaak net op het moment dat je eindelijk wil rusten. In stilte wordt zichtbaar wat je overdag nog kan onderdrukken.

Ik heb niet “het been behandeld”. Ik heb het segment behandeld dat het been aanstuurt.

Dat is het verschil tussen symptoomgericht werken en segmentaal werken. Wanneer je het systeem reguleert dat de klacht onderhoudt, kan het lichaam opnieuw zakken.

Vandaag voelt ze geen pijn meer.

Veel ambitieuze mensen denken dat ze gewoon sterker moeten worden. Maar wilskracht herstelt geen regulatie. Wie blijft doorgaan zonder richting, komt vroeg of laat tot stilstand via het lichaam.

Misschien is het dan geen kwestie van harder werken, maar van terugkeren naar een fundament dat weer kan dragen.

Herken je dat jouw lichaam signalen geeft terwijl jij blijft functioneren?

Misschien is het tijd om te luisteren.

19/02/2026

“Ik weet niet meer hoe ik moet doorgaan.”

Ze zei het bijna verontschuldigend alsof het niet hoorde dat zij dat zei.
Zij is iemand die gewend is om te dragen, te beslissen, om verantwoordelijkheid te nemen.

Maar haar lichaam vertelde al weken een ander verhaal.

Ze had pijn in haar beide benen...vooral in rust.
Overdag lukte het nog om door te werken maar ’s nachts kwam het opzetten.
Aanraking was erg gevoelig en ontspannen lukte niet meer.
Slapen werd onrustig, bijna onmogelijk.

Wat mij tijdens de behandeling meteen opviel, was de verminderde doorbloeding in beide benen.
Rechts was het duidelijk meer uitgesproken.
En net daar zat ook de meeste pijn.

Structureel stond alles correct, er was geen duidelijke blokkade.
Geen gewricht of wervel dat “vast” zat.
Geen klassieke verklaring die het hele plaatje kloppend maakte.

En toch bleef haar systeem gespannen.

Wat hier speelde, was geen puur mechanisch probleem.
Het was een zenuwstelsel dat al te lang in paraatheid stond.

Wanneer mentale druk zich opstapelt, blijft het sympathische systeem actief.
Het lichaam blijft in actie-modus:
Bloedvaten vernauwen;
Doorbloeding daalt;
Segmenten worden prikkelbaarder;
Huidzones gevoeliger.
Pijn verschijnt vooral wanneer het eindelijk stil wordt.

In rust komt de waarheid naar boven.

En precies daar zat haar innerlijke strijd.
Ze voelde dat ze moest doorgaan.
Maar ze wist niet meer in welke richting.

Ik behandelde niet de plaats van de pijn, ik heb niet “de benen behandeld”.
Ik heb het segment behandeld dat de benen aanstuurt.
Dat is het verschil tussen symptoomgericht werken en segmentaal werken.

Wanneer je het systeem reguleert dat de klacht onderhoudt, kan het lichaam opnieuw tot rust komen.
Ik werkte op het systeem dat de pijn in stand hield.
Niet forceren of manipuleren... maar reguleren.

Vandaag voelt ze geen pijn meer, dat gevoel in beide benen is volledig weg. Ze had ook een betere nachtrust.

Dat blijft me telkens opnieuw raken.
Hoe het lichaam eerst fluistert...dan aandringt én uiteindelijk duidelijk begrenst.

Veel klachten bij ambitieuze professionals zijn geen teken van zwakte.
Ze zijn een signaal dat het zenuwstelsel geen veiligheid meer ervaart.
En wilskracht kan veel.

Maar wilskracht herstelt geen regulatie.

Wie blijft doorgaan zonder richting, komt vroeg of laat tot stilstand via het lichaam.
Misschien is het dan geen kwestie van sterker worden maar van terugkeren naar een fundament dat weer kan dragen.

12/02/2026

“Het is de eerste keer in lange tijd dat ik mij echt begrepen voel.”

Dat bericht kreeg ik na een EFT-sessie.

Ze schreef:
“Ik was gisteren heel erg emotioneel na de sessie… ben daarna gaan wandelen en viel als een blok in slaap.
Het was de eerste nacht in lange tijd dat ik niet wakker werd of helemaal bezweet.
Nog eens heel erg bedankt wat je voor mij doet.”

Deze vrouw is ondernemer.
Gedreven. Verantwoordelijk. Altijd sterk.

Maar haar zenuwstelsel stond al veel te lang in alarm:
Slapeloze nachten
Nachtzweten
Angstig en schrikachtig
Constant alert
Nek- en hoofdpijn
Moe, maar niet kunnen ontspannen

Ze had inzicht.
Ze had veerkracht.
Wat ze niet had, was regulatie.

Wat is EFT – wetenschappelijk bekeken?
EFT (Emotional Freedom Techniques) combineert:
gerichte activatie van een emotioneel beladen herinnering
met tapping op specifieke acupunctuurpunten
Onderzoek toont dat deze combinatie:
de activiteit in de amygdala (het alarmsysteem van de hersenen) vermindert;
stresshormonen zoals cortisol verlaagt;
het autonome zenuwstelsel helpt reguleren

Met andere woorden:
het brein leert dat wat ooit als gevaar werd opgeslagen, vandaag geen bedreiging meer vormt.
Dat is geen positief denken.
Dat is neurobiologie.

Wat we concreet deden

We zijn naar de kern gegaan van de gebeurtenissen die haar systeem leerden:
“Blijf alert. Het is niet veilig.”

Tijdens EFT activeren we die herinnering maar tegelijk krijgt het brein via de tapping een kalmerend signaal.
We activeren én reguleren tegelijk.
Dat is cruciaal.

Na de sessie kwam eerst emotie.
Dat is geen terugval. Dat is ontlading.
Daarna: diepe slaap.
Voor het eerst in lange tijd zonder nachtzweten.
Dat is een zenuwstelsel dat eindelijk mag zakken.

En hier wil ik duidelijk in zijn
Ik geloof niet in eerst iemand afbreken om daarna weer op te bouwen.
Een overbelast zenuwstelsel heeft geen hertraumatisering nodig.
Het heeft veiligheid nodig.

Te vaak zie ik mensen die alles begrijpen, alles kunnen uitleggen,
maar wiens lichaam nog altijd in overlevingsstand staat.
Inzicht is belangrijk.
Maar zonder regulatie verandert er weinig.

In mijn EFT-traject werken we met emotioneel beladen gebeurtenissen zonder iemand opnieuw in een diep dal te storten.
Herstel hoeft geen strijd te zijn.
Het mag veilig gebeuren.

Voel je dat je al te lang sterk bent geweest?
Dat je blijft functioneren, maar je lichaam niet meer meewerkt?
Dan is het misschien tijd om anders te werken.

Tijdens een intake bekijken we of een EFT-traject voor jou de juiste stap is.
Je mag me een privébericht sturen 🌿

06/02/2026

Wanneer alles “bijna afgerond” is… maar je lichaam niet meekomt.

Ik gaf vandaag een therapeutische massage aan een ondernemer die vlak voor zijn pensioen staat.
Zijn carrière is bijna afgerond.

Volgende maand volgt ook nog een gerechtelijke uitspraak (hij wacht reeds 6 jaar) waar hij geen controle over heeft.

Over zijn nakende pensioen bleef één zin hangen: “Dit is de laatste stap.”

Niet uitgesproken als drama.
Eerder als een stille vaststelling.

Voor de behandeling koos hij intuïtief drie kleuren: turkoois, roze en geel.
Geen analyse. Geen uitleg vooraf. Gewoon kiezen.

Wat opviel, was niet alleen zijn verhaal, maar zijn lichaam:

- gespannen schouders
- een hoge mentale alertheid
- moeite om te zakken

Herkenbaar voor veel professionals.

Turkoois staat voor communicatie en ademruimte.
Wanneer deze kleur verschijnt, zie je vaak mensen die veel dragen, maar weinig uitspreken.
Verantwoordelijkheid nemen voelt vanzelfsprekend.
Innerlijke ruimte innemen minder.

Roze wijst op een behoefte aan zachtheid.
Niet omdat iemand zwak is, maar omdat hij jarenlang sterk moest zijn.
Zeker bij mannen rond pensioen duikt deze kleur vaak op: wie ben ik, als mijn rol verandert?

Geel raakt het mentale niveau.
Vooruitdenken. Scenario’s maken.
Willen begrijpen wat nog onzeker is.
Dat ene dossier. Die ene uitspraak.

Wat deze combinatie duidelijk maakt, is dit:
Dit is geen “stressprobleem”.
Dit is spanning bij een overgang in het leven.

En zulke spanning zet zich vaak vast in het lichaam: in schouders, nek, adem, slaap.

De behandeling hoefde niets op te lossen.
Ze mocht vooral reguleren.
Het zenuwstelsel laten zakken, zodat het lichaam weer kan dragen wat het hoofd al lang weet.

De man liep helemaal ontspannen en rustig naar buiten ❤️‍🩹

Herken je dit?
Dat je hoofd al verder is dan je lichaam.
Dat je functioneert, alles “onder controle” lijkt,
maar je ondertussen spanning blijft dragen in je lijf en je hoofd.

Bij veel professionals is dat geen gebrek aan veerkracht. Het is het zenuwstelsel dat te lang op scherp heeft gestaan, zeker in periodes van overgang of onzekerheid.

Soms vraagt dat geen extra uitleg of analyse,
maar een moment waarin het lichaam eindelijk mag volgen.

✨ Als je dit leest en denkt: “dit gaat over mij”, dan weet je me te vinden.

03/02/2026

Wanneer je stopt met aanpassen, begint de pijn

Gisteren zat er een cliënt bij mij met jarenlange emotionele stress.
Ze had net een relatie beëindigd die al lang niet meer veilig voelde.

Wat ze voelde?
👉 Opluchting.

Maar haar lichaam begon pas dán te spreken.

Ik vroeg waar ze de spanning voelde.
“In mijn onderrug."
Pijnscore: 9 op 10.

Onderugklachten gaan vaak samen met het thema
niet gesteund zijn:
jezelf wegcijferen, geen grenzen, alleen voelen.

We deden een EFT-sessie rond dit thema,
gericht op de bron van haar emotionele stress.

Resultaat?
👉 De pijn was meteen weg.
Alleen nog een lichte stijfheid.

Klachten ontstaan niet altijd tijdens stress,
maar wanneer het eindelijk veilig is om los te laten.

In mijn e-book 'Leeuwmodus' leg ik uit
waarom dat zo werkt.

👉 https://www.fab-ulous.be/gratis-E-Book

03/02/2026

👉 Wanneer je stopt met aanpassen, begint de pijn

Gisteren kwam er een cliënt bij mij binnen met emotionele stress.
Geen plotse stress.
Maar stress die zich jarenlang had opgebouwd.

Ze had net een lange relatie beëindigd die al heel lang niet meer goed zat.
Haar ex-partner vertoonde narcistische persoonlijkheidskenmerken die ze niet meer kon dulden.
Altijd aanpassen. Altijd relativeren. Altijd hopen dat het ooit anders zou worden.

Wat ze vooral voelde toen ze hier zat?
👉 Opluchting.
Eindelijk had ze de moed gevonden om eruit te stappen.
Alsof haar lichaam eindelijk mocht stoppen met vechten.

En net dát zie ik vaak in mijn praktijk:
spanningen door langdurige stress komen pas los ná een conflict.
Wanneer het gevaar voorbij is.
Wanneer het lichaam voelt: nu mag ik lossen.

Ik schreef daar eerder al over in mijn e-book rond de leeuwmodus,
de overlevingsstand waarin je lichaam sterk blijft, tot het niet meer hoeft.

Omdat spanning zich altijd ergens vastzet in het lichaam, vroeg ik haar:
“Waar voel je die spanning?”

Haar antwoord kwam meteen:
👉 in de onderrug.

Ik vroeg haar of ze pijn had.
Op een schaal van 0 tot 10?

➡️ Een 9.

We deden samen een EFT-sessie rond het thema “niet gesteund zijn”.
En dat is niet toevallig.

Onderugklachten staan vaak voor een eigenwaardeconflict:
– zich niet gesteund voelen
– alleen gelaten of in de steek gelaten worden
– over zich heen laten lopen
– geen grenzen durven bepalen
– geen goedkeuring ervaren

Dit thema speelde niet alleen in haar relatie met haar ex-partner,
maar ook, en vooral in de relatie met haar moeder.

En daar zit voor mij altijd de sleutel.
Ik werk niet op het symptoom,
maar op de bron van de emotionele stress.

Omdat EFT een lichaamsgerichte therapie is en heel snel werkt bij vastzittende emoties,
worden die emoties geneutraliseerd op het moment zelf.
De blokkade wordt opgeheven.
En het lichaam kan onmiddellijk reageren.

👉 Haar rugpijn?
Meteen verdwenen.
Alleen nog een licht stijf gevoel bleef over.

Dat is geen magie.
Dat is wat er gebeurt wanneer het lichaam eindelijk mag loslaten
wat het veel te lang heeft moeten dragen.

Herken je dit?
Dat klachten pas opduiken wanneer je eindelijk “uit de situatie” bent?
Dan is dat geen zwakte.
Dan is dat je lichaam dat zegt: nu is het veilig om te herstellen.

Als je lichaam signalen geeft die je rationeel niet meer kan verklaren,
dan is het tijd om verder te kijken dan het symptoom.
In mijn e-book Leeuwmodus neem ik je mee in wat langdurige stress met je lichaam doet en waarom klachten vaak pas achteraf ontstaan.

👉 Je vindt het via de link.
https://fab-ulous.be/gratis-E-Book

Warme groet,
Fabienne

31/01/2026

Vandaag en morgen volg ik een opleiding orthomanipulatie, ook vaak gekend als de Dorn-therapie.
Voor mij geen trend of snelle oplossing, maar een doordachte verdieping binnen mijn totale-aanpak-visie manier van werken met pijn en bewegingsklachten.

Oorsprong & visie
De Dorn-therapie vindt haar oorsprong in Duitsland en werd ontwikkeld door Dieter Dorn.
Het is een zachte manuele methode waarbij wervels en gewrichten worden gecorrigeerd zonder forceren, terwijl de cliënt zelf actief beweegt. Geen manipulaties, geen ‘kraken’, maar samenwerking met het lichaam.

De bedoeling van orthomanipulatie
– scheefstanden corrigeren
– druk op zenuwen verminderen
– de oorzaak van pijn aanpakken i.p.v. enkel het symptoom
– het zelfherstellend vermogen van het lichaam ondersteunen

Veel klachten aan rug, nek, schouders of heupen ontstaan doordat het lichaam langdurig uit balans is geraakt. Door die basis opnieuw correct te zetten, kan herstel sneller en duurzamer verlopen.

Leren van een expert
Deze opleiding mag ik volgen bij Mario Blokken, een expert binnen dit domein.
Dat betekent werken met precisie, inzicht en respect voor de intelligentie van het lichaam, waarden die volledig aansluiten bij mijn manier van begeleiden.

Waarom dit belangrijk is voor mijn cliënten
Omdat ik mijn cliënten sneller, gerichter en duurzamer wil helpen bij pijnklachten.
Orthomanipulatie is geen losstaande techniek, maar een waardevolle aanvulling binnen een bredere, integrale aanpak.

Wordt vervolgd...en binnenkort ook voelbaar in de praktijk.

31/01/2026

✨ Waarom ik me verder verdiep in orthomanipulatie (Dorn-therapie)✨

Vandaag en morgen volg ik een opleiding orthomanipulatie, ook vaak bekend als de Dorn-therapie.
Niet omdat het “weer iets nieuws” is maar juist omdat het een oude, eenvoudige én doeltreffende methode is die perfect past binnen mijn visie op pijn en herstel.

Even terug naar de oorsprong
De Dorn-therapie vindt haar oorsprong in Duitsland en werd ontwikkeld door Dieter Dorn. Geen spectaculaire kraken of brute manipulaties, maar zachte correcties van wervels en gewrichten, uitgevoerd terwijl jij zelf actief beweegt.
Het lichaam wordt dus niet geforceerd, het wordt uitgenodigd om terug zijn natuurlijke positie in te nemen.

De bedoeling van deze therapie?
Heel helder:

* scheefstanden corrigeren
* druk op zenuwen verminderen
* de oorzaak van pijn aanpakken (we werken niet op symptomen)
* het zelfherstellend vermogen van het lichaam activeren

Veel klachten zoals rug-, nek-, schouder- of heuppijn ontstaan doordat het lichaam langdurig “uit lijn” staat. Orthomanipulatie helpt om die basis opnieuw juist te zetten, zodat andere therapieën ook sneller en dieper kunnen werken.

Leren van een expert
Ik mag deze opleiding volgen bij Mario Blokken, een autoriteit binnen dit vakgebied.
Dat betekent: geen oppervlakkige techniek, maar diep inzicht, precisie en respect voor het lichaam, exact zoals ik zelf met mijn cliënten werk.

Waarom ik dit toevoeg aan mijn praktijk?
Omdat ik jou sneller én duurzamer van pijn wil afhelpen.
En omdat pijn zelden op zichzelf staat, het is vaak het gevolg van compensatie, overbelasting of
een lichaam dat te lang heeft moeten volhouden.

Deze opleiding is geen losstaand trucje, maar een verdieping binnen mijn holistische aanpak.
Met één doel:
👉 minder pijn
👉 meer bewegingsvrijheid
👉 en een lichaam dat opnieuw vertrouwen krijgt in zichzelf

Wordt vervolgd… 😉

15/01/2026

Geen losse behandelingen meer.

Dat is een bewuste keuze.

Ik zie te vaak dat mensen met acute klachten
even verlichting voelen na één sessie…
en enkele weken later opnieuw moeten beginnen.

Gezondheid werkt niet zo.

Daarom begeleid ik nieuwe klanten voortaan via een kort 6-wekenplan.
Geen snelle fix, maar opvolging.
Geen symptoombestrijding, maar een aanpak die het lichaam de kans geeft om te herstellen.

✔️ structuur
✔️ rust
✔️ continuïteit

Voor wie bereid is om te investeren in duurzame gezondheid.

Na afloop bekijken we samen of onderhoud zinvol is via een membership, niet via losse afspraken.

Bewust, helder en met engagement.

👉 Meer info via de website of neem contact op voor afstemming.

Het 6-wekenplan is een mini-traject voor mensen met acute (niet-chronische) klachten, die hun lichaam écht de kans willen geven om te herstellen.